به گزارش صراط نيوز ، محمد در زير نگاههاي متعجب مردم، زيراندازي را روي سكويي مي اندازد و خود و خانواده اش روي آن مي نشينند. چند ساعت بيش نمي گذرد كه زمان موعود فرا مي رسد؛ در چند ثانيه هزاران نفر جان به جان آفرين تسليم مي كنند و اين محمد بدره و خانواده اش هستند كه به حال مصدومين رسيده و آنها را دلداري ميدهند.
محمد جزو اولين نفراتي بود كه هر چه در توان داشت جهت كمك به جبهه اهدا نمود و در آخر از جان خود نيز مضايقه ننمود و 24 سال پيش در قطعه اي از بهشت_شلمچه_ به صف شهداي بدر و احد و ساير ملكوتيان بهشتي پيوست و پيكر پاكش چند روز بعد در هفتم بهمن 1365 تا روز موعود در زمين به وديعه گذاشته شد.او در پيامي براي آيندگان در وصيت نامه اش نوشت:"توصيه مي كنم اگر شهيد شدم اسلحه بر زمين افتاده ام را برگيريد. بر خصم زبون بتازيد، نگذاريد كه اسلحه افتاده ي من را دشمن به چنگ آورد.كربلا من عاشق روي شمايم. كربلا من عاشق ايثار جانم."
منبع : آنتي مثلثيزم
منبع : آنتي مثلثيزم
اي كاش دست مارا هم بگيرند
ما از این شهدایی که شبیه شهید برونسی دلشان از نور روشن بود زیاد داریم
العلم نور...