۰۳ تير ۱۳۸۹ - ۱۰:۱۰

وقتی باشگاه ها با پول بیت المال جولان می دهند

کد خبر : ۶۵۰۴
به گزارش سرویس ورزش جهان ، باشگاههای استيل‌آذين و سپاهان زودتر از سایر باشگاهها دست به کار شدند و با پيشنهادهاي نجومي ناخواسته قیمت بازیکنان 200 میلیونی را به 800 میلیون رساندند .

نمونه ساده مبلغ قرارداد عماد رضا با باشگاه الزمالک است که در ازای 3 فصل 600 هزار دلار معادل هر فصل حدود 200 هزار تومان دریافت می کند و...

تحركات وسيع باشگاه استيل‌آذين در بازار نقل و انتقالات و جذب بازيكنان مطرح كه به واسطه پيشنهادهاي نجومي حسين هدايتي عطاي حضور در تيم‌هاي بزرگ و پرطرفدار را به لقايش بخشيدند .
پس از ثبت قرارداد با سياوش اكبرپور، سوشا مكاني و ميلاد زنيدپور، قرار رسمي حسن اشجاري هم امضا شد كه البته خبر دقيقي در مورد مبلغ اين قرارداد در دست نيست. با اين حال پيشنهاد استيل‌آذين به حدي چشمگير بوده كه اشجاري قيد حضور در ليگ امارات را زد و براي دريافت رضايت‌نامه‌اش 300ميليون به باشگاه ذوب‌آهن پرداخت كرد.!
حسين كاظمي دومين بازيكني بود كه رسما به استيل‌آذين پيوست. البته مهرزاد معدنچي هم به يكباره سر از استيل آذين درآورد! و....

تقسيم نابرابر بودجه ميان تيم‌هاي دولتي!
جدايي جانواريو از استقلال و پيوستن اين بازيكن برزيلي به باشگاه سپاهان با دريافت رقمي بالغ بر يك ميليارد و 200 ميليون تومان بيش از هر چيز نگاه‌ها را متوجه بودجه‌اي كه در باشگاه سپاهان وجود دارد، مي‌كند.

امروز مي‌توانيم اين پرسش را مقابل خود قرار دهيم كه چرا باشگاهي با وسعت و تأثيرگذاري استقلال از اين سرمايه اقتصادي برخوردار نيست تا بازيكناني كه خود ساخته را حفظ و نگهداري كند؟ اما در باشگاهي كه وسعت و تأثيرگذاري‌اش به اندازه باشگاه استقلال نيست اين سرمايه عظيم اقتصادي وجود دارد؟

گويا زمان در جهت معكوس حركت مي‌كند. پيشتر شاهد بوديم ديگر باشگاه‌ها با ساختن و پرورش بازيكنان و تزريق بازيكنان شاخص خود به باشگاه‌هاي بزرگي مانند استقلال و پرسپوليس به پروسه تقويت اين تيم‌ها كمك مي‌كردند اما امروز زمان چنان در حال وارونه حركت كردن است كه مي‌بينيم استقلال و پرسپوليس در جهت تقويت ديگر باشگاه‌ها گام برمي‌دارند.
شايد امروز به دليل اينكه باشگاه استيل‌آذين از جيب حسين هدايتي ارتزاق مي‌كند و جزو معدود باشگاه‌هاي خصوصي فوتبال محسوب مي‌شود، نتوان اين تيم را به خاطر پرداخت‌هاي ميلياردي به بازيكنان شاخص ليگ مورد انتقاد قرار داد اما درباره باشگاه سپاهان نمي‌توانيم اين تفاوت را قايل شويم. باشگاه سپاهان يك باشگاه دولتي است؛
با بودجه‌اي كه از كارخانه‌هاي زير نظر دولت تأمين مي‌شود، مثل باشگاه پيكان، ذوب‌آهن و باشگاه سايپا. فولاد خوزستان، تراكتورسازي تبريز، شاهين پارس و راه‌آهن نيز جزو باشگاه‌هاي دولتي محسوب مي‌شوند اما تفاوت آشكاري است ميان بودجه‌اي كه هر سال در اختيار سپاهان قرار مي‌گيرد و به تيم‌هاي ديگر پرداخت مي‌شود. اين تفاوت وقتي آشكارتر جلوه مي‌كند كه مي‌بينيم باشگاه استقلال كه خود جزو يكي از باشگاه‌هاي دولتي است نه از سرمايه‌هاي سخت افزاري آنچناني بهره‌مند است و نه از بودجه كافي كه با باشگاه سپاهان برابري كند. به همين دليل جانواريو با تفاوت آشكاري كه ميان پيشنهاد باشگاه استقلال و سپاهان وجود داشت به اين تيم اصفهاني پيوست .
ترديدي نيست اصلي‌ترين علتي كه باعث كوچ بازيكنان نامدار به اصفهان شده به دست آوردن پول و دستمزد بيشتر است .

چه تضميني است باشگاهي كه براساس سقف قرارداد به بازيكن پول مي‌دهد، ديگر به آن بازيكن پول زيرميزي ندهد؟

فصل نقل و انتقالات در فوتبال را باید دوره جنگ تمام عيار فوتبال عليه اعصاب و روان ملت قلمداد کرد؛ روزهاي گرم و کشداري که شهرونداني با حداقل درآمد- و شايد هم در زمره 20 -درصد بيکار بدون درآمد! - مجبور مي شوند هر روز صبح، براي دقايقي شرايط سخت زندگي خودشان را فراموش کنند و غم ستاره هايي را بخورند که به خاطر تقليل پيدا کردن مطالبه 700 ميليون توماني شان براي يک سال بازي به 600 ميليون تومان ناقابل، زانوي غم بغل گرفته و شهر را به هم ريخته اند.

به هر حال اين روزهاي لعنتي فصل نقل و انتقالات است که آبستن رد و بدل شدن حيرت انگيزترين ارقام بين بازيکنان و مديران مي شود و رهگذر آن موجي از اندوه و سرخوردگي را براي جامعه اي که زير خط فقر است به جاي مي گذارد. آيا واقعاً اين عددهاي نجومي، برازنده بازيکنان ايراني است؟ نمي شود با ترديد به اين موضوع نگاه نکرد! و...

* مسعود پاشنا