به گزارش صراط به نقل از فارس، حمیدرضا عشایری، جانشین فرمانده ناوشکن دنا، در گفتوگوی تلویزیونی با اشاره به حضور این ناو در رزمایش «صلح و دوستی» در هندوستان اظهار داشت: پس از پایان رزمایش و در مسیر بازگشت، به ما اطلاع داده شد که آمریکا به کشورمان حمله نظامی کرده و کشور درگیر جنگ شده است. لازم به ذکر است بر اساس مقررات آن رزمایش، یگانهای شرکتکننده اجازه حمل سلاحهای استراتژیک از جمله موشک را نداشتند و ما کاملاً غیرمسلح بودیم.
وی افزود: ساعت ۳:۲۵ دقیقه بامداد روز ۱۳ اسفند، یک فروند زیردریایی آمریکایی نسبت به شلیک اژدر به سمت ناو دنا اقدام کرد. در اثر اصابت نخستین اژدر، سامانه پیشرانش ناو شامل شافت و پروانه به طور کامل منهدم شده و ناوشکن هرگونه تحرک خود را از دست داد. برابر قوانین و کنوانسیونهای بینالمللی جنگهای دریایی، زیردریایی مهاجم میبایست پس از خارج کردن شناور هدف از حالت عملیاتی، صحنه نبرد را ترک کند.
جانشین فرمانده ناوشکن دنا ادامه داد: خوشبختانه در اصابت اژدر اول هیچ یک از کارکنان ناو دچار آسیب جانی نشدند؛ نه شهیدی تقدیم شد و نه مجروحی. تنها ناوشکن از نظر عملیاتی از مدار خارج شد. اما اژدر دوم با هدف مشخص ایجاد حداکثر تلفات جانی شلیک شد. این اژدر فاجعهبار باعث شد ۱۰۴ تن از دوستان، همرزمان و برادران عزیزمان به درجه رفیع شهادت نائل آیند. تنها ۳۲ نفر زنده ماندند که این امر خود یک معجزه محسوب میشود.
عشایری با اشاره به صحنههای دلخراش پس از انفجار دوم تصریح کرد: تعداد ۸۴ پیکر مطهر از شهدا بر روی عرشه ناو قرار داشت. با وجود تمام آسیبهای وارده، تمامی این پیکرها را به دریا سپردیم و اجازه ندادیم هیچ پیکری داخل ناو باقی بماند تا امکان بازگرداندن آنها بعداً فراهم شود. در آن شرایط سخت، حتی یک پیکر را رها نکردیم. اما ۲۰ نفر از عزیزانمان به دلیل آنکه اژدر دوم ناوشکن را در نقطهای شکست و آنها به درون آب فرو رفتند، متأسفانه جاویدالاثر شدند.
وی در تشریح آخرین لحظات پیش از شلیک اژدر دوم گفت: پس از اصابت اژدر اول، بلافاصله تیمهایی را برای بررسی اعزام کردم و خودم مجدداً به داخل ناو بازگشتم. از قسمت پاشنه تا سینه ناو را به دقت بازرسی کردم تا مطمئن شوم هیچ یک از نفرات در داخل باقی نماندهاند. هنگامی که قصد حرکت به سمت پاشنه را داشتم و در راهرو خروجی بودم، اژدر دوم شلیک شد. در آن لحظه تنها ۶ یا ۷ نفر از ما آسیب کمتری دیده بودند و سرپا مانده بودند. شناسایی ۸۴ شهید، سختترین لحظه عمر من بود و یقین دارم تا پایان زندگی نیز چنین لحظه دردناکی را تجربه نخواهم کرد.
جانشین فرمانده ناوشکن دنا در پایان خاطرنشان کرد: درخواست جمعی ما ۳۲ نفر که امروز زنده ماندهایم این است که نخستین شناوری که پس از این حادثه ساخته میشود، به یادبود ناو دنا و شهدای آن، مجدداً «دنا» نامگذاری شده و تصاویر آن عزیزان بر روی آن نصب گردد.