محمود آرامش
پاسخی به یک نامه سرگشاده
کد خبر : ۵۸۹۴
از: یک بنده خدا،
به جمعي از دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف، تهران، اميركبير و علم و صنعت:
پیرو نامه سرگشاده ای که خطاب به آقایان لاریجانی، قاليباف، رضايي، ناطق نوري، مطهري، توكلي و باهنر منتشر کرده بودید، خواستم چند کلمه ای با هم دانشگاهی های سابقم گفته باشم. هر چه باشد، ما همه از یک نسل هستیم و همه لباس فاخر دانشجویی را بر تن کرده ایم، و شاید سخن یکدیگر را بهتر بفهمیم.
یک - به نظر می رسد این نامه توسط عده ای از هواداران کم دقت دولت محترم نوشته شده. چرا که خطاب به آن بخشی از افراد مومن و انقلابی نوشته شده که تقریباً همگی به اصولگرایان «منتقد» دولت مشهورند. در اینجا قصد دفاع از عملکرد این افراد را ندارم، که قطعاًً انتقاداتی به آنها وارد است. اما جهت اطلاع عرض می کنم ایراداتی که مطرح کرده اید، عیناً در مورد قریب به اتفاق اعضای هیات دولت هم مطرح است: لااقل بنده اطلاع ندارم هیچ یک از اعضای محترم هیات دولت عازم غزه باشد. بنابرابن، اگر حدس بنده درباره تمایلات سیاسی نویسندگان نامه درست باشد، باید بگویم روش خوبی برای عقده گشایی ها و تسویه حساب های سیاسی خود انتخاب نکرده اید.
دو - این که مهر و امضای هیچ تشکلی از دانشجویان زیر این نامه نیست، به احتمال زیاد نشان از عدم حمایت تشکل های دانشجویی از چنین دیدگاهی دارد. به نظر می رسد از انجمن اسلامی دانشجویان مستقل گرفته تا دفتر تحکیم، بسیج دانشجویی، جامعه اسلامی و حتی جنبش عدالتخواه دانشجویی هیچ کدام از نوشته شدن چنین نامه ای حمایت نکرده اند. به راستی خودتان فکر می کنید چرا؟ غیر از این است که هیچ یک از این تشکل ها، محتوای نامه را مفید به حال نظام و مملکت نمی دانسته اند؟ آیا فکر می کنید فقط شما هستید که به دولت محترم و نظام جمهوری اسلامی ارادت دارید؟
سه - لابد می دانید که در حالی که بیش از 200 نماینده مجلس برای اعزام به غزه ثبت نام کرده بودند، تنها امکان اعزام 4 نفر میسر بوده است. به نظر شما، در چنین شرایطی، آیا لازم است مخاطبان این نامه را (که هر کدام مسوولیت های خطیری را در این نظام بر عهده دارند) به خاطر عدم اعزام به غزه سرزنش کنیم؟ فرضاً اگر اعزام این افراد را واجب هم بدانیم، وقتی فقط امکان اعزام 4 نفر وجود دارد، آیا این واجب، مصداق «واجب کفایی» نیست؟! در ضمن، اصولاً شما از کجا این قدر دقیق اطلاع دارید که هیچ یک از این افراد برای اعزام متقاضی نبوده اند؟!
پنج - از کجای بیانات مقام معظم رهبری فهمیده اید که ایشان مسوولین مملکتی را برای رفتن به غزه فرا خوانده اند؟ که فرموده اید: «مگر ميشود از شما نخبگان انتظار نداشت که بار ديگر به نداي رهبرتان لبيک بگوييد و کاروانهاي صلح بعدي را همراهي نکنيد؟!» لطفاً دقیقاً بفرمایید رهبر معظم انقلاب در کجا خواستار عزیمت سران نظام و چهره های شاخص جریان اصولگرایی به غزه شده اند.
شش - نقل قول نادرستی که از حضرت امام داشته اید، چه ربطی به این موضوع دارد؟! فرمایش امام این نبود که:«بکشيد ما را، ما زندهتر ميشويم!» به طور دقیق، فرموده بودند: «بكشيد ما را؛ ملت ما بيدارتر مي شود» (صحیفه امام، جلد هـفتم - صفحه 183). ثانیاً امام این جمله را در مورد شهید مطهری فرموده اند؛ و لازم است یادآوری کنیم که شهید مطهری در هنگام شهادت در مقام ریاست شورای انقلاب مشغول به خدمت بود، نه در حال اعزام به فلسطین. بدیهی است که جمهوری اسلامی به کارگزارانی احتیاج دارد که اگر درست فعالیت نکنند، نظام و مملکت اسلامی با مشکلاتی مواجه می شود. مگر امام خمینی بارها نفرموده اند: «گمان نمى كنم عبادتى بالاتر از خدمت به محرومين وجود داشته باشد»؟
هفت - ارتباط این نقل قول: «چه بکشيم و چه کشته شويم، پيروزيم!» با بقیه متن چیست؟ آیا مصلحت را در این می بینید که بعضی سران جبهه اصولگرایی اسلحه به دست بگیرند و به کشتن سربازان رژیم صهیونیستی بپردازند؟! آیا واقعاً نمی دانید در سیاست خارجی جمهوری اسلامی، امور خطیری نظیر سفر مقامات عالی رتبه نظام به غزه، یا مثلاً درگیری احتمالی با رژیم صهیونیستی، حتماً دیدگاههای مقام معظم رهبری تعیین کننده هستند؟ آیا مصلحت نظام را بهتر از رهبر انقلاب تشخیص می دهید که این طور به بزرگان نظام فرمان «کشتن یا کشته شدن» می دهید؟ آیا نمی توانید درک کنید که اگر مقامات عالی رتبه یک کشور توسط یک گروه یا کشور بیگانه کشته شوند، تقریباً به طور یقین جنگی شروع خواهد شد؟
هشت - مهم تر از همه، هدف از نوشتن این نامه چیست؟ آیا می خواهید ثابت کنید مخاطبان نامه شما شجاع نیستند؟ ولایت مدار و عدالتخواه نیستند؟ یا شاید هم طبق فرموده خودتان دعا می کنید که افرادی که در این نامه مخاطب قرار داده اید جملگی به رحمت خدا بروند؟! چرا که فرموده بودید: «بدانيد ما براي رسيدن شما به منتهاي آرزويتان [= شهادت] بسيار دعا ميکنيم تا همان طور که با بودنتان باعث سربلندي اين ملت ميشديد، اين بار با نبودنتان اين وظيفه را انجام دهيد...باشد که همه، هر چه سريعتر به منتهاي آرزويشان برسند؛ ان شاء الله».
نه - آیا انتشار این نامه را در راستای بیانات امام خمینی مبنی بر ضرورت وحدت کلمه تلقی می کنید؟
ده - آیا انتشار این نامه، با دستور مقام معظم رهبری مبنی بر جذب حداکثری همخوانی دارد؟! آیا به صرف اینکه کسی از دولت انتقادی می کند، باید برای او آرزوی مرگ کنیم؟
ان شاء الله خداوند بصیرت بیشتری به همه ما اعطا کند تا مفاهیم والایی چون عدالتخواهی و ایثار و شهادت طلبی را بازیچه امیال سیاسی خود نکنیم. امید است خبرگزاری های اصولگرا نیز از این پس دقت بیشتری در انتشار نامه های سرگشاده به خرج دهند. ان شاء الله.
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
محمود آرامش