۱۹ دی ۱۳۸۹ - ۰۹:۳۷

آبستراکسیون هیات منصفه مطبوعات

کد خبر : ۱۵۲۷۸
به گزارش صراط نيوز، هفته نامه 9 دی نوشت: پس از محکومیت کاوه اشتهاردی به حبس وشلاق، در ابتدای جلسه هفته گذشته دادگاه مطبوعات در شعبه 76 دادگستری استان تهران که هر هفته با حضور هیئت منصفه برگزار می‌شود، اعضای هیئت منصفه مطبوعات به شدت نسبت به صدور حکم محکومیت برای مدیرمسئول روزنامه ایران به قاضی مدیرخراسانی رئیس شعبه 76 انتقاد کردند.
اعضای هیئت منصفه مطبوعات در این جلسه خطاب به قاضی مدیرخراسانی که برخلاف رأی 14 عضو هیئت منصفه، رأی به محکومیت اشتهاردی به شلاق و زندان صادر کرده است، اعلام کردند که " اگر نظر اعضای هیئت منصفه برای شما به عنوان رئیس دادگاه مهم نیست پس فلسفه وجودی هیئت منصفه در دادگاه مطبوعات چیست و چرا باید در دادگاه مطبوعات حضور داشته باشیم " .
اعضای این هیئت همچنین خطاب به مدیرخراسانی گفته‌اند در مورد اتهام کاوه اشتهاردی با شکایت مهدی هاشمی، همه ما اعضای هیئت منصفه معتقد به بی‌گناهی او بودیم و رأی به تبرئه اشتهاردی صادر کردیم.
در پی بالا گرفتن شدت انتقادات اعضای هیئت منصفه به قاضی مدیرخراسانی، وی خطاب به اعضای هئیت منصفه مطبوعات گفته: وظیفه شما تنها اعلام نظر درباره متهم است و صدور حکم برعهده من است و هیئت منصفه مطبوعات حق اعتراض به رأی قاضی را ندارد.
زمانی که اعضای هیئت منصفه با چنین پاسخی از سوی قاضی مدیرخراسانی مواجه شدند، همگی به نشانه اعتراض جلسه هفته گذشته دادگاه مطبوعات را که قرار بود به اتهام مطبوعاتی روزنامه " تهران امروز " رسیدگی کند، ترک کردند اما در نهایت پس از برخی مذاکرات و وساطت ها، اعضای هیات منصفه پس از یک ساعت و نیم مجدداً راضی به بازگشت و حضور در دادگاه شدند.
نظرات بینندگان
محمدحسین پور
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۰۷ - ۱۳۸۹/۱۰/۱۹
بسمه تعالی.
اعدلوا هو اقرب للتقوی
در مورد به قول شما ابستراکسیون هیات منصفه مطبوعات,صرف نظر از محتوای پرونده مدیر مسوول روزنامه ایران و حکم صادره و شخص شاکی ,یک نکته بسیار روشن و واضح است و انهم اینست که طبق قانون, قاضی موظف و ملزم به پذیرش نظر هیات منصفه نیست و اصولا طبق موازین شرعی قضاوت, نیز قاضی نمی تواند به اعتبار نظرات دیگران,در مورد مجرمیت یا برائت متهم حکم صادر کند بلکه شخصا باید با بررسی ادله طرفین و شواهد و قراین نسبت به صدور رای اقدام کند البته در این مسیر نظر هیات منصفه نیز می تواند به عنوان یک قرینه مورد توجه قرار گیرد.لذا اعضای هیات منصفه که از ابتدا قاعدتا از این نکته بی اطلاع نبوده اند, اگر اعتراضی داشتند باید عضویت در هیات منصفه را نمی پذیرفتند.