عبادت و پرستش خداوند يكتا و ترك پرستش هر موجود ديگر ، يكي از اصول تعليمات پيامبران الهي است. تعليمات هيچ پيامبري از عبادت خالي نبوده است .
تلقي افراد از عبادت يكسان نيست ، متفاوت است . از نظر برخي افراد،عبادت نوعي معامله و معاوضه و مبادله كار و مزد است، همانطور كه يك كارگر ، روزانه نيروي كار خود را براي يك كارفرما مصرف ميكند و مزد ميگيرد ، عابد نيز براي خدا زحمت ميكشد و طبعا مزدي طلب ميكند كه البته آن مزد در جهان ديگر به او داده خواهد شد .و همانطور كه فايده كار براي كارگر در مزدي كه از كارفرما ميگيرد خلاصه ميشود و اگر مزدي در كار نباشد نيرويش به هدر رفته است فايده عبادت عابد نيز، از نظر اين گروه ، همان مزد و اجري است كه در جهان ديگر به او به صورت يك سلسله كالاهاي مادي پرداخت ميشود.
و اما اينكه هر كار فرما كه مزدي ميدهد به خاطر بهرهاي است كه از كار كارگر ميبرد و كارفرماي ملك و ملكوت چه بهرهاي ميتواند از كار بنده ضعيف و ناتوان خود ببرد و هم اينكه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماي بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گيرد، پس چرا اين تفضل بدون صرف مقداري انرژي كار به او داده نميشود، مسئلهاي است كه براي اينچنين عابدهايي هرگز مطرح نيست .
از نظر اينگونه افراد تار و پود عبادت همين اعمال بدني و حركات محسوس ظاهري است كه به وسيله زبان و ساير اعضاي بدن صورت ميگيرد. اين يك نوع تلقي است از عبادت كه البته عاميانه و جاهلانه است ، و به تعبير بوعلي در نمط نهم اشارات
خدانشناسانه است و تنها از مردم عامي و قاصر پذيرفته است . رسالت