مَن عَشَقَ وَ فعَفَّ ثُمَّ مات، ماتَ شَهیداً
این جهان با نظر لطف اگر می گردد
روزی این کاسه ی ما پر ز گهر می گردد
شب تاریک دلم روشن از آن است که تو
می رسی یک دم و آن لحظه سحر می گردد
و به پابوس تو ای ماه ترین ماه جهان
آسمان شب ما غرق قمرمی گردد
و در آن روز زمستان که رود از دنیا
شاخه های دل ما پر ز ثمر می گردد
گر تو باشی دل من از غم دوران خالی است
زهر ایام به کامم چو شکر می گردد
هر نفس این دل من در هوس دیدن توست
همه ی عمر من این گونه به سر می گردد
می نویسم که شب تار سحر می گردد
یک نفر مانده از این قوم که بر می گردد *
* این بیت تضمین از سید حمیدرضا برقعی
مربوط: شاه بیت آتشین! لب وا کن از هم تا که من / چون غزل آغوش بگشایم تو را تضمین کنم