عصرایران: با رسیدن به هفتههای پایانی لیگ برتر و تعیین شدن نسبی جایگاه تیمها در جدول رده بندی، اوضاع و احوال تیمها نابسامانتر از گذشته شده و در این میان تیمهایی که جایگاه پایین تری به دست آوردهاند، آشفتهتر به نظر میرسند.
مربیانی که میدانند سال آینده روی نیمکت تیم کنونی خود نمینشینند دیگر توان اداره کردن بازیکنان را نخواهند داشت. خاصه آنکه بازیکنان هم به دنبال قرار داد بستن با تیمهای جدید خودهستند.
در شرایط عادی این احتمال وجود دارد که اگر بازیکنی بداند در تیم فصل بعد جایی ندارد، به دنبال تعیین تکلیف قرار داد فصل بعد خود باشد و برای تیم فعلی خود وقت و انگیزه چندانی صرف نکند. اما ماجرا وقتی جالب میشود که تعداد این قبیل بازیکنان در یک تیم زیاد شود. این اتفاق ممکن است آنها را به این نتیجه برساند که میتوانند به اتفاق یکدیگر، شخصی را که مانع حضور آنها در لیست سال آینده است از سر راه بردارند و در تیم ماند گار شوند.
اگر در این میان ستاره تیم هم به جمع رانده شدگان بپیوندد، آنها بیشتر به راهی که در پیش گرفتهاند امیدوار خواهند شد و این اتفاقی است که گویا در پرسپولیس به وقوع پیوسته است.
فرشاد پیوس پیشکسوت و گلزن سابق پرسپولیس در این باره گفته است: پرسپولیس برابر الهلال یکی از بدترین روزهایش را تجربه کرد. به نظر من این تیم دچار چند دستگی شده است و بازیکنانی که میدانند در فصل بعد جایی در پرسپولیس ندارند، بیانگیزه بازی میکنند. به نظر من مدیریت باشگاه پرسپولیس باید هر چه زودتر با آنها برخورد کند تا همه بدانند که این بازیکنان چگونه عمل کردهاند. باید این بازیکنان از پرسپولیس اخراج شوند. اوایل فصل گفتم که برخی از بازیکنان پرسپولیس کم کاری میکنند و حالا همه فهمیدهاند که درست میگفتم. آن زمان سه بازیکن این گونه بودند، ولی حالا با تشکیل باند و دسته شدهاند ۹ یا ۱۰ نفر.
شاید بتوان این اتفاق را ناشی از فرهنگ حاکم بر فوتبال ایران دانست. فرهنگی که در آن این دست اعمال جواب میدهد و شاید بازیکنانی که امروز پیوس معتقد است کم کاری میکنند، پیش از این از همین راه به مقاصد خود دست یافتهاند کخه امروز نیز این کار را تکرار میکنند.
اما به نظر میرسد آنها یک نکته را فراموش کردهاند و آن اینکه، هواداران و مدیریت باشگاه هنوز دنیزلی را به آنها ترجیح میدهد و به خاطر حفظ آنها حاضر به از دست دادن دنیزلی نیستند.
اگر چنین باشد باید گفت علاوه بر مزایا و محاسن فنی مربیان سطح بالای خارجی، خشکاندن ریشه بازیکن سالاری هم پیامد قابل تحسین حضور این مربیان در فوتبال ماست.