اول فروردین‌ماه به آرزویش رسید

خانواده شهید آدمی تنها خانواده ‌ابرکوهی هستند که سه شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده اند.

شهید حسین آدمی فرزند علی ‌اکبر در اول خردادماه سال 1332 در خانه ‌ای کوچک و ساده در محله «میان ‌سنگ» که بین محلات «درب قلعه» و «نبادان» ابرکوه واقع شده، دیده به جهان گشود.در سال 1338 روانه مدرسه شد و از آنجا که آن زمان تنها فرزند بزرگ خانواده بود و برای کمک به پدر احساس تکلیف می‌ کرد، پس از کسب مدرک ششم ترک تحصیل کرد. برای کمک به پدر در امور مالی خانواده به شهرهای مختلف از جمله شیراز سفر کرد و شغل کارگری را برگزید . بعد از زمانی طولانی از شیراز به زادگاهش بازگشت تا شاید با کسب درآمدی هر چند اندک بتواند نزد پدر و مادر امور زندگی آنان را اداره کند و دین خود را نیز به آنان ادا کند.

در ضمنِ کار، با اندک سوادی که داشت حتی در کوتاهترین فرصت‌ ها نیز به مطالعه قرآن، مسائل دینی و تفحص مسائل اجتماعی می ‌پرداخت.

فرزند شهید حسین آدمی در مورد خاطرات دوران انقلاب پدر، که خود نیز از زبان عموها شنیده است، گفت: حضور مداوم پدرم در راهپیمایی ‌ها منجر به شناسایی او از سوی ساواک ابرکوه شد و توسط فرمانده پاسگاه وقت در اواخر آبان ‌ماه 1357 به رگبار گلوله بسته شد اما از این حادثه جان سالم به در برد.

علی ‌اکبر آدمی اظهار داشت: طولی نکشید که گلوله ‌ها از بدن پدرم یکی پس از دیگری بیرون آمد و پدرم دوباره پای ثابت تظاهرات شد.

وی افزود: آن روز نیز مثل دیگر روزهای تب‌ آلود انقلاب سال 56، پدرم مثل همیشه سرزنده و خستگی ‌ناپذیر در تظاهرات شرکت کرده بود، منافقان نیز از مدت ‌ها قبل برایش خط و نشان کشیده و او را تهدید کرده بودند اما او بیدی نبود که از این بادها بلرزد و به کار خود ادامه می ‌داد. در یکی از همین تظاهرات‌ ، صدای شلیک گلوله در گوش تظاهرکنندگان پیچید و آنها را از هم متفرق کرد، منافقان شش گلوله به سمت پدرم شلیک کردند اما آن روز نیز موفق نشدند او را از پا در بیاورند. پاسگاه ابرکوه نیز چند بار به خانواده پدرم تذکر داد که اگر اعضای این خانواده دست از کار خود بر ندارند با توجه به شناسایی آنان توسط ساواک و بازگشت اوضاع به حال عادی به جوخه اعدام سپرده می‌ شوند.