به گزارش صراط به نقل از همشهری آنلاین، بلایت بیش از چهار دهه در سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت کرد و یکی از آخرین بازماندگان عصر طلایی هالیوود به شمار میرفت. او برای بازی در نقش «ودا»، دختری جاهطلب و بیرحم در فیلم کلاسیک «میلدرد پیرس» (۱۹۴۵) نامزد جایزه اسکار شد. به گزارش جورج پناکیو، خبرنگار شبکه کیایبیسی، او به مرگ طبیعی از دنیا رفت.
بلایت در چندین موزیکال مشهور دهه ۱۹۵۰ از جمله «قسمت»، «رزماری» و «انتقام یک زن» خوش درخشید. البته کارنامه او تنها به فیلمهای موزیکال محدود نبود. او در درام خشن «خوی حیوانی» در کنار برت لنکستر، فیلم فانتزی «آقای پیبادی و پری دریایی» با ویلیام پاول و چندین اثر تاریخی و درام دیگر نیز نقشآفرینی کرد.
پس از ترک استودیو امجیام و پیوستن به وارنر برادرز، در دو فیلم زندگینامهای «داستان باستر کیتون» و « داستان هلن مورگان» بازی کرد؛ فیلمی که در آن مقابل پل نیومن نقش خواننده مشهور دهه ۱۹۳۰، هلن مورگان، را ایفا کرد.
اما نقطه عطف زندگی حرفهای او بدون تردید بازی در «میلدرد پیرس» بود. بلایت که تنها ۱۶ سال داشت، از میان صدها نوجوان برای ایفای نقش «ودا» انتخاب شد؛ شخصیتی خودخواه، جاهطلب و بیرحم که حاضر است برای رسیدن به پول و موقعیت اجتماعی حتی دست به جنایت بزند. او بعدها در گفتوگویی با هالیوود ریپورتر فاش کرد که جوآن کرافورد، بازیگر مطرح آمریکایی که در آن فیلم نقش مادر بلایت را ایفا میکرد، شخصاً در تست بازیگری مقابلش حاضر شد و همین موضوع نقش مهمی در انتخاب او داشت؛ اتفاقی که به گفته بلایت، برای ستارهای در جایگاه کرافورد کاملاً غیرمعمول بود.
انتخاب کرافورد نتیجه درخشانی داشت. کرافورد برای بازی در نقش مادر فداکار فیلم برنده اسکار بهترین بازیگر زن شد و بلایت نیز نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد. منتقدان آن زمان نیز بازی او را تحسین کردند. هالیوود ریپورتر در نقد خود نوشت: آن بلایت در درک یکی از دشوارترین شخصیتهایی که تاکنون نوشته شده، عملکردی خیرهکننده دارد و تنها نبوغ جوآن کرافورد است که اجازه نمیدهد او فیلم را کاملاً از آن خود کند.
تنها چند روز پس از پایان تصویربرداری «میلدرد پیرس»، حادثهای جدی زندگی او را تحت تأثیر قرار داد. بلایت در جریان سورتمهسواری در نزدیکی دریاچه اروهد کالیفرنیا دچار شکستگی کمر شد؛ آسیبی که باعث شد هفت ماه در گچ کامل بدن و چندین ماه دیگر روی ویلچر باشد. با وجود این، او مراسم اسکار سال ۱۹۴۶ را با کمربند طبی و لباسی که مخصوص این شرایط طراحی شده بود، از دست نداد.
بلایت در آگوست ۱۹۲۷ در ایالت نیویورک متولد شد. او از شش سالگی در برنامههای رادیویی شعر میخواند و اجرا میکرد و بعدها به اپرای سنکارلوس پیوست. در ۱۳ سالگی با نمایش ضدنازی «تماشای راین» روی صحنه برادوی رفت و پس از پایان اجرای این نمایش، همراه دیگر اعضای گروه حتی به کاخ سفید دعوت شد و با رئیسجمهور وقت، فرانکلین روزولت، دیدار کرد.
پس از موفقیت «میلدرد پیرس»، بلایت در آثاری همچون «اردوی زرین»، «دنیا در دستانش» «همه برادران شجاع بودند» نیز بازی کرد. آخرین فیلم سینمایی او «داستان هلن مورگان» در سال ۱۹۵۷ بود. هرچند بعدها برای نقش اصلی فیلم «سه چهره ایو» نیز مدنظر قرار گرفت، اما این نقش در نهایت به جوآن وودوارد رسید؛ بازیگری که برای آن اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
بلایت پس از خداحافظی از سینما، فعالیت خود را در صحنه تئاتر، برنامههای تلویزیونی و اجراهای زنده در لاسوگاس ادامه داد. با درگذشت بلایت، هالیوود یکی دیگر از چهرههای شاخص و بازماندگان نسل طلایی سینمای کلاسیک آمریکا را از دست داد.
