به گزارش سرویس وبلاگ صراط؛ نویسنده وبلاگ ستاره های خاکی لالجین در وبلاگ خود نوشته است:
سلام آقا سید مهدی!تولدت مبارک آقاجان...
در این چندروزه که دعوتمان کردی لب هایمان خندان بود
ولی دل هایمان باز هم آرام نگرفت،آقاجان !
یا ایها العزیز! خود شاهدی که هر چه در توانمان بود انجام دادیم تا همه بدانند ما آقا داریم ومنتظرت هستیم.وکاش آداب انتظارت را بلد باشیم.
خواستیم تا همه بدانند مولایی داریم که منتظر است.
خلاصه تمام حسنات! ماکوچه هایمان را آب وجارو کردیم ، ریسه ها را آویختیم ...
شربت وشیرینی پخش کردیم ،
اما باز در دل سنگین بودیم واین چیزی نبود مگر سنگینی گناهانمان که نمی گذارد تو بیایی!
خدانکند فکر کنیم با این خرده کاری ها کار تمام است!
وخداکند تمام این کارها فقط برای محضر تو باشد وبس !
کاش نفاق نداشته باشیم که در خانه ماندن بهتر از ادادر اوردن است،
ادای منتظر در آوردن خیلی بد است آقاجان ، خیلی بد...آدم خودش را گول زده است.
ندبه را خواندیم وهمه اش در دلم می گذشت که الان آقا از من راضی هست یا به هوای دیده شدن آمده ام تا دیده شوم؟!
آقای خوبم تو مارا میاوری اما،پس وپیشش را می زنیم خراب می کنیم، خیلی بدیم آقا جان !
نمی شود که نماز صبح را قضا کنی با تلویزیون و...بعد بیایی ادا در آوری،
یا چند روز خرد وخسته کارهای تزیینات باشی وبعدشیطان گولت بزند که چشمت گناه کند...
نه اقاجان نمیشود ...خودت از کردارمان بهتر خبر داری ...
وفقط از خودت می خواهیم که دستمان را بگیری تا اجر تمام این کارها از بین نرود .
خودت دعاکنی ومیدانیم ..ما هم باید اراده کنیم تا گناه نکنیم.باید آماده رمضان شویم .
رمضان یک خاکریز بزرگ است که در آن پناه می گیری!باید آماده میهمانی خدا شویم ...
العجل بقیه الله...العجل!