استاندار همدان:
جادهصافکنفارابینیستم
استانداری نمي تواند جاده صاف كن فيلمسازان و كارگردانان پايتخت نشين شود تا آثارشان را به بركت پول همداني ها مطرح كنند بلكه مي تواند اين پول را صرف گسترش و رفع مشكلات همه ريشه هاي هنري و فرهنگي استان و فعالان همه اين عرصه ها سازد.
کد خبر : ۱۲۶۶۱
در همين نشست بود كه اظهارنظر استاندار- كرم رضا پيريايي- در خصوص تحميل 65درصد هزينه هاي جشنواره به استان، براي او دردسرساز شد.
وي گفت كه حاضر نيست مبلغ هنگفت 4ميليارد تومان را براي جشنواره بپردازد در حالي كه جشنواره مال ما نيست.
وي اظهار داشت: با اين رويه همدان اسپانسر جشنواره است نه برگزاركننده و هم گفت اگر كاري انجام مي دهيم بايد براي زيرساخت هاي استان باشد نه اينكه تنور بنياد فارابي را گرم كنيم. اگر پول ساخت فيلم ها را به فارابي بدهيم تا خودشان فيلم بسازند سهم هنرمندان همدان چه مي شود؟
به تعبير ديگر، استاندار گفت: نمي تواند جاده صاف كن فيلمسازان و كارگردانان پايتخت نشين شود تا آثارشان را به بركت پول همداني ها مطرح كنند بلكه مي تواند اين پول را صرف گسترش و رفع مشكلات همه ريشه هاي هنري و فرهنگي استان و فعالان همه اين عرصه ها سازد.
اين سخنان به مذاق اهالي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي خوش نيامد و برخلاف انتظار مسئولان و اهالي رسانه استان كه به چانه زني طرفين و رسيدن به راه حلي ميانه فكر كردند. معاونت سينمايي سفت و سخت مقابل مواضع استاندار ايستاد كه يا تأمين 65درصد هزينه، يا خداحافظي با جشنواره! اما در كش و قوس ماجرا، پس از مدتي موضوع با پذيرفتن سهم تعيين شده براي استان همدان، فيصله يافت و در سكوت خبري، اهالي رسانه چندان از كم و كيف مسئله مطلع نشده و بيشتر به لحاظ مصلحت استان به پيگيري قضيه نپرداختند و آنچه در محاورات آمد از كوتاه آمدن استاندار و پذيرش تمام شروط وزارتخانه به دليل اينكه شخص استاندار در اولين سال مديريت خود تحت فشار افكار عمومي و انتقادات هنرمندان قرار نگيرد، حكايت داشت.
از سوي ديگر تصور بر اين بود كه با افزايش سهم هزينه هاي استان از 50درصد به 65درصد و پذيرش آن از سوي مسئولان، امتيازاتي مانند تقويت بنيه و حمايت هاي ويژه از سينما و سينماگران همداني و با اختيار بيشتر در تصميم گيريهاي مربوط به برگزاري جشنواره، نصيب ما شده است.
ولي با نزديك شدن به موعد برگزاري جشنواره 24 و سپس آغاز آن در همدان، اين تصور رنگ باخت. در جشنواره اي بين المللي كه به هر حال چهار دوره آن به نام همدان برپا شده و احتمال ماندگاري آن در اين شهر تاريخي و فرهنگي و توريستي بسيار بالاست، و تا آنجا كه شاهد هستيم، دست اندركاران فرهنگ و هنر و تمام مسئولان استان براي برپايي آن زحمات بسياري مي كشند و وقت گرانبهاي خود و اهالي استان را صرف برپايي آبرومندانه جشنواره مي كنند، از چه رو همداني ها در تصميم گيريها كلان نقشي ندارند و همه كارها بايد با نظارت و هدايت و دخالت مركزنشينان انجام شود؟
از سوي ديگر تفاهم نامه منعقد بين وزارت ارشاد و استانداري همدان آنچنان تحقيرآميز است كه حتي پول استان بايد به حساب مركزنشينان ريخته شود و بعد آنها هزينه ها را بپردازند، به زبان ساده تر هزينه هاي عوامل اجرايي و هتل ها و... را آقايان تهراني از جيب همداني ها مي پردازند. حال واقعاً اين نحوه اداره جشنواره بين المللي توسط استان همدان است.
از سوي ديگر در زمينه توسعه فعاليتهاي فيلمسازي و ساخت آثار بومي در خور توجه و سطح بالا در استان همدان عليرغم قول هايي كه براي حمايت داده شده، فعاليتهاي جدي و اثرگذاري ديده نمي شود. خوب است بعد از پايان جشنواره و زحمات طاقت فرساي تيم اجرايي در همدان، نيم نگاهي به مصاحبه مسعود احمديان دبير جشنواره با خبرگزاري فارس بياندازيم.
احمديان در خصوص تيم اجرايي همدان در جشنواره مي گويد: «فاصله تيمي كه از تهران آمد به لحاظ حرفه اي برگزاري جشنواره با تيم اجرايي در همدان يك فاصله نجومي بود».
حال خوانندگان محترم قضاوت كنند، ميلياردها تومان اعتبار استان، ساعت ها جلسات مختلف مديران دستگاهها، بسيج تمام امكانات ادارات بويژه اداره كل ارشاد، آخرش اين مي شود كه ما با تيم تهران فاصله نجومي داريم؟!
به نظر می رسد صحبتهاي استاندار در آن جلسه صحبت هاي به حق و درستي بود ولي چرا با آن همه حرارت، وي حاضر شد چوب حراج به بودجه استان بزند و دست آخر هم متهم به ناپختگي و سخنان بي ربط شود، كه اين خود جاي سؤال و پاسخگويي از سوي ايشان را دارد.
انتظار مي رود حال كه مدير اجرايي جشنواره از پاسخگويي به ميزان اعتبار جشنواره در مصاحبه مطبوعاتي طفره مي رود و اين موضوع را برگردن استاندار مي اندازد، استاندار محترم به صورت شفاف هزينه پرداختي و دست آوردهاي جشنواره بيست و چهارم را براي مردم استان اعلام كنند تا مردم خوب همدان با توجه به حواشي جشنواره، عدم غناي فيلم هاي شركت كننده و عدم وجود ويژگي هاي ارزشي در اكثر فيلم ها خود به قضاوت بنشينند.