به گزارش صراط نیوز، برهان نوشت: در 4 شماره گذشته،گزارش قلمهای شکسته مروری داشت بر مواضع و فعالیتهای برخی از اهالی ادبیات که در معاندت و مخالفت با جمهوری اسلامی ایران حریم پاک قلم را آلودند.تمرکز این 4 شماره بر عناصر داخلی این جریان بود.از شماره آینده فعالیتها و کارشکنیهای عناصر خارج نشین حوزه ادبیات را از نظر خواهیم گذراند...
الف)عوامل داخلی/قسمت آخر
* جواد مجابی
«جواد
مجابی» از جمله شاعرانی است که در اغتشاشات پس از انتخابات نقش پررنگی
داشت و علاوه بر مصاحبه با شبکههای خارجی علیه ایران، به امضای بیانیههای
متعدد در حمایت از آشوبگران، سرودن شعر علیه نظام جمهوری اسلامی و
اقداماتی از این دست فعال بوده است.
سخن غیبی یا اطلاع از برنامهی فتنهآفرینی!؟
مجابی
از 19 خرداد 1388، یعنی قبل از انتخابات، شروع به سرودن شعر در خصوص وضعیت
جامعه کردهاست، به گونهای که انگار از قبل میداند که قرار است در آینده
چه اتفاقاتی بیفتد:
«دیروز در خیابان»
پرندگانی نوظهور در فضای بین خودمان میبینم پران
زاغ میتواند قرقاول شود فراتر از رنگ و آواز؟
اینها نه قمری و قرقاولند، نه آن دیگران نامی ندارند
تفاوت دارند با هر چه دیگری با رنگهای شگرفشان
و این آوازها که میخوانند
آیندهاند و روزگار نادیدهاند که هر چه پرنده یافتهام
میترسم از کمینگاه شکارچیان
«امروز در خیابان»
جوانی غبطهانگیز است و شادی حسرتزا
برای آن که بهره ندارد از آن
اینجا جوانی را میبخشند، شادی را هدیه میدهند خیابان به خیابان، میدان تا میدان
در جشن مردمان جوان شناکنان میگذشتیم از این دوران
وقتی به خانه رسیدیم من و زنم جوانتر از روزهای جوانیمان بودیم
و شادمانهتر از دریا و کوهساران»
مجابی همچنین در مصاحبه با رادیو فردا به گونهای اغراقآمیز وضعیت جامعهی ایران را بعد از انتخابات تشریح میکند:
«اتفاقی
که در ایران رخ داده نه تنها مایهی شگفتی بسیاری از ما در داخل ایران
شده، بلکه چشم جهانیان نیز از مشاهدهی رفتار جمعی طبقهی متوسط جدیدی که
محور آن جوانان هستند، خیره شده است.یک روح جمعی با رفتاری صلحطلبانه،
دموکراتیک، آزادیخواه و شکیبا راه افتاده تا حقوق انسانی خود را تحقق
ببخشد... این رفتار شکوهمند صلحآمیز نشانهای از روح یک فرهنگ کهن در یک
ملت جوان است که تأثیر عجیبی روی ادبیات ما داشته و خواهد داشت و جامعه را
از ملال و سرگشتگی به طرف امیدواری برای سرنوشت بهتر خواهد برد.»
وی 23 شهریور 1388 در مصاحبه با بیبیسی فارسی از محدودیتهای بیش از حد ایران بعد از انتخابات صحبت میکند و میگوید:
«
سختگیریهای اخیر از حد سانسور فراتر رفته و در عمل به تعطیلی فرهنگ منجر
شده است. هنرمندان زیادی در حوزهی سینما گرافیک و هنرهای تجسمی عملاً
امکان اجرا یا به نمایش گذاشتن آثار خود را ندارند. نویسندگان ایران و
نهادهایی مانند کانون نویسندگان از اساس وجود اداره سانسور را قبول ندارند و
توجیهاتی که از سوی مقامات مطرح میشود توجیه کننده محدود کردن آزادی
نیست.»
مجابی بارها از سوی مجامع اروپایی و آمریکایی (که ساپورتکنندهی
جریان روشنفکری وابسته به ایران هستند) برای سخنرانی دربارهی هنر و
ادبیات ایران دعوت شده است.