ابطحي منظور خود را توضيح داد
کد خبر : ۷۱۹۸
به دنبال انتشار خبر ويژه در كيهان ديروز درباره آخرين نوشته محمدعلي ابطحي، نامبرده توضيحاتي ارائه كرد. ابطحي در توضيحات خود تاكيد مي كند به مواضعي كه پس از زنداني شدن ارائه كرده پايبند است و به همين خاطر مورد انتقاد دوستان اصلاح طلب خود قرار دارد.
وي در توضيح ارسالي خود مي نويسد: «روح حرف من در آن نوشته خطاب به افراطيون جبهه سبز و رهبران آنها بود كه گفته بودم آنهايي كه زير اين پرچم آمده اند و مي خواهند با اصل نظام مبارزه كنند، جزء اين مجموعه نمي توانند باشند و به عبارتي رهبران اين جبهه كه صف خود را جدا نمي كنند، كه تصريح كرده بودم بايد زودتر اين كار را مي كردند، دارند مخاطبان خود را گول مي زنند. به همين دليل با موج اهانت از سوي هواداران افراطي جنبش سبز روبرو شدم. خود شما هم مي توانيد حدس بزنيد كه بايد براي اين نوشته از سوي آنان مورد اهانت قرار گرفته باشم. به كامنت ها مراجعه كنيد، مي بينيد كه اكثر آنان اين مطلب را در ادامه حرف هاي دادگاه تلقي كرده اند. براي اين كه پرده را كنار بزنم نوشته بودم كه اينها كه خودشان مسئوليت هاي بزرگي در نظام داشته اند، نمي توانند در برابر نظام قرار بگيرند. اين مطلب را به خاطر يك جمله آقاي خاتمي كه در ميان انبوهي از انتقادات گفته بود بايد تعامل صورت بگيرد، نوشته بودم. در اين چند روز دوستان آقاي خاتمي تبليغ فراوان كردند كه آقاي خاتمي اينقدر در سخنراني اش انتقاد كرده است، من به هيچكدامش اشاره نكرده ام و تنها موضوع تعامل را بزرگ كرده ام كه به آقاي خاتمي رندانه بگويم ايشان صفش را از بقيه جدا كرده است. در اين شرايط كيهان شما من را بزرگترين دروغگو معرفي كرده است. واقعا نمي دانم چرا؟ از روزي كه آزاد شده ام زير بيشترين فشار و بايكوت از سوي دوستان اصلاح طلب بوده ام. از آن سو هم هميشه احساس مي كرده ام كه عده اي اصرار دارند من را به موضع راديكال هدايت كنند. من اصلا تصور نمي كردم كه اين نوشته مورد انتقاد كيهان قرار گيرد. اما ناباورانه شاهد آن بودم. خوشحالم كه من مسير و راه اعتقاديم را در زندان بر اساس خواسته كسي انتخاب نكردم و انتخاب اعتقادي من بود. وگرنه خيلي بيشتر افسرده مي شدم. تقاضا مي كنم يك بار ديگر با دقت نوشته من را بخوانيد. در مورد نوشته ام باورم بر اين است كه من در جهت اهداف نظام نوشته ام و افرادي كه هم از يك سو مي گويند ما خواستار تغيير نظام نيستيم و از سوي ديگر رفتارهاي ساختارشكنانه را استنكار نمي كنند، را نقد كرده ام و به مخاطبان آنان هشدار داده ام كه گول نخورند. تصور من اين بود كه كيهان با مباني اي كه دارد ديگر هيچ وقت در ستون صفحه 2 براي من جا باز نخواهد كرد. اما نمي دانم چرا چنين شد.»
