علی‌رغم مجازی بودن جلسات مجلس، در هفته گذشته تنها یک جلسه 2ونیم ساعته برگزار شده؛ جلسات حضوری 8ماه است که هم‌چنان ملغی هستند؛ به بهانه دلایل امنیتی. همزمان اما، در بازه‌ای که حتی جلسات مجازی برگزار نمی‌شد، رئیس و جمعی از نمایندگان، رودرروی قاتلین مردم و رهبر ایران نشستند و ابتکار پس از پیکار 40روزه، به جای قدرت‌نمایی پارلمانی، در تحجر مذاکراتی و ارمغان جنگی دیگر خلاصه شد. روزهایی که رهبری عزیز نیز همچون حالا، بنا به ملاحظه امنیتی، در انظار ظاهر نمی‌شدند. حالا آن مذاکره در کنار خواسته‌های رهبری و مفاد تفاهم، هنوز حتی حداقل شرایط امنیتی را هم برای جلسات حضوری مجلس فراهم نکرده؛ اما همزمان، رئیس مجلس با فرمانده کل انتظامی و جمعی از اعضای ستاد فرماندهی، دیدار می‌کند؛ که همگی در لیست اهداف ترور بوده و اولویت بالاتری از نمایندگان برای دشمن دارند. آیا تراز عصاره فضائل کسانی که 230 شب قدرت‌نمایی کرده‌اند، باید همین باشد؟
از 9 اسفند که مذاکره جنگ آورد، مجلس بسته شد؛ 19 فروردین که صحنه نبرد ساکت شد اما، مجلس هم‌چنان بسته ماند؛ رئیس و دونماینده مجلس بلافاصله به اسلام‌آباد رفتند تا مذاکره و مقدمه جنگ بعدی در نوار جنوبی کشور فراهم شود؛ ابتکار لازم برای تثبیت پیروزی ملت ایران در جنگ 40روزه، جایش را به همان تحجری داد که طی یک سال قبلش دو مرتبه جنگ آورده بود؛ و ابتکارات به حاشیه رانده شدند؛ از جمله وضع قوانین برای اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز، بررسی خروج از NPT و نظارت بر عملکرد دولت جهت حفظ تاب‌آوری کشور در جنگی که دشمن در میدان نظامی باخته و تمرکزش را بر فشار بر سفره مردم گذاشته؛ محاصره دریایی هم در همین راستا، ابتکار دشمن در همان روزهای تحجر مسئولین ما بود؛ و بعدتر این مسیر را با اعلام آغاز آنچه “عملیات طرد اقتصادی” می‌خواند، ادامه داد.
اواخر اردیبهشت جلسات غیررسمی و آزمایشی مجازی برگزار شد اما در آن‌ها امکان رای‌گیری و قانون‌گذاری نبود. لذا گذشت و در ۲۲تیرماه، جلسه‌ای فوق‌العاده و با حضور ۲۵۹ نماینده برگزار شد تا آیین‌نامه اصلاح و در ادامه، جلسات مجازی، قانونی و دارای قابلیت رای‌گیری و قانون‌گذاری شوند. با اینکه تا آن روز گزارش‌ها از ۷جلسه مجازی صحن می‌گفتند اما بنا به فقدان ویژگی‌های فوق‌الذکر، چندان خاصیتی نداشتند. البته در ادامه با اصلاح آیین‌نامه نیز مجلس تا امروز هرگز به جایگاه خود بازنگشته؛ این اذعان برخی نمایندگان با روایت‌های مختلف است. محمدبیگی، نماینده قروین، گفت: «هیچ‌چیز جای صحن علنی را نمی‌گیرد» و پوردهقان، نماینده اردکان، اظهار داشت: «در یکی از ضعیف‌ترین نسخه‌های مجلس از ابتدای مشروطه تا کنون هستیم».
پوردهقان نکته مهم دیگری اشاره کرد: «وزرا و دولت متوجه این وضعیت شده‌اند و برخی امور “بدون توجه و مشورت موثر با مجلس” جلو می‌رود»؛ به عبارتی نمایندگان منتقد معتقدند فرایندها در مجلس کندشده و قدرت ابزارهای نهادی که در راس امور باید باشد، کم شده. با اینکه آیین‌نامه اصلاح و جلسات مجازی شده، حالا در یک هفته تنها یک جلسه ۲ونیم ساعته برگزار می‌شود؛ در حالیکه پیش از جنگ به ازای هر هفته، این شاخص حدودا ۱۲ ساعت بود. دلار که پیش از جنگ حدود ۱۶۵هزار تومان بود ارزان شده و تورم در برخی دسته‌ها از جمله مواد غذایی سه رقمی نشده؟ یا دشمن از جنگ و فشار اقتصادی دست کشیده؟ وفاق واقعی باید حول حل مشکلات مردم و مبارزه با دشمن یا در یک کلام حول رهبری عزیز شکل بگیرد، نه به نفع جریانات و اشخاص.
حالا که یک ماه از بازگشایی مهدکودک‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها می‌گذرد، به نظر تجمعات ایرانی‌ها خطری ندارد؛ اما مجلس بسته است؛ البته مدافعین، خطر بمباران و شهادت دسته‌جمعی، عدم امکان برگزاری انتخابات در شرایط جنگی و از کار افتادن یک قوه را مطرح می‌کنند؛ اما فارغ از اینکه این قوه تا چه حد خصوصا در دولت جدید و به ویژه در شرایط جنگی در کمک به مشکلات مردم و نظارت بر دولت موثر بوده، منتقدین معتقدند می‌شد تمهیداتی اندیشید؛ مانند مکانی امن در عمق زمین. البته ۱۵ مهر رئیس مجلس با سردار رادان و جمعی از فرماندهان که حتما اولویت بالاتری برای دشمن جهت ترور دارند، دیدار کرد؛ که ناقض تمام این‌هاست.
این سطح از کنشگری مجلس، چه نسبتی با این مردم برانگیخته‌شده دارد؟ مردمی که ۲۳۰ شب با غم شهادت رهبری و عزیزان خود، در سرما، گرما، برف و باران، جنگ و آتش‌بس خیابان را حفظ کردند تا ۱۸و۱۹ دی دیگری ورق جنگ باخته را برای دشمن برنگرداند.
به گزارش صراط به نقل از مهر ایرانیان ، مردمی که حین تهدیدات زیرساختی آن اورانگوتان آمریکایی، کنار نیروگاه و پل و پالایشگاه زنجیره انسانی تشکیل دادند. عصاره فضائل اینان، تنها گزینه‌اش ترک صحنه و هفته‌ای ۲ونیم ساعت جلسه مجازیست؟ رهبری عزیز در پیام خود خطاب به مجلسی‌ها نگاشتند: «نماینده حقیقی ملت باید از جنس ملت باشد» و ادامه دادند: «نقش‌آفرینی خود را در تراز ملّت مبعوث شده تنظیم کنند».
البته رهبری عزیز مطالبات دیگری نیز داشتند که در روزهای اخیر واضحا نادیده گرفته شد؛ ایشان نگاشتند: «اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند» و بر «ترجیح منافع ملّی و مطالبات عمومی بر نیازها و منافع جناحی و گروهی و منطقه‌ای» تاکید کردند؛ اما در روزهای اخیر، در کمال حیرت، شکایت رئیس مجلس از نفر سوم تهران، رسایی را که از نمایندگان فعال و منتقدین بسته ماندن مجلس بود، به زندان انداخت. آنچه از مجلس و اعضایش در این شرایط حساس انتظار می‌رود، کنشگری در تراز این مردم، وفاق حول ارشادات رهبری و حضور فعالانه و مبتکرانه برابر تخاصم و حیله‌گری دشمن است.