به گزارش سرویس وبلاگ صراط، رضا تقی پور نوینده وبلاگ بچه های آسمانی در آخرین به روز رسانی وبلاگ خود نگاشته است:
الحمدلله دیروز "محمد مرسی" رئیس جمهور منتخب مردم انقلابی مصر خط بطلانی بر این پیمان کشید و به استکبار جهانی و آمریکا و اسرائیل فهماند هیچ گاه نمیتوانند برای مردم دنیا تصمیم گیری کنند و تو دهانی و مشت محکمی بر دهان یاوه گویان شرق و غرب کوبید، اما کو گوش شنوا بلکه اینان بفهمند که با اتکا به آمریکا و اسرائیل نمی توان با دنیا مبارزه کرد و جز لغزش و در قعر جهنم سوختن چیز دیگری عایدشان نمیشود.
پیمانی که اساس و پایه اش بر مبنای غلط و نیرنگ چیده شده باشد همچون دملی چرکین سر باز میکند و بوی تعفنش تمام دنیا را خفه می کند.
حال ما دل به "محمد مرسی" بسته ایم تا بتواند این پوزه سگ آمریکا در منطقه را به خاک بمالد و نتواند نفس بکشد.
هان ای طرفداران استکبار درس بگیرید از سرگذشت پادشاه زور و تزویر "حسنی نامبارک" که چگونه اینهمه جاه و مقام را با خفت و خاری عوض کرد.
کمی درس گیرید از سرگذشت این شاهان دنیاطلب که غرق در افکار پوچ و هرزه شان هستند. وای به حالتان وای به حالتان.
در ذیل از پیمان کمپ دیوید بیشتر بدانید:
پیمان کمپ دیوید (در عبری: הסכמי קמפ דייוויד، در عربی: اتفاقیة کامب دیفید و در انگلیسی: Camp David Accords) نام پیمانی است که به وسیله انور سادات رئیس جمهور وقت مصر و مناخیم بگین، نخست وزیر وقت اسرائیل در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ به امضا رسید.
انور سادات و جیمی کارتر در قرارداد کمپ دیوید
پیمان کمپ دیوید پس از دوازده روز مذاکرات مخفی و با میانجیگری ایالات متحده در کمپ دیوید که یکی از استراحتگاههای مقام ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا است نهایی شد و در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ با حضور جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید به امضا نهایی رسید. پیمان کمپ دیوید اولین پیمان صلح میان طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل انجامید.
انور سادات اولین رئیس وقت یک کشور عربی از طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح با اسرائیل و به رسمیت شناختن این کشور اقدام کرد. وی به سبب این اقدام خود، دو سال بعد در هنگام یک رژه نظامی به درک واصل شد.
پیماننامهٔ کمپدیوید ۸ بند داشت:
- نیروهای اسرائیل باید در سه سال پس از بستن پیمان از صحرای سینا عقب نشینند.
- البته در این هنگام بسیاری از سرزمینهای کشورهای دیگر در خط مقدم، از جمله بلندیهای جولان سوریه و نوار غزه و کرانه باختری رود اردن کشور اردن، در اشغال اسراییل بود که در قرارداد اشارهای به پسگیریشان نشدهبود. شاید بتوان گفت که صلحی که سادات بستهبود تنها مال مصر بودهاست و کاری به دیگر کشورها نداشتهاست.
- لزوم برقراری روابط دوستانه و روابط کامل دیپلماتیک میان دو طرف
- طبق این اصل اسراییل را نخستین بار در میان کشورهای جهان سوم به رسمیت میشناختند که طبیعتا امتیازی برای اسراییل به شمار میرفت.
- شناسایی تمامیت ارضی بود
- طبق این بند سرزمینهایی که اسراییل طی سالها جنگ با فلسطینیان به دست آوردهبود را از سوی مصر رسما مال خودش شناخته میشد.
- استقرار نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد در منطقهٔ مرزی سینا
- جواز گذر کشتیهای اسرائیل از آبراه سوئز
- با اجرای این بند اسرائیل از حالت نیمهمحاصرهای که داشت بیرون میآمد.
- شروع مذاکرات دربارهٔ خود مختاری فلسطینیان در نوار غزه و کرانهٔ باختری رود اردن به فاصله یک ماه پی از عقد قرارداد
- گرچه مذاکرهها به موقع آغاز شد، اما هیچگاه به انتها نرسید. در واقع این بند مبهم و ناکارآمد بود زیرا هیچ لزومی برای طرفین نمیآورد و تنها ایشان را به مذاکره فرامیخواند که در عمل نیز چنین شد و بینتیجه ماند.
- انتخابات برای تعیین دولتی خودمختار در نوار غزه و ساحل غربی رود اردن؛ سپس عقب نشینی ۵ سالهٔ نظامی و غیر نظامی نیروهای اسراییل
- البته این دو اصل هرگز به نتیجهای نرسیداما این اصل نیز همچون اصل خود مختاری فلسطینیان هیچ گاه به نتیجه نرسید. هنوز اسرائیل به کرانهٔ باختری میرود و جنگ اسرائیل و غزه با ۵۰۰۰ کشتهٔ فلسطینی و تعدادی اسرائیلی نیز صورت گرفت.
- گروهی برای رسیدگی به همهٔ ادعاهای مالی دو طرف تشکیل شود.
- این اصل نیز پس از گذشت یکی دو سال از عقد پیمان کمپ دیوید منجر به گسترش جاذبهٔ رابطهٔ اقتصادی اسرائیل با مصر شد و سرمایهگذاران اسرائیلی برای جذب سرمایههای مصر و کسب سود از نیروی کار و شرایط اقتصادی مصر راهی این سرزمین شدند.
به هرحال طبق این ۸ بند درعمل این منافع به طرفین رسید:
- مصر: پس دادن صحرای سینا به مصر
- اسرائیل: به رسمیت شناختن کشور اسرائیل و تمامیت ارضی او و، رابطهٔ اقتصادی او با مصر، راه یافتنش به آبراه سوئز
- فلسطین: تشکیل دولت خودمختار و عقبنشینی اسرائیل (که کلا تنها روی کاغذ ماند هیچ تعهدی به پایبندی اسرائیل جنایتکار به اجرا در نیامد)