در گزارش این رسانه غربی اذعان شده که «ایالات متحده توان تخریبی ایران را کوچک‌نمایی می‌کند.»به روایت این خبرگزاری، «موشک‌ها و پهپادهای ایران حداقل ۱۳۵ بار به سایت‌های زیرساختی خلیج فارس حمله کرده‌اند و باعث خرابی‌های پی در پی شده‌اند که کشورهای خلیج فارس اغلب آنها را پنهان کرده‌اند.
به گزارش صراط به نقل از فارس ، با وجود اظهارات رسمی مکرر مبنی بر اینکه خسارات ناشی از آوار بوده است، رویترز دریافت که تجهیزات مورد اصابت قرار گرفته، بارها و بارها، دقیقاً همان چیزی بوده که بیشترین اهمیت را داشته است.»رویترز نوشت: «ایران و نیروهای نیابتی آن از آغاز جنگ، ده‌ها حمله دقیق به زیرساخت‌های خلیج فارس انجام داده‌اند و به طور سیستماتیک تجهیزات حیاتی را از کار انداخته و باعث خرابی‌های پی در پی و خسارت اقتصادی در سراسر منطقه شده‌اند که در یک کارزار ماهرانه به توضیح چگونگی ایستادگی جمهوری اسلامی در برابر ارتش قدرتمندتر ایالات متحده کمک می‌کند.»در این گزارش آمده است: «ایران و متحدانش به سیستم‌های حیاتی مسیریابی نفت در فجیره در امارات حمله و عملیات آنها را برای هفته‌ها غیرفعال کردند. آنها به تأسیسات گاز طبیعی مایع راس لفان قطر حمله کردند. آنها فرودگاه‌های حداقل چهار کشور را هدف قرار دادند، در این ماه، چهار روز در یک هفته به یکی از فرودگاه‌های عربستان سعودی حمله کردند. آنها یک ایستگاه پمپاژ را سوزانده و به دو ایستگاه دیگر در امتداد یک خط لوله کلیدی عربستان سعودی آسیب رساندند و یک گذرگاه اصلی دیگر را قطع کردند.»
به نوشته رویترز، «حملاتی از این دست به زیرساخت‌های خلیج فارس در طول جنگ توسط دولت‌های منطقه و سایر بازیگران بدون جزئیات اعلام شده است اما تحقیقات رویترز نشان می‌دهد که این حملات چقدر دقیق بوده‌اند، منجر به از کار افتادن تجهیزات حیاتی در تأسیسات کلیدی شده است و میزان خسارات - چه فیزیکی و چه اقتصادی - چقدر بوده است.»در گزارش آمده است: «ایران زیرساخت‌های کشورهای عربی خلیج فارس - در عربستان سعودی، امارات متحده عربی، عراق، قطر، کویت، عمان و بحرین - را هدف قرار داده است. رویترز دریافت که در مجموع، جمهوری اسلامی از زمان آغاز بمباران ایران توسط ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه، حداقل ۱۳۵ حمله پهپادی و موشکی به حداقل ۸۴ سایت زیرساختی در خلیج فارس انجام داده است.»رویترز ادامه داد: «این حملات ترس را در سراسر خلیج فارس گسترش داده، قیمت نفت را به شدت افزایش داده و به ایران کمک کرده تا ماه‌ها فشار نظامی آمریکا را کاهش دهد. توانایی انجام حملات دقیق، در کنار تهدید جمهوری اسلامی مبنی بر مسدود کردن تنگه هرمز، خطری دائمی برای همسایگان عرب خلیج فارس ایجاد می‌کند و به ایران نفوذی گسترده بر اقتصاد جهانی و اهرمی در مذاکرات صلح با ایالات متحده می‌بخشد.»بررسی‌های رویترز نشان داد که «حملات ایران دقیق بوده و تجهیزات هدف‌قرارگرفته، حیاتی بوده‌اند.»
رایان استیونز هماهنگ‌کننده پیشین عملیات هوایی در یگان‌های ویژه تفنگداران دریایی آمریکا گفت که حملات ایران نشانه«دقت، تخصص در هدف‌گیری و صبر» بوده است.رویترز گزارش داد: «ایالات متحده بارها توان تخریبی ایران را کوچک‌نمایی می‌کند. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز اغلب از اذعان به آسیب‌های گسترده طفره می‌روند و خسارات وارده به تأسیسات خود را به سقوط بقایای پرتابه‌های ایرانیِ رهگیری‌شده نسبت می‌دهند.»طبق نوشته این خبرگزاری غربی، «موفقیت حملات نظام‌مند ایران به زیرساخت‌ها، نمونه‌ای دیگر از این واقعیت است که چگونه جمهوری اسلامی توانسته سال‌ها تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی و اکنون ماه‌ها جنگ با ایالات متحده و اسرائیل را تاب بیاورد. برخی مناطق دوره‌هایی از بمباران‌های تقریباً روزانه را تجربه کرده‌اند و اکنون با هزینه‌های میلیاردی برای تعمیرات و جبران درآمدهای از دست‌رفته روبرو هستند. برخی دیگر، از جمله یکی از بزرگترین کارخانه‌های ذوب آلومینیوم جهان در ابوظبی، تنها در یک روز به ویرانه‌ای تبدیل شدند.»رویترز نوشت: «یکی از مکان‌هایی که بیشترین آسیب را متحمل شد، بندر فجیره بود؛ بندری که موقعیت جغرافیایی آن در جنوب تنگه هرمز، به امارات امکان داد تا محاصره اعمال‌شده از سوی ایران را دور بزند. این بندر با کاهش شدتِ اختلالات بی‌سابقه در عرضه نفت، همچون یک قایق نجات برای تجارت جهانی عمل کرد. طبق یافته‌های رویترز، از زمان آغاز جنگ (نهم اسفند سال قبل)، پهپادها و موشک‌های ایرانی حداقل ۱۹ بار به بندر فجیره حمله کرده و بخش‌های حیاتی عملیات آن را فلج کرده‌اند.»رویترز می‌گوید که با ۳۶ فرد مطلع مصاحبه کرد، تصاویر حملات را گردآوری و بیانیه‌های رسمی و داده‌های ماهواره‌ها و هواشناسی را تحلیل کرد.
دولت امارات در پاسخ به سؤالات درباره گزارش رویترز گفت: «تاریخ نشان داده که بی‌ثباتی در خاورمیانه اغلب فراتر از مرزهای منطقه گسترش می‌یابد و پیامدهای گسترده‌ای دارد...در این راستا، تلاش‌های مجدد برای کاهش تنش‌ها برای جلوگیری از تشدید احتمالی به یک درگیری گسترده‌تر ضروری است.»رویترز نوشت: «کشورهای خلیج فارس اطلاعات مربوط به تلفات را پنهان می‌کنند. در امارات متحده عربی، بحرین، قطر، کویت و عربستان سعودی، گرفتن یا پخش عکس یا ویدیوی خاصی از پیامدهای حملات غیرقانونی است. این کشورها همچنین معمولاً هنگام محدود کردن گزارش‌ها در مورد حملات، به قوانینی علیه انتشار شایعات و اطلاعات نادرست استناد می‌کنند.»رئیس شرکت مشاوره نفتی «فارن ریپورتس» (Foreign Reports) متیو رید، می‌گوید: «کشورهای حوزه خلیج [فارس] اکنون با ارزیابی‌های خسارت، چنان برخورد می‌کنند که گویی اسرار دولتی هستند.»رویترز نوشت: «ایالات متحده و اسرائیل نیز جزئیات خسارات وارده به پایگاه‌های آمریکایی و تأسیسات اسرائیلی را پنهان نگه داشته‌اند.»این خبرگزاری ادامه داد: «حملات ایران به زیرساخت‌های اقتصادی کشورهای حوزه خلیج [فارس]، همزمان با حملاتی به دارایی‌های نظامی آمریکا در منطقه صورت گرفته است. بازرس کل وزارت دفاع ایالات متحده به کنگره اطلاع داد که ایران علاوه بر ده‌ها هواپیما، به صدها سازه در پایگاه‌های آمریکا نیز آسیب رسانده است.»
رویترز برای سنجش میزان خسارات وارده به زیرساخت‌ها و تعیین دقیق اهدافِ مورد اصابت، یافته‌ها و تصاویر خود را با ۱۱ کارشناسِ مطلع، استیونز (عضو سابق تفنگداران دریایی آمریکا)، یک نظامی سابق دیگر آمریکایی که اکنون در حوزه امنیت در منطقه فعالیت می‌کند، و یک مقام امنیتی پیشین ایالات متحده در میان گذاشت.رویترز نوشت: «همه این ۱۴ نفر اظهار داشتند که بسیار بعید است آسیب‌های وارده به تجهیزات حیاتی در ده‌ها تأسیسات زیرساختی مهم، صرفاً ناشی از سقوط تصادفی قطعات و آوار از آسمان باشد. بسیاری از آنها به شواهد بصری دال بر وقوع انفجار اشاره کردند و بر اهمیت عملیاتیِ خودِ اهداف تأکید ورزیدند.»تأسیسات ال‌ان‌جی راس‌لافان قطر یکی از دست‌کم چهار سایت زیرساختی در منطقه خلیج فارس است که بازسازی کامل آنها حدود یک سال یا بیشتر طول خواهد کشید. طبق بیانیه‌های شرکت‌ها و ارزیابی مؤسسه «آی‌آی‌آر انرژی» (IIR Energy)، سایر موارد شامل پالایشگاه تبدیل گاز به مایع «پرل» در قطر، مجتمع گازی «حبشان» در امارات متحده عربی، و کارخانه ذوب آلومینیوم «الطویله» متعلق به شرکت «امارات گلوبال آلومینیوم» می‌شوند.طبق گزارش رویترز، «در دو ماه نخست جنگ، ایران بیش از هر یک از همسایگان دیگر خود در منطقه، امارات را هدف قرار داد و بندر فجیره نیز بیش از هر مکان دیگری در این کشور مورد حمله واقع شد. در سه ماه اول جنگ، این بندر یا زیر آتش حملات بود و یا در حال انجام تعمیرات.»
به روایت این رسانه، «خبر نخستین حمله به فجیره در ۳ مارس (دوازدهم اسفند سال قبل) اعلام شد. دو روز بعد، مخازن در حال سوختن همچنان از فضا قابل مشاهده بودند. دو شرکت ذخیره‌سازی نفت، فعالیت‌های خود را به حالت تعلیق درآوردند. حمله بعدی که در ۹ مارس (هجدهم اسفند) اعلام شد، فراتر از نابودی سوخت بود. تصاویر ماهواره‌ای نشان داد که این حمله، نخستین «ماتریس منیفولد» را از کار انداخته است که یک سیستم انتقال متشکل از ۶۲ خط لوله است که نفت خام و فرآورده‌های پالایش‌شده را از پایانه‌های نفتی به اسکله‌های بارگیری منتقل می‌کند.»مقامات اماراتی، علت خسارات ناشی از دو حمله نخست را سقوط آوار و بقایای اشیاء اعلام کردند.استاد مهندسی نفت در دانشگاه هیوستون رامانان کریشنامورتی، گفت این ادعا که آوار تصادفی روی «ماتریس منیفولد» سقوط کرده باشد، چندان باورپذیر نیست. او افزود: «این ضربه‌ای به مغز و قلب [تأسیسات] است.»رویترز گزارش داد: «حملات دیگری نیز در روزهای ۱۴، ۱۶ و ۱۷ مارس رخ داد؛ این حملات ساعاتی پس از آن آغاز شدند که آمریکا به اهداف در پایانه صادرات نفت ایران در جزیره خارگ حمله کرده بود. طبق برآورد رویترز، یکی از این حملات به دومین "ماتریس منیفولد" در فجیره آسیب رساند. در جریان این حملات، سه مخزن نفت خام نیز هدف قرار گرفتند. ظرفیت هر یک از این مخازن ۲۵۰ هزار بشکه نفت خام بود؛ که در صورت پر بودن، ارزش کل آنها به ۷۵ میلیون دلار می‌رسید.»
رسانه انگلیسی افزود: «این مخازن به مدت هشت روز در آتش سوختند. آسیب‌دیدگیِ دومین خط لوله چندراهه پیش از این گزارش نشده بود. بر اساس داده‌های صادراتیِ شرکت تحلیلگر "کپلر"، این موضوع توضیح می‌دهد که چرا در هفته‌ی آغازینِ ۱۶ مارس، میزان بارگیری نفت در فجیره به ۴۴۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته است؛ رقمی که کمتر از نصفِ میانگینِ روزانه سال ۲۰۲۵ است.»معاون سابق ضد تروریسم وزارت امنیت داخلی آمریکا توماس واریک، گفت که ایران افراد زیادی دارد که «صنعت نفت را درک می‌کنند و افرادی که می‌دانند چگونه موشک بسازند و هدف‌گیری کنند.»رویترز گزارش داد: «مقامات آمریکایی بر این باورند که ایران ممکن است اطلاعاتی را از روسیه و چین دریافت کرده باشد. به گفته سه مقام مطلع، ایران همچنین به شبکه‌هایی از خبرچین‌ها متکی است که به مکان‌های حساس دسترسی دارند و عکس‌ها و اطلاعات مربوط به موقعیت مکانی را در اختیار ایران قرار می‌دهند.»این سه مقام گفتند که ایران اطلاعاتی در اختیار داشته که شامل نقشه ساختمانی نیروگاه هسته‌ای «البراکه» و موقعیت مکانی یک ایستگاه فرعی برق در این نیروگاه بوده؛ همان ایستگاهی که هدف حمله قرار گرفت.به نوشته رویترز، «در کویت نیز، حضور نظامی ایالات متحده و در اختیار داشتن تسلیحات پیشرفته آمریکایی برای جلوگیری از حملات کافی نبود. ایران تقریباً بلافاصله پس از آغاز جنگ، زیرساخت‌های صادرات انرژی و فرودگاه کویت را به‌طور نظام‌مند هدف قرار داد.»
سازمان بنادر کویت در نخستین روز جنگ، پس از سقوط بقایای اشیاء در نزدیکی بندر شعیبه، فعالیت‌های خود را به مدت ۲۴ ساعت به حالت تعلیق درآورد. در عرض سه هفته، پالایشگاه‌های همجوارِ نیز هدف حمله قرار گرفتند.به گفته شرکت «تانکر ترکرز» (TankerTrackers)، کویت در ماه آوریل حتی یک بشکه نفت خام هم صادر نکرد؛ رویدادی که از سال ۱۹۹۱ تاکنون بی‌سابقه بوده است.رویترز افزود: «این بدان معناست که هر کسی که پشت این ماجرا بوده یا هست، دقیقاً می‌دانسته چه کاری انجام می‌دهد.»
به نوشته این رسانه، «این حملات، دایره‌ای بسیار فراتر از پالایشگاه‌ها، میادین نفتی و سایر تأسیسات انرژی را در بر گرفت. ایران زیرساخت‌های دیجیتال پیشرفته‌ای، از جمله مراکز داده شرکت "آمازون" در امارات و بحرین را هدف قرار داد؛ به‌طوری که در بحرین، خدمات‌رسانی حتی شش ماه بعد نیز همچنان قطع بود، چون تجهیزات آسیب‌دیده قابل تعمیر نبودند.»رویترز گزارش داد: «قیمت جهانی آلومینیوم پس از حملات به کارخانه ذوب امارات و حمله به کارخانه‌ای در بحرین، ۵ درصد افزایش یافت و به بالاترین حد خود در چهار سال گذشته رسید.»به گفته این خبرگزاری، از آغاز جنگ، پنج پالایشگاه از مجموع ۹ پالایشگاه بزرگ عربستان و سه مرکز اصلی فرآوری نفت این کشور آسیب وارد شده است.