به گزارش پایگاه خبری صراط نیوز، چرخش عربستان به سوی ایران نقطه عطفی در تحولات خاورمیانه را رقم زد. عربستان پس از سفر فیصل بن برحان به ایران قول سرمایه گذاری در ایران را به مسئولان داد که این مسئله هم به منظومه مدیریتی کشور مربوط است و هم روابط دو کشور را در بلند مدت تضمین خواهد کرد.
پس عملیات پیچیده ایران و حمله به آرامکو و عدم واکنش آمریکا، عربستان متوجه شد که باید روابط خود را با ایران بهبود دهد. در اصل امنیت وارداتی عربستان از سوی آمریکا با حمله ایران به آرامکو و از مدار خارج شدن نصف نفت عربستان، زیر سوال رفت.
جدای از بحث نفت، کشور عربستان به دلیل وجود حرمین شرفین و مرکزیت اسلام از شبه جزیره، هر ساله زائران مسلمان زیادی از سراسر جهان را پذیرا می شود که تامین امنیت یکی از مسائل حائز اهمیت به حساب می آید.
از سوی دیگر پس از قتل خاشقچی در سفارت عربستان در کشور ترکیه، اقتصاد عربستان دچار رکود شد و شرکت های جهانی از قرارداد های اقتصادی سر باز زدند، اما عربستان تلاش کرد تا در انزوا قرار نگیرد.
عربستان در تجدید روابط با ایران به دنبال امنیت تضمین شده در منطقه است و فقط ایران میتواند این ضمانت امنیت را به عربستان بدهد. در عوض عربستان قول سرمایه گذاری در ایران را داده است.
سرمایه گذاری خارجی و تجارت دو راه ایران برای نفع از این روابط است اما عربستان میتواند به بهانه تحریم از سرمایه گذاری در ایران طفره برود. اما آیا عربستان که برای تجدید روابط پس از سالها، تلاش کرده است و در پی تضمین امنیت است عملیات فریب ایران را در پیش خواهد گرفت؟
مهمترین معضل ایران در عدم سرمایه گذاری خارجی تحریم نیست بلکه شتر گاو پلنگ نظام اقتصادی ایران است که فقط افرادی که رانت دارند میتوانند از آن استفاده کنند. سرمایه گذار خارجی زمانی که تصمیم به سرمایه گذاری در ایران میکند با یک پیچیدگی اقتصادی رو به رو می شوند که ترجیح میدهند سرمایه خود را در کشور دیگری پس انداز کنند. زیرا ایران تضمین سرمایه نمی دهد.
عربستان برعکس ایران که در سرمایه گذاری بازار جهانی ضعیف است، بازار جهانی را به خوبی می شناسند و میدانند نباید خود را درگیر نظام اقتصادی ایران کنند.
عربستان در این میان تضمین امنیت و روابط مجدد با ایران را انتخاب میکند و راهی برای سرمایه گذاری پیدا خواهد کرد یا به بهانه تحریم و عدم سرمایه گذاری، روابط خود با ایران را از دست میدهد؟