فاجعه ای به نام فاحشه گری
کد خبر : ۱۱۴۰۷
هشدارهای وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی درباره افزایش انتقال بیماری ایدز از طریق رفتارهای پرخطر جنسی سبب شده است که بسیاری از جامعه شناسان و روانشناسان با این سوال جدی روبرو شوند که واقعاً پدیده رفتارهای پرخطر جنسی که روسپیگری نیز بخشی از آن است چگونه مهار می شود ؟
هر چند هشدارهای وزیر بهداشت بیشتر ناظر بر راه های جلوگیری از انتقال بیماری ایدز بود اما به نظر می رسد مشکل ریشه ای تر از انتقال این بیماری اصل این روابط است که به شدت با فرهنگ ، تمدن و مکتب عزت بخش ما در تضاد است .
معضل اجتماعي تن فروشي كه از آن به عنوان فحشا و اعمال منافی عفت ياد مي كنند ، از دوران باستان وجود داشته است و کسانی که در برابر پاداش مادی خواهشهای جنسی افراد را برآورده می کردند، روسپی نامیده می شدند. در طول تاریخ "اروپا" به مرکز فساد بزرگ شبیه بود. پس از اواخر قرن 18 این پدیده بیش از پیش در اروپا متداول شد.در اروپای قدیم به دلیل اینکه زنان و دختران طبقه پایین جزو املاک ارباب(فئودال) به حساب می آمدند و اجازه ازدواج نداشتند، رفتارهای خارج از چهارچوب خانواده در بین آنها رواج داشت.
درايران نيز به دلايل آسيبهاي مختلف اجتماعي كه زنان با آن دست و پنجه نرم مي كنند ،اين پديده از دير باز وجود داشته است و امروز نيز وجود دارد . هر چند این عمل امروز در کشور ما جرم محسوب می شود ،اما برخی از جامعه شناسان و تحلیلگران اجتماعی این پدیده را در زمره آسیب های اجتماعی معرفی مینمایند و خواهان آسیب شناسی جدی آن هستند .
در حال حاضر و بر اساس تحقيقات ميداني در دانشگاه ها ، فاحشه گری در ايران به طرق مختلفی انجام می شود.از نظر بیماری های آمیزشی پر خطر ترین فواحش ، زنان ولگرد و خیابانی اند که در مسافر خانه ها و مکان های دیگر ساکن هستند. همچنین زنان معتاد و الکلی گاهی برای تامین هزینه اعتیاد به این کار مبادرت می کنند. برخی از فواحش پیر با سازماندهی گروه هایی به صورت سیستماتیک اقدام به این امر می کنند آنها با شناسایی و جذب دختران فراری به خانه های فساد ،آنها را در اختیار مردان ثروتمند قرار می دهند. همچنین دسته هایی وجود دارند که با در اختیار گرفتن دختران جوان و ایجاد ارتباط با مردان ثروتمند اقدام به اخاذی از آنها می کنند. برخی زنان نیز در منزل خود تن فروشی می کنند. فاحشه های آژانسی هم پدیده ای جدید است در این حالت زنان فاحشه در ماشین های سواری پیشنهادات غیر اخلاقی خود را مطرح می کنند. به هر حال بسته به وضعیت زندگی و سطح امکانات نوع عملکرد فاحشه ها متفاوت است.
دلايلي چون فقر ،اعتياد ،ازدواج اجباري،بيكاري،زياده خواهي و تنوع طلبي مردان،وجود فضاي ياس و نااميدي بين برخی جوانان و عدم وجود امكانات براي ازدواج و تشكيل خانواده،ازدواج مجدد مردان ،همه و همه جزء عواملي هستند كه در رواج فحشا در جامع موثرند.
آنچه مسلم است ،مهمترین عامل بروز فحشا فقر و ناتوانی زنان در تامین مایحتاج اولیه زندگی شان است.طلاق و نابسامانیهای خانوادگی، زندگی در محلات جرم خیز ، افزایش حاشیه نشینی و مهاجرت ، بی سوادی و ناآگاهی از جمله عوامل افزایش پدیده فحشا است و برخی زنان به دلیل پایین بودن سطح آگاهی و عدم تکوین شخصیت و تلقین پذیری در این زمینه آسیب پذیر تر هستند.
با وجود قبح اين عمل در جامعه و پنهانكاري این زنان،امكان آمارگيري دقيق در زمينه فحشا وجود ندارد و به نظر مي رسد مسئولين نيز تا كنون تمايلي به جمع آوري و ارائه آمار در اين زمينه نداشته اند و اين مساله پنهان بودن فحشا و نبودن آمار صحيح و قابل استناد مي تواند مشكلات بسياري را براي بنيان خانواده ها و عفاف جامعه ايجاد كند.
با این وجود كه تاکنون هیچ آمار رسمی و گزارش دقیق درباره اشکال نمودار شدن روسپیگری در ایران منتشر نشده است،اواخر سال گذشته مديركل دفتر امور آسيبديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي كشور در کنفرانس خبری خود با اذعان به این مطلب گفت: «دسترسي به زنان روسپي با هيچ روشي براي ما ميسر نيست و هيچكجا آماري هم در اين ارتباط وجود ندارد.» و اين گفته مدير كل تاكيدي است بر در دسترس نبودن آمار در زمينه روسپيگري.
شاید بتوان گفت آخرین آمار و بررسی پژوهشی درباره میزان رواج این مسئله در تیر ماه سال 88 منتشر شد و در آن مقطع سیدکاظم رسول زاده طباطبایی مدیر گروه روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس گفت: «در دهه 60 و 70 سن روسپیگری بالای 30 سال بود اما اکنون سن روسپیگری از 15 سال به بالا رسیده است.»
در همین حال حسین علی زاهدی پور کارشناس ارشد جامعه شناسی و عضو دیگر این کارگروه نیز به بخش دیگری از این آمارها اشاره کرد و گفت: «11 درصد روسپیان شهر تهران با اطلاع همسرانشان دست به روسپیگری می زنند. این آمار نشان می دهد که نه تنها به مساله بیکاری زنان بلکه به بیکاری مردان و پیامدهای آن نیز باید توجه بیشتری شود.»
رسول روشن استاد دانشگاه شاهد و کارشناس خانواده و مسائل جنسی به عنوان عضو دیگری از این کارگروه نیز به سبب شناختی پدیده روسپیگری پرداخت و گفت: «اگر به منشا شکل گیری رگه های شخصیتی افراد که آنها را به سمت چنین انحراف هایی می کشاند توجه کنیم، متوجه می شویم که خانواده با شکل دادن به شخصیت کودکان می تواند نقش موثری در پیشگیری داشته باشد.»
او ادامه داد: «تحقیقات نشان داده است که بعضی از این افراد به خاطر انتقام و انتقام جویی و تنفر از خانواده و جامعه وارد این حیطه می شوند. در حالی که اگر کودک یاد بگیرد که دیگری را دوست داشته باشد و احساس امنیت نسبت به دنیای پیرامونش داشته باشد، چنین حالتی در او به وجود نمی آید.»
با وجود فقر آماری در این زمینه کارشناسان در یک مسئله اتفاق نظر دارند و آن مسئله این است که روسپیگری در ایران در شرایط نگران کننده به سر میبرد و با توجه به شرایط بد اقتصادی و افزایش فقر،همچنین بالا رفتن سطح زندگی،این وضعیت بدتر هم خواهد شد. از همه بدتر آن که به گزارش سایت فرارو تحقیقات دانشگاه شهید بهشتی نشان داده است که آمار روسپیگری بین زنان متاهل بیشتر از مجردهاست و این فاجعه بنیان خانواده را از درون می پوساند و سست می کند و البته آمار افزایش طلاق نیز مدرک مستدلی برای این ادعا محسوب می شود.
آمار طلاق به ثبت رسيده در يازده ماه نخست سال 88 نسبت به مدت مشابه در سال قبل از آن 2/13 درصد افزايش داشته است. اين آمار با محاسبه 114 هزار و 674 واقعه طلاق ثبت شده در سال گذشته به دست آمده است كه بيشترين آنها مربوط به مردان 25 تا 29 سال است و از اين ميان سه هزار و 917 رويداد طلاق مربوط به مردان بالاي 60 سال است. اين گزارشات مطابق با جدیدترین آمار ثبت و احوال ارائه شده است.
در هر حال آنچه مسلم است،اين معضل اجتماعي ،چه پنهان باشد و چه آشكار در جامعه ايراني وجود دارد و انكار وجود آن راه حل مناسبي براي مهار اين عمل زشت نيست. اولین نکته اساسی برای حل هر مشکلی پذیرش مشکل است . بنابراین باید ابتدا پذیرفت هنوز عده ای در جامعه ما هستند که رفتارشان سبب ننگ جامعه مسلمان ایرانی است و همین عده اندک با رشدی کمی شان سبب شده اند که وزیر بهداشت نیز نسبت به احتمال روبرو شدن با آتشفشان ایدز از راه رفتار های پرخطر جنسی هشدار بدهد . بنابراین باید به صورت ریشه ای به بررسی این پدیده در ایران پرداخت و از طریق تحقیق و پژوهش راه حل های مناسب را پیدا کرد تا این پدیده زشت از جامعه پاک ایرانی ریشه کن شود و اگر ریشه کن هم نمی شود لااقل روندی رو به رشد نداشته باشد