اينکه کي روش وقت گذاشته واين بازيکنان را براي فوتبال ما پيدا کرده واستفاده مي کند درجايگاه ماهيتي اش يک خدمت محسوب مي شود که نادرست است اگرخيانت ترجمه اش بکنيم براي مردم.
درحالت عادي مصاحبه محمد حسن انصاري فرد يک اظهارنظر عادي بوده لابه لاي چندين و چند اظهار نظر ديگر کارشناسان و پيشکسوتان فوتبال اما خب وقتي جواد نکونام طي يک گفتگو، موضعگيري تندي عليه وي کرد، بحث حالت چالشي تري به خود گرفت و نگاه ها را روي اصل قضيه متمرکز نمود.
اينکه بحث حضور بازيکنان به اصطلاح دورگه درست است يا نادرست، خدمت است يا خيانت، موضوعي است که پيش از اين هم بارها مطرح شده، خصوصا پيشتر که قرار بود اين اتفاق در مورد فريدون زندي بيفتد و افتاد و يا بعدتر که قطبي قصد استفاده ازهمين اشکان دژاگه را داشت که درهرحال سازو کارش مهيا نشد، قضيه ماند تا حضور کي روش.
موضعگيري انصاري فرد به هيچ عنوان منطقي نمي نمايد. چرا؟ پاسخ ساده اي براي اين موضوع وجود دارد. حضوردو رگه ها درتيم ملي چه ضرري مي تواند داشته باشد؟ اينکه تيمي چند بازيکن اضافه تر با توانايي هاي خاص در اختيار داشته باشد که خوب هم هست، خاصه که همه ديديم دژاگه در همين بازي با کره چه قدرموثرتراز ساير نفرات بازي کرد و يا قوچان نژاد که اميدوار کننده ظاهر شد.
بودن قوچان نژاد، نظري، دژاگه، زندي وهر بازيکن اين گونه ديگري، کجاي فوتبال ما را تخريب مي کند؟ قطعا بودنشان منفعت است اگر بناي استفاده داشته باشيم و درغيراين صورت، آنها هم يک بازيکن هستند مثل ساير بازيکنان که اگر در حد تيم ملي نبودند، مي شود دعوتشان نکرد، همان طورکه زندي در اين برهه جايي درتيم ملي نداشت.