به گزارش صراط به نقل از فارس، اظهارات اخیر محمدمهدی شهریاری، نماینده مجلس، در یک مناظره انتقادات و واکنشهایی را در محافل سیاسی و رسانهای به دنبال داشت.در حالی که برخی این سخنان را صرفاً بخشی از یک جدال سیاسی ارزیابی کردند، گروهی دیگر معتقدند این اظهارات تصویری از نگاه جریانهای حامی مذاکره به جامعه ایران ارائه میدهد.
شهریاری در این مناظره ضمن دفاع از مسیر مذاکره، برخی مواضع و مطالبات مطرحشده در فضای عمومی را عامل دشوار شدن روند توافق دانست و با اشاره به موضوع خونخواهی شهدای جنگ اخیر، گفت: «شما نمیتوانید سر میز مذاکره بنشینید و بگویید میکشمتان.»این بخش از سخنان شهریاری با انتقادهایی همراه شد.
منتقدان معتقدند تعبیر بهکاررفته درباره مطالبات بخشی از جامعه، به معنای نادیده گرفتن خواستههایی است که پس از حملات اخیر و ریخته شدن خون شهروندان ایرانی شکل گرفته و در چارچوب مطالبه پاسخ به متجاوزان مطرح شده است. از نگاه آنان، تقلیل چنین مطالباتی به مانعی برای مذاکره، بازتابدهنده رویکردی است که طی سالهای گذشته نیز منتقدان سیاست خارجی را با برچسبهایی همچون «تندرو» یا «جنگطلب» توصیف کرده است.
مهدی تقوی استاد دانشگاه با اشاره به اظهارات شهریاری درباره خونخواهی میگوید: این نگاهی است که بیست سال است تکرار میشود؛ وقتی جریان غربگرا مشغول پروژه سازش است، هر منتقد دلسوزی را تندرو، بیسواد، جنگطلب و جهاننشناس میخواند. بعد که تذکرات هشداردهندگان مو به مو درست از آب درمیآید، دست پیش میگیرد که پس نیفتد و میگوید تقصیر شما منتقدان بود که توافق به نتیجه نرسید! فکر میکنم بعد از چند ده بار تجربه، دیگر این ترفند نخنمای شده باشد.
یکی دیگر از محورهای مورد انتقاد، ادعای شهریاری درباره «آمریکایی بودن تفکر ۸۰ درصد مردم ایران» بود؛ گزارهای که منتقدان آن را فاقد پشتوانه آماری دانسته و در مقابل، به نتایج برخی پیمایشهای افکار عمومی استناد میکنند.
تقوی درباره این موضوع هم تاکید میکند که بر اساس نتایج منتشرشده از افکارسنجیهای دانشگاه تهران و مؤسسه «متا»، ۸۳.۵ درصد پاسخدهندگان از مدیریت تنگه هرمز توسط ایران حمایت کردهاند، ۷۸.۹ درصد معتقدند آمریکا حتی در صورت دستیابی به توافق نیز به تعهدات خود پایبند نخواهد ماند و ۷۹.۲ درصد نیز از دریافت عوارض عبور از تنگه هرمز حمایت کردهاند؛ حتی اگر این اقدام به طولانیتر شدن درگیریها منجر شود.
وی ادامه میدهد: این اعداد این را فریاد میزنند که مردم ایران نه اهل تسلیماند، نه آمریکایی. برخی منتقدان دیگر نیز با استناد به این دادهها میگویند تصویر ارائهشده از افکار عمومی با ادعای مطرحشده درباره گرایش غالب جامعه به آمریکا همخوانی ندارد و نشان میدهد بخش قابل توجهی از جامعه، رویکردی مبتنی بر بیاعتمادی به آمریکا و حمایت از سیاستهای بازدارنده دارد.
در ادامه این نقدها، برخی تحلیلگران به تناقض میان تأکید جریانهای حامی مذاکره بر مراجعه به آرای عمومی و نادیده گرفتن نتایج پیمایشهایی اشاره میکنند که از حمایت گسترده مردم از برخی سیاستهای امنیتی و منطقهای حکایت دارد.
جواد بخشی الموتی استاد دانشگاه هم با اشاره به اظهارات شهریاری و برخی دیگر از چهره های اصلاح طلب تصریح میکند: اینها همیشه دم از رأی مردم و رفراندوم میزنند.
بدون اینکه نظر واقعی مردم ایران را ببینند!وی ادامه میدهد: براساس اعلام رویترز در آمریکا محبوبیت ترامپ به پایینترین سطح (۳۴ درصد) رسیده، حمایت عمومی از جنگ علیه ایران زیر ۴۰ درصد مانده (در حالی که جنگهای عراق و افغانستان در ابتدا ۷۰ و ۹۰ درصد حمایت داشتند) و ۶۹ درصد آمریکاییها معتقدند اهداف این جنگ حتی برای خودشان هم روشن نیست.
این استاد دانشگاه یادآور میشود: این همان حکمرانی محبوب دلهای غربپرستان ایرانی است؟ چرا هیئت حاکمه «دموکراتیکترین دولت جهان» جایی که ضرورت تشخیص بدهد، بیخیال نظر اکثریت مردمش میشود!؟
بخشی اضافه میکند: از آقای شهریاری، ممنونیم که نشان داد مشکل او و همفکرانش این نیست که مذاکره را دوست دارند. مشکل اصلی این است که مردم را نمیشناسند. این حرفها بیشتر ثابت کرد چقدر با واقعیت جامعه ایرانی فاصله دارند.
