به گزارش صراط به نقل از نوبنیاد؛ شما از جمله نمایندگان منتقد رئیس مجلس در موضوع برگزاری منظم و علنی مجلس و همچنین همزمانی حضور قالیباف در مجلس و مذاکرات هستید. علت این انتقاد چه بود؟
اصل 57 میگوید که سه قوه مستقل از هم هستند و زیر نظر ولی امر کار خود را انجام میدهند. یعنی وظائف خود را مستقل از هم باید انجام دهند. طبق قانون مجلس شورای اسلامی دووظیفه اصلی دارد؛ اول قانونگذاری و دوم نظارت. قوه مجریه هم مسئول اجرای قانون است. یکی از مباحث اجرایی، مذاکرات و امور دیپلماتیک است، بنابراین سرپرستی تیم مذاکرات ذیل کار اجرایی تعریف میشود و با کار نظارتی در تعارض است. کسی که شان نظارتی بر دولت دارد، ناظر بر امور سیاست خارجی و دیپلماتیک هم هست. یک نفر نمیتواند هم مجری باشد و هم ناظر. دو نقش در یک نفر نمیتواند جمع شود. از بابت اخیرا من اخطار دارد و گفتم که این موضوع با اصل تفکیک قوا مغایرت دارد و بهتر بود که آقای قالیباف از کار مذاکرت استعفا دهد و به مجلس بیاید. در خصوص سرپرستی هیات مذاکرات این نکته را هم باید بگویم که یک وقتی در شرایط جنگی و ویژه، میتوان استثنا قائل شد و شاید بتوان گفت که این تناقض مسئولیتی اقتضا میکرد اما الان که چندین ماه از جنگ گذشته، به نظر می ربسد که دیگر اقتضایی وجود ندارد و از این طرف هم مجلس دچار خلاهایی شده است. من به آقای قالیباف هم گفتم که شما رئیس مجلس و قوه مقننه هستید و باید امورات این طرف را سامان دهید. ما الان در بحث امورات مجلس و وظایف اصلی آن بسیار عقب هستیم و اینها قابل جبران است منتهی نیاز دارد که همه ظرفیتها و توان رئیس و هیات رئیسه مجلس پای کار بیاید. مجلس باید بتواند دولت را به استنطاق بکشاند و دولت هم باید از مجلس حساب ببرد. فضایی که الان شکل گرفته این است که دولت وقعی به تذکرات و سوالهای مجلس نمینهد و کار را به شوخی گرفته است.
طی یکماه اخیر و بعد از چند ماه تعطیلی صحن علنی، جلساتی تحت عنوان جلسات مجازی مجلس برگزار شده است. آیا این جلسات توانسته کارکردهای قوه مقننه را محقق کند؟
خیر! چون اولا آئین نامه در خیلی از جاها رعایت نمیشود و دوم اینکه ارتباط مستقیم بین نماینده با برگزارکنندگان مجلس ارتباط نمیشود لذا برخی از موضوعاتی که باید تصویب شود به تصویب نمیرسد و بالعکس.
مثلا چه موضوعی؟
مثلا اخیرا در موضوع قانون مجازات جانیان جنگی ابهام داشتم اما هیچ امکانی برای رفع ابهام وجود نداشت. چرا که برای رفع ابهام باید رئیس جلسه دستور دهد و پس از ثبت مطرح شود تا موافق و مخالف صحبت کنند و در نهایت رایگیری شود. مورد دیگر این است که تذکرات یک دقیقهای، دو دقیقهای و سه دقیقهای را بیجهت باز نمیکنند و این برخلاف آئیننامه است. دیگر اینکه تمامی تحقیق و تفحصها و ماده 234 ها روی زمین مانده است.
علاوه بر موضوعاتی که اشاره کردید، عدم حضور قالیباف به عنوان رئیس مجلس آیا تبعات دیگری نیز داشتهاست؟
برابر ماده 86 قانون آئیننامه داخلی مجلس به صراحت آمده است که نمایندهای که بیش از یکساعت ساعت متوالی یا 250 ساعت غیرمتوالی از اوقات رسمی جلسات مجلس را بدون عذر موجه در یکسال غیبت داشته باشد مستعفی شناخته خواهد شد. تفاوتی هم ندارد که یک نماینده عادی باشد یا رئیس و نائب رئیس جلسه. این عین آئیننامه داخلی مجلس است. این باید محاسبه شود که آین به این میزان رسیدهاست یا خیر.
در رابطه با پیامی که رهبر انقلاب خردادماه گذشته به مناسبت آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم خطاب به نمایندگان تاکید داشتند که “لازم است مصوّبات مجلس با مسائل اصلی کشور و نیازهای مردم نسبتی مستقیم و مشهود داشته باشد و معطوف به امیدآفرینی و آیندهسازی کشور باشد.” چقدر این مهم در مصوبات چند ماه اخیر مجلس مدنظر قرار گرفته است؟
مقدمه تحقق این مطالبات این است که آقای رئیس کارهای دیگر را کنار بگذارد و به وظیفه اصلیاش در مجلس بپردازد تا با این وقتگذاری بتواند وضعیت مجلس را سر و سامان دهد تا قوه مقننه از استحکام کافی برخوردار شود. الان تصور مردم هم هنوز این نیست که مجلس تشکیل میشود علیرغم اینکه حدود یکماه از برگزاری جلسات وبیناری میگذرد. نظر مردم این است که جلسات به صورت حضوری برگزار شود و نظر درستی هم هست. آقای رئیس باید به مجلس بیاید و وقت بگذارد و جلسات هم جایی برگزار شود که امکان برگزاری در آنجا هست. خاصیت و برکتی که در جلسات حضور هست در جلسات وبیناری نخواهد بود.
