تقلب در انتخابات ایران از زبان یک مقام آمریکایی

 صراط: یک مقام بلند پایه سابق آمریکایی با اشاره به سردرگمی باراک اوباما پس از حوادث انتخابات سال 2009 در ایران، تاکید کرد که هیچ مدرکی که نشان دهد در انتخابات ایران تقلب شده بود، وجود ندارد.
 

  هیلاری مان لورت مسئول امور ایران، افغانستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس در شورای امنیت ملی آمریکا در زمان جورج بوش در گفت‌وگو با شبکه المیادین با اذعان به اشتباهات آمریکا در قبال تحولات ایران در سال 2009، تصریح کرد که باراک اوباما رویکردی نامشخص در قبال تحولات پس از انتخابات داشت.

وی با اشاره به اینکه در زمان جورج بوش به همراه همسرش از شورای امنیت ملی آمریکا به دلیل جنگ عراق و معرفی ایران به عنوان محور شرارت استعفا داده، افزود: یک ماه قبل از انتخابات در مقاله‌ای در روزنامه نیویورک تایمز تاکید کردم که اوباما فرصت بهبود روابط با ایران را به دلیل ادامه تلاش‌های پنهانی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و حمایت از گروه‌های تروریستی چون جندالله از دست داد و او سیاستی همچون بوش را در پیش گرفته است.

هیلاری مان لورت با بیان اینکه اوباما به کاری که انجام می‌دهد اطمینان ندارد، گفت: اوباما در سال 2009(پس از انتخابات 1388 در ایران) نمی‌دانست چه کند ولی سرانجام مشاورانش وی را متقاعد کردند که از تظاهرات کنندگان حمایت کند و این همان دخالت در امور داخلی ایران بود، همانطور که در سال 1953(کودتای 28 مرداد 1332) روی داد.

وی ابراز داشت: اوباما بدون آنکه بداند که چه واقعیتی روی داده است، از تظاهرات کنندگان حمایت کرد ولی اگر بخواهیم به واقعیت بنگریم، به آنچه قبل و بعد از انتخابات به وقوع پیوسته، می‌بینیم که مدرکی وجود ندارد که نشان دهد در انتخابات تقلب شده هرچند هر روز گفته می‌شد که تقلب شده است.

این مقام سابق سیاسی آمریکایی و متخصص مسائل ایران تاکید کرد که هیچ مدرک و هیچ ادله موثقی که نشان دهد در انتخابات تقلب شده بود، وجود ندارد و این درحالی بود که تقلب پایه دخالت‌های جدید آمریکا در تحولات ایران بود.

هیلاری مان لورت در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به درک اشتباه برخی از مقامات آمریکایی که ایران را دارای حکومتی غیرمنطقی و خطرناک می‌دانند، تصریح کرد که بر خلاف آنچه این افراد می‌گویند آنها براساس منافع ملی خود عمل می‌کنند.

وی با بیان اینکه ایران سیاست خارجی تدافعی دارد، تاکید کرد که روابط ایران و آمریکا همانند روابط با چین باید بهبود یابد و واشنگتن همانگونه که پکن را پذیرفت باید «جمهوری اسلامی ایران» را نیز بپذیرد.