صراط: آخر شب طبق معمول برنامه «هفت» را میدیدم. مشتاقانه منتظر بودم درباره شهادت دو مستندساز ایرانی یعنی شهیدان «هادی باغبانی» و «اسماعیل حیدری» چیزی ببینم و بشنوم، به ویژه آنکه دو روز قبلش برنامه مفصلی برای شهید باغبانی در تالار سوره نیز برگزار شده و خبرگزاریها نیز آن را خوب پوشش داده بودند. محور برنامه خانم «مهناز افشار» بود و سؤال برنامه هفت از مردم ایران و مخاطبانش اینکه:
«بازی مهناز افشار را در کدام یک از فیلمهای زیر میپسندید؟ ۱- آتش بس ۲- برف روی کاجها ۳- سالاد فصل و...».
بعد هم گفتوگوی مفصلی با مهناز افشار و سؤالات بامزهای نظیر اینکه:«چه کسی اولینبار به شما لقب سوپراستار داد؟» و یا «دغدغه این روزهای شما چیست؟» که ایشان در پاسخ به سؤال اخیر فرمودند؛ دغدغه اولشان انسانیت و بعد رسیدن به رؤیاهایشان است. البته حرفهای مهم دیگری هم زدند. مثلاً درباره تعالی در هنر و اینکه آن اوایل شبهای اجرا قرص میخوردند!
ما خیلی بیغیرتیم که دقت نمیکنیم! ما کجا زندگی میکنیم؟ نکند مسیر این بزرگواران درست است و ما بیهوده خودمان را علاف کردهایم؟ نکند ما انتظار بیهودهای از برادر گبرلو داریم که باید لااقل یادی از این شهدا میکرد، باید نمونههایی از آثارشان را نشان میداد، با بچههایی که هنگام شهادت همراهش بودند گپی میزد، مثلاً آقای «فاطمی» کارگردان آن گروه را میآورد تا مردم بدانند عدهای فیلمساز جوان برای آنکه جهان و آنها حقیقت را بدانند و برای همان انسانیتی که دغدغه این روزهای خانم مهناز افشار است، هزاران کیلومتر دورتر از خانمانشان دارند خون میدهند و جانشان را فدا میکنند.
به راستی کدام یک مهمتر است ؟!
«بازی مهناز افشار را در کدام یک از فیلمهای زیر میپسندید؟ ۱- آتش بس ۲- برف روی کاجها ۳- سالاد فصل و...».
بعد هم گفتوگوی مفصلی با مهناز افشار و سؤالات بامزهای نظیر اینکه:«چه کسی اولینبار به شما لقب سوپراستار داد؟» و یا «دغدغه این روزهای شما چیست؟» که ایشان در پاسخ به سؤال اخیر فرمودند؛ دغدغه اولشان انسانیت و بعد رسیدن به رؤیاهایشان است. البته حرفهای مهم دیگری هم زدند. مثلاً درباره تعالی در هنر و اینکه آن اوایل شبهای اجرا قرص میخوردند!
ما خیلی بیغیرتیم که دقت نمیکنیم! ما کجا زندگی میکنیم؟ نکند مسیر این بزرگواران درست است و ما بیهوده خودمان را علاف کردهایم؟ نکند ما انتظار بیهودهای از برادر گبرلو داریم که باید لااقل یادی از این شهدا میکرد، باید نمونههایی از آثارشان را نشان میداد، با بچههایی که هنگام شهادت همراهش بودند گپی میزد، مثلاً آقای «فاطمی» کارگردان آن گروه را میآورد تا مردم بدانند عدهای فیلمساز جوان برای آنکه جهان و آنها حقیقت را بدانند و برای همان انسانیتی که دغدغه این روزهای خانم مهناز افشار است، هزاران کیلومتر دورتر از خانمانشان دارند خون میدهند و جانشان را فدا میکنند.
به راستی کدام یک مهمتر است ؟!
اين حرفا چه ربطي به غيرت داره؟
آب از جاي ديگر گل آلوده داداش.
مثلا خانم افشار کجا فیلم هایش و نوع زندگی اش در راستای تعالیم قرانی هست؟
خداوند شما را بیامرزد که این مطلب را انتشار دادید تا همه با مظلومیت واقعیت آشنا شوند....
خداوند ما را با شهدای اسلام و حضرت ابا عبدالله محشور کند...
خداوند مسیرمان را هموار کند که خود وعده حق بودن مستضعان را به ما داده است
مشکل اینه که اگر اصغر فرهادی و امثال ایشان (جدای ازاینکه کارهای ایشان خوب است یا بد )
اگر یک مجسمه خرس بگیرد و اگر فلان کارگردان برای فیلمش نقد شود برای او برنامه ویژه می گذارند انتظار میرفت برای کسی که در راه هنر جان داده هم ارزش قائل شوند/
البته برای ایشان مهم نیست چون هدفشان چیز دیگری است.خیلی بی انصافیه که برای این بزرگوران حتی یک خط هم نوشته نشد
شهدا شرمنده ايم ............
آخه اینها الگوهای خانواده های ما هستن!!!
آخه اینها مردمی هستن و برای مردم حاضرند حتی خون بدن!!! اونم 50سی سی !! ندادن؟؟؟
بابا اینا بازی میکنن ... میلیونی پول میگیرن ... میلیونی تشویق میشن ... تقدیر میشه ازشون ... کلی کارمیکنن
شهیدا که کاری نمیکنن... فقط جونشونو الکی الکی (ازدیدما) فدا میکنن...
این رسانه میلی هم که یکی مثل خود شماست
چطوره سیاست برنامه سازی صدا و سیما به شما واکذار بشه؟