به گزارش صراط به نقل از فارس، اطلاعات جدیدی که شبکه آمریکایی سیانان در گزارشی تحقیقی بر پایه تصاویر ماهوارهای منتشر کرده است، واقعیتی را آشکار میکند که بسیار مهمتر از رویدادهای لحظهای و تاکتیکی در جنگ است؛ این واقعیت آن است که آمریکا با وجود برخورداری از برتری عظیم نظامی و فناوری، در دستیابی به اهداف اصلی اعلامشده خود از جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران ناکام مانده است.
پس از یورش نظامی گسترده که زیرساختهای موشکی ایران را هدف قرار داد و بنا بر اظهارات مقامهای آمریکایی بیش از ۱۳ هزار هدف نظامی را دربر گرفت، مشخص شده است که جمهوری اسلامی ایران توانسته بخش قابل توجهی از ظرفیتهای خود را بازیابی کند، پایگاههای موشکی زیرزمینی خود را دوباره فعال سازد و ذخیره راهبردی بزرگی از موشکها را حفظ کند؛ موضوعی که بهروشنی از شکست راهبردی آمریکا حکایت دارد.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بارها و بهصراحت اعلام کرده بود که یکی از اهداف اصلی این جنگ، «نابودی کامل توان موشکی ایران، سکوهای پرتاب و تمامی زیرساختهای مرتبط با آن» است. اما یافتههای سیانان نشان میدهد که این هدف محقق نشده و حتی شواهد میدانی مبتنی بر تصاویر ماهوارهای خلاف آن را ثابت میکند.
بر اساس این گزارش، ایران توانسته است ۵۰ ورودی از مجموع ۶۹ تونلی را که هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفته بودند، دوباره بازگشایی کند. همچنین جادهها و تأسیساتی که در جریان جنگ تخریب شده بودند، بازسازی شدهاند. این امر نشان میدهد که بخش عمده شبکه موشکی ایران در مدتی بسیار کوتاهتر از پیشبینی دستگاههای اطلاعاتی غرب، بهویژه آمریکا، به چرخه عملیاتی بازگشته است.
این تحولات همچنین محدودیتهای راهبرد آمریکا و اسرائیل در اتکا به بمباران ورودیها و مسیرهای منتهی به تأسیسات موشکی زیرزمینی را آشکار میکند. دو طرف برای مسدود کردن تونلها و دفن کردن ورودیهای آنها زیر آوار، از مهمات پیشرفته و بسیار گرانقیمت استفاده کردند؛ اما ایران این تلاش گسترده نظامی را با بهرهگیری از تجهیزات مهندسی نسبتاً ساده مانند بولدوزرها، کامیونها و ماشینآلات حفاری خنثی کرد. به این ترتیب، یک ضعف اساسی در معادله نظامی نمایان شد؛ واشنگتن برای وارد کردن خسارت به سلاحهای دقیق و پرهزینه نیاز داشت، در حالی که تهران با تجهیزات عادی و غیرنظامی توانست آثار آن خسارتها را برطرف کرده و تأسیسات خود را دوباره به کار گیرد.
مهمتر از همه اینکه حملات آمریکا نتوانست ذخایر موشکی ایران را از بین ببرد. بر اساس برآورد کارشناسانی که سیانان به آنها استناد کرده است، ایران همچنان حدود هزار موشک را در تأسیسات عمیق زیرزمینی نگهداری میکند. بخش عمده این موشکها سالم باقی ماندهاند، زیرا عمق زیاد پایگاههای موشکی که برخی از آنها در زیر صدها متر سنگ ساخته شدهاند، محافظت مؤثری در برابر حملات هوایی فراهم کرده است. در نتیجه، هدف اعلامشده نابودی زرادخانه موشکی ایران تحقق نیافته و این توانمندی همچنان حفظ شده و در صورت نیاز قابل استفاده است.
اهمیت این مسئله زمانی دوچندان میشود که در نظر بگیریم حملات حتی نتوانست مانع ادامه شلیک موشکها توسط نیروهای مسلح ایران در طول جنگ شود. با وجود حملات مکرر به ورودیها، جادهها و سکوهای پرتاب، نیروهای ایرانی در تمام مدت جنگ به شلیک موشک ادامه دادند، هرچند با نرخی کمتر از حالت عادی. این موضوع نشان میدهد که ساختار موشکی ایران حتی در سختترین شرایط نظامی نیز توان عملیاتی خود را حفظ کرده و تلاشها برای از کار انداختن کامل آن ناکام مانده است.
همچنین راهبرد آمریکا برای فرسایش توان تولیدی ایران نیز به نتایج مورد انتظار نرسید. حملات هوایی کارخانههای تولید سوخت موشکی، مراکز ساخت بدنه موشکها و تأسیسات الکترونیکی مرتبط با صنایع نظامی را هدف قرار داد، اما ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا که در گزارش سیانان منعکس شده، تأیید میکند که ایران روند بازسازی توانمندیهای اصلی نظامی خود را آغاز کرده، تولید پهپادها را از سر گرفته و در حال جایگزینی سکوهای پرتاب موشک و افزایش ظرفیت تولید است.
بازسازی، فراتر از پیشبینی آمریکا
از همه مهمتر، یکی از مقامهای آمریکایی اذعان کرده است که ایران در روند بازسازی از تمامی جدولهای زمانی پیشبینیشده توسط نهادهای اطلاعاتی آمریکا پیشی گرفته است؛ مسئلهای که نشان میدهد برآوردهای واشنگتن نادرست بوده و روند بازیابی توان نظامی ایران سریعتر از انتظار پیش میرود.
در این میان، یک مشکل راهبردی عمیقتر نیز برای آمریکا آشکار شده است؛ که از عدم فهم دقیق ماهیت الگوی دفاعی جمهوری اسلامی ایران است. ایران طی بیش از دو دهه، سامانه موشکی خود را توسعه داده و شبکه گستردهای از پایگاههای مستحکم زیرزمینی را با هدف آمادگی برای مواجههای از این دست ایجاد کرده است. تیمور کادیشف، پژوهشگر مسائل نظامی، در گفتوگو با سیانان تأکید کرده است که ایران از بیست سال پیش خود را برای چنین جنگی آماده میکرده است.
از این رو، آمریکا با ساختاری نظامی روبهرو شد که اساساً برای تحمل حملات گسترده هوایی و ادامه فعالیت پس از آن طراحی شده بود؛ موضوعی که سرعت کنونی بازیابی توانمندیهای ایران را توضیح میدهد. بنابراین، حملات آمریکا و اسرائیل شاید توانسته باشد برخی عملیاتهای موشکی ایران را برای مدتی محدود به تأخیر بیندازد، اما نتوانسته است توان موشکی ایران را از میان بردارد یا مانع از بازسازی آن شود.
واقعیتهای موجود نشان میدهد که ایران همچنان توان ازسرگیری عملیاتهای موشکی گسترده را در صورت تجدید درگیریها دارد. ذخایر موشکی همچنان حفظ شدهاند، پایگاهها بهتدریج به چرخه خدمت بازمیگردند، سکوهای پرتاب در حال جایگزینی هستند و ظرفیتهای تولیدی صنایع نظامی با سرعت در حال احیاست.
از این رو، یکی از مهمترین اهداف اعلامشده آمریکا در این جنگ، یعنی «رفع تهدید موشکی ایران»، عملاً محقق نشده و با شکست مواجه شده است.
