یکبار دیگر از آن نطقهای عجیب! از آن نطقهای که مخ آدم سوت میکشد. وقتی علی دایی میگوید که از آمدن علی کریمی به پرسپولیس استقبال میکند یعنی اینکه استقبال نمیکند! خاطره حضور او در رأس کادر فنی تیم ملی هنوز از یاد کسی نرفته است،آنجا که زمین و زمان در بوق و کرنا کرده بودند، کریمی باید به تیم ملی دعوت شود و اما مرغ دایی تنها یک پا داشت. اختلاف این 2 ستاره فوتبال ایران بر کسی پوشیده نیست. آنها حتی اگر در ظاهر روی هم را ببوسند و مثل زمانی که به کره و ژاپن گل میزدند و یکدیگر را در آغوش میکشیدند،همديگر را در آغوش بکشند در باور کسی نمیگنجد که دایی و کریمی در یک اقلیم فعالیت کنند. به همین دلیل است که وقتی دایی میگوید از آمدن علی کریمی به پرسپولیس استقبال میکند، علائم سوال بزرگی روی سر متعجبان خودنمایی میکند؟ دایی این حرف را روز گذشته و در گفتوگو با خبرگزاری ایرنا زده است. او گفته: «کریمی از خانواده بزرگ پرسپولیس است و بهشخصه از بازگشت او به این تیم استقبال میکنم.» این عین حرفی است که دایی به زبان آورده است. او حرفهایش را این طور ادامه میدهد:« هر بازیکن پرسپولیسی که در حال حاضر در تیمهای دیگر مشغول بازی است، در صورت دارا بودن توانایی بالا و مورد نظر کادر فنی، میتواند به پرسپولیس بازگردد. در این بین از بازگشت علی کریمی نیز به طور حتم استقبال خواهم کرد.» حتی اگر علی دایی هم موافقت خود برای بازگشت جادوگر فوتبال ایران به پرسپولیس را اعلام کند بعید است که کریمی تا زمانی که او سرمربی این تیم است در پرسپولیس آفتابی شود. خیلیها اینطور پیشبینی میکنند که تلاش او برای رفتن به امارات به این دلیل است که به پرسپولیس نیاید تا زیر نظر دایی تمرین کند.او حتی زمانی هم که به پیشنهاد نصفهونیمه دایی در تیم ملی جواب مثبت داد، مصدوم بود!ودر اردوی اردبیل به صورت انفرادی تمرین کرد تا دایی هرگز برای او حکم مربی را پیدا نکند. قرارداد کریمی با استیل آذین تا پایان فصل است و هیچ شکی وجود ندارد که اگر او راهی امارات نشود برای یک فصل دیگر با استیلآذین تمدید خواهد کرد. کریمی به پرسپولیس بازمیگردد و اصلا هدفش این است که با پیراهن این تیم از میادین فوتبال خداحافظی کند، اما تا زمانی که دایی در رأس باشد بعید است چنین اتفاقی بیفتد. دایی و کریمی به فصل تازهای از فوتبال رسیدهاند، فصلی که احتمالا با باهوشی کریمی و زیرکی دایی حاشیه جدید را در فوتبال ایران رقم نخواهد زد.
