به گرارش سرویس وبلاگ صراط؛ نویسنده وبلاگ کربلایی110 نوشته است:
اگر انسان به برکت تأییدات حق تعالی مالکیت بر نفس پیدا کند،
همان مالکیتی که علی (علیه السّلام) به مالک میگوید: «فَاَملِک هَواکَ» ۱.
(زمام هوی و هوس را در دست گیر.)
همان مالکیتی که موسی میگوید: «لا اَملِکُ إلّا نَفسی وَ أَخی» ۲.
اگر شما حاکم بر نفس شدید، چشم و گوش و دستتان معصیت خدا را نمیکند،
چون تا نفس با معصیت چشم توافق پیدا نکند، چشم معصیت نمیکند.
اگر کسی مالک نفس شد، مالک همه اعضا و جوارح است،
مالک شیطان است، بر شیطان حاکم است.
این از خصوصیات انسانی است که در مسیر نور و در حرکت الهی خود متابعت از هوی و هوس نمیکند، رضای خدا را در نظر میگیرد.
اگر انسان در مسیر شیطان واقع شود، همین فسادهایی است که تاکنون دیدهاید.
در این صورت، بشر حاضر است برای هوی و هوس خود تمام کره زمین را به آتش بکشد.
در این مسیر، شیطان کاملی است، شیطان مجرّبی است.
اختیار دست خود شماست که در مسیر حق حرکت کنید، یا در مسیر باطل.
در مسیر نور حرکت کنید یا در مسیر ظلمت.
خیال نکنید کسانی که در مسیر ظلمت حرکت میکنند قوی هستند.
اینها ضعف دارند.
اگر ضعیف نبودند با نورانیت عقلی و نور الهی آشنا میشدند.
1-نهج البلاغه، نامه ۵۳.
2-سوره مائده، آیه ۲۵.
سلوک معنوی، آیت الله بهاءالدینی، ص ۳۵
اگر انسان به برکت تأییدات حق تعالی مالکیت بر نفس پیدا کند،
همان مالکیتی که علی (علیه السّلام) به مالک میگوید: «فَاَملِک هَواکَ» ۱.
(زمام هوی و هوس را در دست گیر.)
همان مالکیتی که موسی میگوید: «لا اَملِکُ إلّا نَفسی وَ أَخی» ۲.
اگر شما حاکم بر نفس شدید، چشم و گوش و دستتان معصیت خدا را نمیکند،
چون تا نفس با معصیت چشم توافق پیدا نکند، چشم معصیت نمیکند.
اگر کسی مالک نفس شد، مالک همه اعضا و جوارح است،
مالک شیطان است، بر شیطان حاکم است.
این از خصوصیات انسانی است که در مسیر نور و در حرکت الهی خود متابعت از هوی و هوس نمیکند، رضای خدا را در نظر میگیرد.
اگر انسان در مسیر شیطان واقع شود، همین فسادهایی است که تاکنون دیدهاید.
در این صورت، بشر حاضر است برای هوی و هوس خود تمام کره زمین را به آتش بکشد.
در این مسیر، شیطان کاملی است، شیطان مجرّبی است.
اختیار دست خود شماست که در مسیر حق حرکت کنید، یا در مسیر باطل.
در مسیر نور حرکت کنید یا در مسیر ظلمت.
خیال نکنید کسانی که در مسیر ظلمت حرکت میکنند قوی هستند.
اینها ضعف دارند.
اگر ضعیف نبودند با نورانیت عقلی و نور الهی آشنا میشدند.
1-نهج البلاغه، نامه ۵۳.
2-سوره مائده، آیه ۲۵.
سلوک معنوی، آیت الله بهاءالدینی، ص ۳۵