بازیهای سیاسی فوتبال
کد خبر : ۴۷۶۱
به گزارش خبرنگار سرویس ورزشی «فردا» در فاصله 18 روز مانده به جام جهانی همگان منتظر آغاز مهمترین تورنمت ورزشی سراسر جهان هستند که بسیاری از دیدگان را معطوف خود کرده است.
اما رقابتهای جام جهانی 2010 نه تنها جذابیتهای خاص خود را دارد بلکه از نظر امنیتی نیز جذاب شده و این حرکت القاعده موجب ایجاد ترس و وحشت در میان تماشاگران این مسابقات شده است.
به طوری که چند روز پیش سایت فیفا اعلام کرد که بیش از 200 هزار بلیط مسابقات جام جهانی هنوز به فروش نرفته است.
همشهری تماشاگر در خصوص بازیهای سیاسی فوتبال نوشت: در تاریخ فوتبال بینالمللی، مسابقات زیادی تحت تأثیر مسائل سیاسی انجام شده است. به جز المپیکهای سیاسی مثل المپیک 1936 که در آن هیتلر، پیشوای آلمان نازی قصد داشت کشورش را فرمانروای جهان کند، در سایر عرصههای بینالمللی مسابقات سیاسی زیادی انجام شده است. جامهای جهانی 1978 و 1982 نیز تحت تأثیر سیاست بازیهای حاکمان آرژانتین و اسپانیان در آن سالها قرار داشت.
دیدار دو تیم آلمان شرقی و آلمان غربی در جام جهانی 1974 که به میزبانی آلمان غربی برگزار شد یکی از سیاسیترین اتفاقات در این عرصه بود. آلمان شرقی که تیم ضعیفتری بود، آلمان غربی میزبان را که دو سال قبل از آن قهرمان مسابقات جام ملتهای اروپا شده بود شکست داد. جنگ دوم آلمان در واقع جنگ سرد غرب و شرق دنیا در دوران اوج جنگ سرد بین آمریکا و شوروی سابق بود.
یکی دیگر از سیاسیترین رقابتها، رقابت انگلستان و آرژانتین در جام جهانی 1986 مکزیک بود. در این دیدار آرژانتین 2-1 برنده شد اما این برد ورزشی هیچ وجه تلخی از دست رفتن جزایر فالکلند را در دل آرژانتینیها التیام نبخشید!
پیروزی ایتالیا در جام جهانی 1934 هم یک کارکرد سیاسی برای بنیتو موسولینی داشت. مردی که قصد داشت ایتالیا را به عنوان قدرت اول در فاشیسم بینالمللی معرفی کند.
در جام جهانی 1950 هم اتفاق عجیبی رخ داد و انگلستان قدرت اول استعماری دنیا قبل از جنگ جهانی دوم با نتیجه یک بر صفر به تیم ملی فوتبال آمریکا قدرت اول دنیا بعد از جنگ جهانی باخت!
در سال 1954 برد آلمان غربی برابر مجارستان در فینال برای مردم آلمان بسیار حیاتی بود و خاطره شکست تلخ در جنگ جهانی دوم را از ذهن آنها پاک میکرد. آلمان ها که در دور مقدماتی 8-3 به مجارستان باخته بودند، در فینال حریف را 3-2 بردند و به تاریخ الصاق شدند.
دیدارهای فوتبالی برخی از کشورهای درگیر جنگ هم حساسیتهای خاص خودش را داشت. دیدارهایی بین کشورهای متخاصم در عرصه جنگ یا سیاست بینالمللی، مثل «ایران ـ عراق» و «ایران ـ آمریکا» که در دو دهه گذشته با شکل و کیفیت آن آشنا شدهاید.