جنبش سبز از اعتراض تا اعراض
کد خبر : ۱۱۱۳۴
در غالب کشورهاي دموکراتيک و مردم سالار همواره پس از انتخابات و رونمايي از مهمترين رکن دموکراسي همه گروه ها
و جريانات سياسي با تمکين در برابر نتايج انتخابات به قواعد بازي احترام مي گذارند و ميدان را براي شخصي که توانسته در اين ماراتون نفس گير برنده شود خالي مي کنند . اما متاسفانه پس از انتخابات 22 خرداد 88 در ايران که نمونه کم نظيري از نفوذ و رسوخ فرهنگ سياسي به زير پوست لايه هاي اجتماعي کشور بود گروهي با جرزني سياسي ، اصرار بر ادامه بازي در کف خيابان ها داشتند.
آن روز که نتايج شمارش آراي انتخابات اعلام گشت بسياري بر اين باور بودند که براساس تيپولوژي آراي حوزه هاي
انتخابي چنين نتايجي غير قابل امکان است .بسياري بر اين باور بودند که آقاي احمدي نژاد نمي توانند اين حجم از راي را کسب کرده باشد . لذا بسياري به تظاهرات دست زدند و نگراني هاي خود را پيرامون وضعيت نتايج انتخابات اعلام داشتند . در همين اثنا نيز بسياري از دلسوزان نظام با مهم دانستن اعتراضات مردمي نسبت به نتايج انتخابات ، تمامي امکانات کشور را گسيل داشتند تا سايه اين شبه از سر انتخابات باشکوه مردم ايران برداشته شود . در واقع خود نظام نيز دراين قضايا براين باوربود که حق اعتراض به نتايج کاملا يک حق قانوني و حتي نشاني از توسعه زيرساخت هاي مردمسالاري در کشور است . لذا با تشکيل کميته هاي ويژه اي هم از سوي مجلس و هم از سوي کانديداهاي معترض در يک فرايند تصادفي آراي تعدادي از حوزه هاي انتخابيه مورد باز شماري قرار گرفت و در نهايت همه به اين نتيجه رسيدند که نتايج کاملا صحيح اعلام شده است .
اما با تمام اين شواهد و مستندات همچنان برخي افراد بر طبل تقلب در انتخابات کوبيدند. در واقع سران جنبش سبز پس از مهر تائيد شوراي نگهبان بر انتخابات دهم نه تنها از اين حکم پيروي نکردند بلکه صلاحيت شوراي نگهبان را نيز زير سئوال بردند.به زعم راقم اين سطور مهمترين دليل ريزش حمايت ها از جنبش سبز پي بردن افکار عمومي به دروغ بودن اصل اين ماجرا بود . در طي برگزاري دادگاه برخي از سران فتنه هاي اخير برخي از منافقين صريحا از تقلب به عنوان رمز آشوب ياد مي کردند.
اين خود نشان دهنده آن است که تمام اين ماجرا ها از پيش طراحي شده بوده است. اينکه آقاي اوباما بودجه 55 ميليون دلاري براي براندازي نرم نظام اسلامي را تصويب مي کند توهم نيست بلکه واقعيتي است که برخي از سران اصلاحات نمي خواهند بپذيرند. زماني شعارها"راي ما کجاست ؟" بود اما در اعتراضات اخير صحبت هاي جديدي مبني بر
" جمهوري ايراني " و " نه غره ، نه لبنان ، جانم فداي ايران" مطرح گرديده است که به خوبي نشان مي دهد که سران جنبش سبزچه بخواهند و چه نخواهند در زمين دشمن و براي دشمن بازي کردند .