به گزارش صراط به نقل از فارس، این مجله با اشاره به اینکه حادثه مذکور در شامگاه ۲۷ مارس ۲۰۲۵ میلادی (۷ فروردین ۱۴۰۴) رخ داد، گزارش داد،.پدافند هوایی یمن با ۶ موشک زمین به هوا، این دو هواپیما را در حین تلاش برای عقبنشینی به سمت دریای سرخ، محاصره کرده بود.
«ویلیام پارکس» و «مایکل بلیا» دو خلبان این جنگندهها بودند و روایت کردند که پس از گرفتار شدن در یک عملیات دفاعی پیچیده یمن، لحظات وحشتناکی را تجربه کردند؛ زمانی که شکارچی آمریکایی، در عرض چند ثانیه به یکطعمه تبدیل شد.
این مجله به نقل از یکی از خلبانان نوشت: «موشک یمن دقیقاً از زیر بال هواپیما عبور کرد و آنقدر نزدیک بود که میتوانستیم صدای غرش آن را بشنویم... این لحظهای است که هنوز در ذهن من حک شده است.
بنا بر این گزارش، نیروهای مسلح یمن، اطلاع قبلی از این عملیات هوایی داشتند که نشاندهنده نفوذ اطلاعاتی یمن درباره تحرکات دشمن آمریکایی بود.
وقتی پدافند یمن، آمریکاییها را آچمز کرد
بر اساس گزارش این مجله، تحلیلهای نظامی آمریکا، حاکی از پیشرفت شگفتانگیز تاکتیکهای یمن بود؛ به طوری که نیروهای یمنی، موشکهای زمین به هوای هدایتشونده با رادار را با سیستمهای نظارت بصری و آشکار سازهای الکترونیکی (Electro-optical sensors ) ترکیب کرده بودند.
بنا بر این گزارش، این سیستمها توانستند از حسگرها و سیستمهای هشدار اولیه پیشرفته آمریکایی عبور کنند و این باعث شد خلبانها فقط ۱۵ تا ۲۰ ثانیه قبل از رسیدن موشکها، هیچ نشانهای از خطر دریافت نکنند.
کارشناسان نظامی معتقدند که این حادثه صرفاً یک اتفاق تصادفی نبود، بلکه ادامه سلسله موفقیتهای پدافند یمن در جنگ «فتح موعود و جهاد مقدس» به شمار میرود.
آسمان یمن، سیاهچاله هواگردهای آمریکایی شد
از زمان آغاز حملات آمریکا و انگلیس به یمن، نیروهای مسلح صنعا موفق شدند تعداد بیسابقهای از پهپادهای شناسایی رزمی آمریکایی از نوع MQ-9 را سرنگون کنند. همین مسئله باعث شد که آسمان یمن، به «سیاهچاله» انواع هواگردهای آمریکا تبدیل شود.
توانایی پدافند هوایی در تعقیب جنگندههای سریع و هوشمند F-16 و عبور از سیستمهای پیشرفته پارازیت آنها، تأیید میکند که یمن از مرحله «دفاع منفعل» به مرحله »کمینهای هوایی پیچیده» علیه جنگندهها و پهپادهای آمریکا رسیده است.
اینمجله آمریکایی از وضعیت سردرگمی و بیثباتی در ساختار فرماندهی نظامی آمریکا پرده برداشت؛ ژنرال مایکل کوریلا فرمانده سازمان تروریستی سنتکام مجبور شد مدیریت عملیات هوایی در یمن را از فرماندهی مرکزی نیروی هوایی به فرماندهی عملیات ویژه مشترک منتقل کند.
این یک اقدام غیرعادی و احتمالاً برای اولین بار بود که یک عملیات هوایی با این وسعت در منطقه توسط فرماندهی عملیات ویژه مدیریت میشد، که نتیجه شکست مفتضحانه در بیاثر کردن قابلیتهای یمن است.