به گزارش سرویس وبلاگ صراط،نویسنده وبلاگ براده ها در آخرین به روز رسانی وبلاگ خودنوشته است:
تصور کنید کسی را که روی دوچرخه ای نشسته است.می بینیدش که خیلی تند در حال طی مسیر است.خیلی تند.حالا کمی عقب تر بروید و دوباره نگاه کنید.دوچرخه سوار توی سراشیبی تندی افتاده است و دارد سقوط می کند.شاید اولش هم کمی خوشش آمده بود از حرکتی تند با زحمتی کمتر...
***
گاهی حرکت سریع آدمی ناشی از مهارت رفتنش نیست.رها شده تا سقوط کند.یعنی صرف حرکت مهم نیست.جهتش مهم است که درگیر مثلاً ریا و وسواس نشود.توانائی در کنترل مهم است تا اعتیاد و عادت به انجام کاری پیدا نکند که نتواند در هنگام خارج شدن از تعادل،دوباره خودش را به تعادل برگرداند.بتواند گاهی توقف کند.آن قدر در نماز اول وقت محو نشده باشد که اگر کار مومنی گیر کمک او باشد و با نماز اول وقت تداخل پیدا کرد نتواند از خیر آن اول وقت مستحب برای واجب یاری مومن صرف نظر کند.خلاصه مراقبت از جهت و سرعت و کنترل حرکات معنوی کم مسئله ای نیست.یادم نرود.یادتان نرود.
***
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَهُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿کهف-۱۰۳ و ۱۰۴)
بگو آیا به شما خبر دهیم كه زیان كارترین (مردم) در کارها، چه کسانی هستند؟ آنها كه تلاش هایشان در زندگی دنیا گم (و نابود) شده؛ با این حال می پندارند کارِ نیک انجام می دهند!