اعتراضات معیشتی در بیش از هفت کشور اروپای فرانسه، آلبانی، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، بلژیک و یونانبه ناآرامی و خشونت کشیده شده است. مطالبات از گرانی و افزایش هزینه مسکن تا رکود قدرت خرید، ضعف خدمات عمومی و فساد متفاوت است، اما نقطه مشترک همه، فشار روزافزون بر سفره خانواده‌های اروپایی است. این موج در حالی گسترش می‌یابد که دست‌کم شش کشور اروپایی سال آینده انتخابات دارند و دولت‌ها زیر فشار بدهی، کسری بودجه و کندی رشد قرار گرفته‌اند.
به گزارش صراط به نقل از فارس ، پرسش اصلی این است چرا اعتراضات اکنون شدت گرفته پاسخ در انباشت فشارهای چندساله است. تورم پس از کرونا، جنگ روسیه و اوکراین، بحران انرژی، افزایش بدهی و ناکامی دولت‌ها در طراحی سیاست‌های اقتصادی-اجتماعی. در سال‌های گذشته این فشارها به تدریج زیر پوست خانواده‌ها رفت و اکنون با گرانی سوخت و غذا به نقطه جوش رسیده است.بسته شدن تنگه هرمز و تنش‌های خاورمیانه، جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و ایران، قیمت نفت و گاز را بالا برده و هزینه سوخت و انرژی اروپا را افزایش داده است.
نمونه‌اش پرتغال که قیمت سوخت در پی تنش‌های منطقه ۱۵ درصد سالانه جهید و تورم سپتامبر به ۳.۶ درصد رسید.بر پایه داده‌های یوروستات که یورونیوز بیزنس تحلیل کرده، قیمت مواد غذایی و نوشیدنی‌های غیرالکلی در اتحادیه اروپا بین اوت ۲۰۲۱ و اوت ۲۰۲۶ حدود ۳۴ درصد افزایش یافته است. مقدار غذایی که با حداقل دستمزد ماهانه ناخالص می‌توان خرید در مالت ۶ درصد، اسپانیا ۵ درصد و فرانسه ۴ درصد کاهش یافته، هرچند در بیشتر کشورهای مطالعه‌شده افزایش داشته است. این مقایسه مالیات، اجاره و سایر هزینه‌های زندگی را شامل نمی‌شود و تصویر کامل گرانی معیشت را نشان نمی‌دهد.
جرقه اعتراضات فرانسه ۱۷ سپتامبر با اعتصاب معلمان دبیرستان آنتوان دو سنت اگزوپری پاریس در اعتراض به کمبود شدید کادر آموزشی زده شد؛ سپس دانش‌آموزان به آن پیوستند و در دو روز گذشته به اوج رسید.پنج اتحادیه کارگری فرانسه اعتصاب ۵ نوامبر را برای افزایش دستمزد و بودجه بیشتر خدمات عمومی اعلام کرده‌اند. الکساندر بومبارد، رئیس فدراسیون تجارت خرده‌فروشی فرانسه هم گفته است جبران خسارت ناآرامی‌ها «صدها میلیون یورو» هزینه دارد و ۱۵۰۰ مغازه‌دار آسیب دیدند و حدود ۲۰ فروشگاه شرکت او غارت شد.
در ایتالیا اعتراضات از میلان آغاز شد و یکشنبه خشونت شدت گرفت و به بولونیا و تورین کشیده شد.شهردار میلان از تخریب ویترین مغازه‌ها، غارت فروشگاه‌ها و ترس شهروندان گفت و جورجیا ملونی، نخست‌وزیر، جلسه امنیتی خواست. در بلژیک پلیس در بروکسل و لیژ با معترضان درگیر شد. در پرتغال ده‌ها هزار نفر در لیسبون ضد افزایش شدید هزینه زندگی و بحران مسکن تظاهر کردند؛ قیمت مسکن پرتغال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ حدود ۱۲۴ درصد رشد کرد، نزدیک دو برابر میانگین اتحادیه اروپا.
در آلبانی اعتراضات ششمین روز ادامه یافت؛ ابتدا علیه وضعیت بد دانشگاه‌ها و سپس برای کناره‌گیری دولت ادی راما، با آتش‌زدن مراکز پلیس. در اسپانیا اعتراضات مسکن و دستمزد ادامه دارد و دو هفته پیش از انتخابات زودهنگام اعتصاب انتظار می‌رود؛ آموزش مادرید نیز اعتصاب سراسری را تجربه می‌کند. در یونان معلمان و دانش‌آموزان برای تظاهرات ۲۱ اکتبر آماده می‌شوند و دستمزد بالاتر، بودجه بیشتر آموزش و مدارس امن‌تر می‌خواهند.رویترز نوشت: اگر دولت‌ها فقط با نیروی انتظامی و جلسه امنیتی به استقبال خشم معیشتی بروند و برای دستمزد، مسکن، انرژی و خدمات عمومی نسخه عملی ندهند، اعتراضات از هفت کشور فراتر می‌رود و به برگ برنده انتخابات سال آینده تبدیل می‌شود؛ بحرانی که ریشه‌اش نه فقط در خیابان، بلکه در سفره‌ها و قبض‌های انرژی است.