يکي از مشکلات بزرگ در دنياي شرق و غرب و به طور کلي جهان امروز، از بين رفتن محدوديت ها و چارچوب هاي اعتقادي است که شرايع آسماني به منظور پاسداري از ارزش ها، توصيه کرده اند. افعال تکليفي بشر از حسن و قبح ذاتي، برخوردار است و عقل مي تواند، حسن و قبح آن را بالبداهه يا به طور اکتساب، شناسايي کند. حجاب و بي حجابي هم مانند، ساير کارهاي انسان، داراي حسن و قبح ذاتي است و به همين جهت، حجاب يک ارزش و بي حجابي يک ضد ارزش است. از اين رو بر تمامي انسان ها وظيفه است که از ارزش ها پاسداري کرده و ضد ارزش ها را از بين ببرند. قطعاً ارزش ها و محسنات براي فرد و خانواده و جامعه، مفيد و ضد ارزش ها و زشتي ها، هم براي فرد مضر است و هم براي خانواده و جامعه و در واقع آفتي براي کليه ابناي بشر به شمار مي آيد.
همان طور که تاريخ قرون اخير نشان
مي دهد از وقتي که درهاي تمدن شرق و غرب، به روي ممالک شرقي گشوده شد، حکومت هاي دست نشانده و وابسته، تلاش کردند که الگوي زن غربي و
ارزش هاي خود را در جوامع شرقي و به ويژه اسلامي پياده کنند. به همين جهت است که انقلاب اسلامي ما قبل از آنکه يک انقلاب سياسي و اقتصادي و اجتماعي باشد، انقلاب ارزش هاست و هدفش اين است که ارزش هاي پايمال شده را احيا کند. بديهي است که يکي از ارزش هاي پايمال شده، حجاب و گوهر پاک و عفت بانوان است.
در واقع بايد اذعان داشت که حجاب مانع علم و هنر و آزادي زن نيست. از سوي ديگر به وسيله حجاب هم مي شود حقوق رفته خود را به دست آورد. حجاب نه تنها مانع تحصيل و فعاليت اجتماعي زن نمي شود بلکه شخصيت و مقام و منزلت زن، را در جامعه و عرصه هاي جامعه بالا مي برد.
هر فردي اعم از زن و مرد در برابر جامعه خود، مسئول است و شماري از اين
مسئوليت ها علاوه بر شموليت، بسته به جايگاه زن و مرد نيز در مورد آنها متفاوت است. از اين رهگذر بايد بيان نمود که پاره اي از مسئوليت هاي زنان، به حجاب آنها بستگي دارد و زن در صورتي که حجاب داشته باشد بهتر مي تواند بار اين گونه مسئوليت ها را بر دوش خود بگيرد. مسئوليت هاي زن و مرد يکي در بعد خانوادگي است و ديگري در بعد اجتماعي. بي حجابي هم به مسئوليت هاي خانوادگي زن و مرد لطمه مي زند و هم به مسئوليت هاي اجتماعي آنها. زن که با حجاب کامل در محيط کار و در ميدان مسئوليت هاي اجتماعي ظاهر
مي شود مسئوليت خانوادگي و اجتماعي اش را به نحو احسن انجام مي دهد و به اين ترتيب پيوند خانوادگي محکم تر گشته و جامعه سالم تر و پربارتر مي گردد. از اين رهگذر بايد به صراحت اعلام داشت که حجاب محدوديت نيست بلکه ضامن سلامت کار و شخصيت و استحکام
ارزش هاي جامعه است.
امروزه در جوامعي که حجاب در آنها به عنوان يک ارزش مطرح نيست، اخلاق جامعه به شدت آسيب ديده و براي ترميم و اصلاح اخلاق جامعه، چاره اي جز بازگشت به ارزش بنيادين حجاب وجود ندارد. به همان نسبتي که گرايش جامعه به حجاب شدت يافته از مفاسد اخلاقي و اجتماعي کاسته شده است و در واقع سلامت اخلاق جامعه از اهداف عاليه اسلام است. پيامبر اکرم (ص) فرموده اند: "بعثت لا تمّم مکارم الاخلاق". دقت در اين بيان پيامبر (ص) اين نکته را روشن مي کند که براي تمام کردن مکارم اخلاقي جامعه بايد از همه زمينه ها استفاده شود. يکي از عوامل مهم زمينه ساز حجاب است و به همين جهت آيات متعددي در قرآن کريم، ناظر به اين موضوع است.
خداوند در قرآن فرمود: "وليضر بن بخمرهنّ علي جيوبهنّ" زنان با ايمان، بايد سرپوش خود را به گريبان ها بزنند، تا گوش و گوشواره و گردن آنها، پوشيده شود. همچنين زن مومن زينت خود را جز نزد شوهر و محارم خود يا کودک يا زنان ظاهر
نمي کند. هم چنين قرآن مجيد تبرج زنان را نهي کرده است. تبرج يعني خودنمايي، جلوه گري، عشوه گري و طنازي است. اين کارها در حضور جامعه، هم عرف و هم شرع ناپسند است. پاکي زن نشان پاکي پدر و مادر او و زمينه پاکي فرزندان او و افتخار و مباهات جامعه اوست.
حجاب زن در جامعه باعث حفظ
ارزش ها و آرمان هاي جامعه مي شود و زن با حجاب مي تواند با حفظ اين ارزش ها مسئوليت سنگين خود را در قبال اجتماع ايفا نمايد. در يک جامعه با حجاب، سلامت اخلاق جامعه، چيزي که ديگر کشورها در پي آن هستند بالا مي رود. در واقع رابطه متقابلي بين ارزش و شخصيت زن از يک طرف و حجاب وي وجود دارد. شخصيت زن در عدم دسترسي به آن و حفظ زيبايي هاي خود از چشم نامحرمان است. شخصيت، مجموعه افکار و عواطف و عادات و اخلاقيات يک انسان است و خلاصه هر چه به يک شخص مربوط
مي شود و نه بيرون از وجود اوست. هر کسي براي خود شخصيتي دارد، خواه نيک و يا خواه بد. شخصيت يک انسان شايسته و متکامل، شخصيتي کامل، مطلوب و ممدوح است. چنين فردي مورد قبول يک جامعه است چرا که شخصيت و اخلاق وي باعث رشد و تکامل جامعه مي گردد. شخصيت يک انسان منحط و فاقد کمال، شخصيتي ناقص، معيوب و مذموم است و اين شخصيت مذموم باعث مي شود که جامعه به سوي رذايل و زشتي ها تمايل پيدا کند.زن با شخصيت با حجاب جامعه را به سوي معنويات و ارزش ها سوق مي دهد. اگر زن حجاب نداشته باشد، هر گونه توجهي که به او شود، جنبه نفساني دارد. و در نتيجه ارزش هاي او هم فراموش مي گردد. به همين جهت تا جاذبه اي ظاهري دارد مورد توجه است و همين که اين جاذبه از بين رفت، از جامعه فراموش مي شود. در جامعه اي
بي حجاب، استعدادها و ارزش هاي واقعي زنان، تحت الشعاع ظواهر جسماني قرار
مي گيرد و ظواهر جسماني، ملاک و معيار ارزش و شخصيت آنها مي گردد. ظلم بزرگي که دنياي امروز به زنان روا داشته، همين است که به جاي توجه به ارزش هاي واقعي، توجه به ظواهر جسمي او کرده و از اين رهگذر او را مورد استفاده هاي نادرست و ناروا قرار داده است. به اين ترتيب زنان بي حجاب، هم در سنگر خانواده و هم در سنگر اجتماع گسست خورده اند و زن بي حجاب در
مبارزه اش در راه کسب حقوق اجتماعي خود نيز چيزي به دست نياورده است. در جوامعي که حجاب و حفظ گوهر پاک و عفت بانوان يک ارزش محسوب
نمي شود زنان در شغل هاي پست و
بي ارزشي مانند هنر پيشگي، خدمتگزاري هتل ها و رستوران ها و ساير اماکن پست کار مي کنند و هرگز در مشاغل حساس و مهم جامعه نقشي ندارند و اين مشاغل مهم در دست مردان و رجال جامعه قرار مي گيرد. متأسفانه همين زنان در اين شغل هاي بي ارزش و پست مورد تبليغ جهاني قرار گرفته و تنها به خاطر داشتن ظاهري بي حجاب به عنوان زنان نمونه در عرصه هايي چون هنر و موسيقي و سينما و... شهرت دارند. در حالي که ارزش زن ايراني در دانش و علم و دينداري اوست که با حفظ حجاب خود توانسته شغل هاي مهم و حساس اجتماعي همانند وزارت، وکالت، استادي دانشگاه، نويسندگي و... را به دست بياورد. ارزش يک انسان اعم از زن و مرد در امورات اکتسابي است که در طول زندگي خود با تلاش و کوشش و مجاهدت بي پايان توانسته است از اجتماع کسب نمايد. مثلاً در عرصه علم و دانش تلاش کرده و توانسته با حفظ اعتقادات و ارزش هاي ديني، موقعيت شايسته اي را در جامعه کسب نمايد و امورات انتسابي چون پايگاه طبقاتي و اقتصادي، ظواهر جسماني که خود شخص در ايجاد آن نقشي ندارد بلکه توسط خداوند در تقدير او نوشته شده است نبايد در سنجش شخصيت يک فرد به عنوان معيار در نظر گرفته شود. از اين رو بايد در نظر داشت ظواهر يک فرد در بهبود اخلاق فرد و پيشرفت جامعه هيچ نقشي ندارد، آنچه يک جامعه را از جوامع ديگر متمايز
مي کند، داشتن مردم با اعتقاد و ديندار و پايبند به ارزش هاي ديني از يک طرف و قشر تحصيلکرده، دانشمند و عالم از طرف ديگر است و شايسته است که به خاطر داشتن چنين انسان هايي در جامعه خود در عرصه جهاني به خود ببالد.
