به گزارش صراط به نقل از فارس، تاکسی یکی از وسائل حمل و نقل عمومی به شمار میآید؛ اگرچه در بسیاری از شهرهای دنیا تاکسی وسیلهای لوکس برای طی کردن مسافتهای کوتاه است اما در کشور ما به ویژه در کلانشهر تهران، تاکسی به اندازه مترو و اتوبوس مورد استفاده قرار میگیرد و تعریفی مانند سایر شهرهای دنیا برای آن قائل نیستند.
در حال حاضر بر اساس آماری که اعلام شده، در کلانشهر تهران 80 هزار تاکسی وجود دارد که از این تعداد 30 هزار تاکسی سواری، 7 هزار ون وجود دارند که از بین تاکسیهای موجود حدود 11 هزار تاکسی به صورت گردشی فعالیت میکنند.
متأسفانه علیرغم وجود این تعداد تاکسی، در روزهای بارانی شاهد حضور کمرنگ تاکسیرانها هستیم و در حالی که در این شرایط بر تعداد مسافران افزوده میشود و نیاز آنها به تاکسی افزایش مییابد، بخش قابل توجهی از آنها به دنبال مسافر دربستی هستند.
این موضوع باعث گلهمندی شدید شهروندان از سازمان تاکسیرانی شده که لازم است سازمان مربوطه نسبت به رفع مشکل اقدامی جدی انجام دهد. خبرنگار فارس درباره این موضوع با احمدیبافنده رئیس سازمان تاکسیرانی به گفتوگو پرداخته که شرح آن در متن زیر است:
فارس: چرا روزهای بارانی اکثر تاکسیها به دنبال مسافران دربستیاند و تعداد تاکسیهای دیگر نیز کمیاب است؟
احمدی بافنده: این طور نیست. از پایانه شهید دستواره در شمال شرق تهران بازدید کردم و از آن مسیر در ترافیکی ۲ ساعته به پارکوی رسیدم. با توجه به حجم ترافیک در روزهای بارانی بسیاری از تاکسیها زمان زیادی را در ترافیک به سر میبرند. در چنین شرایطی مردم فکر میکنند یا تعداد تاکسیها کم است یا به دنبال مسافران دربستی هستند.
تاکسی با سایر وسایل حمل و نقل عمومی فرق دارد؛ یک راننده تاکسی نمیتواند در شرایطی عادی سرویسدهی به مردم را انجام ندهد چرا که با درآمد روزانه زندگیاش را میگذراند اگر یک تاکسی نتواند درآمد مورد نیاز خود را تأمین کند پایان ماه با مشکل مواجه خواهد شد.
بنابر این این نکته که تاکسیها در روزهای بارانی و برفی نیستند اشتباه است ، آنها در روزهای بارانی و برفی مانند سایر روزها در شهر مشغول فعالیت هستند ولی در ترافیک به سرمیبرند، تاکسی خط ویژه برای تردد ندارد و مانند سایر خودروها در حال جابهجا شدن است. این نکته قابل تذکر است که هر آنچه درباره تاکسی و تاکسیران نوشته میشود به شأن اجتماعی آنها توجه شود.
فارس: بسیاری از انتقاداتی که وجود دارد درباره تاکسیهای گردشی است؛ چرا بخش قابل توجهی از آنها در چنین روزهایی به دنبال مسافر دربستی هستند؟
احمدی بافنده: این انتقاد به جاست. تلاش مدیران قبل از بنده نیز این بوده که تاکسیهای گردشی که به تذکرات سازمان پیرامون سرویسدهی مناسب به شهروندان به ویژه در روزهای بارانی توجه نمیکنند را به شرکتهای بخش خصوصی زیر مجموعه سازمان ارجاع دهیم. برخی از تاکسیهای گردشی زیر بار تذکرات سازمان تاکسیرانی نرفتهاند و به صورت خود مختار کار میکنند.
با توجه به اینکه پیشبینی وضع آب و هوا را داشتیم بخشنامهای در سازمان تاکسیرانی تنظیم کردهایم که رو نوشت آن را به معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری هم ارسال کردیم؛ در این بخشنامه تأکید شده سیستمهای نظارتی سازمان در 46 پایانه موجود در شهر مستقر شوند و اگر تاکسی بدون مسافر از جلوی پایانه عبور کرد با وی برخورد کرده و او را موظف به مسافرگیری کنند. ما بلد هستیم که باید چکار کنیم ولی تاکسی که تابع شرکت بخش خصوصی است میداند در صورت تبعیت نکردن از مقررات با وی برخورد میشود.
من باید بتوانم به تدریج و با یک برنامه آنها را تحت کنترل سازمان در بیاورم. این کار زمان بر است ولی برای آن برنامه داریم؛ تاکسیهای گردشی نیز باید با توجه به محدوده منطقه شهرداری محل سکونت خود، به شرکت تاکسیرانی فعال در آن منطقه مراجعه و از طریق آن ساماندهی شوند.
استقرار مستقیم نظارتی در خیابانها مهم شهر که باعث میشود تاکسیهای گردشی هم مجبور به مسافرگیری در سطح شهر شوند یکی از برنامههای مدنظر سازمان است.
فارس: برای خطی کردن تاکسیهای گردشی برنامهای در دست سازمان قرار دارد؟
احمدی بافنده: در حال حاضر 46 پایانه مسافربری در شهر وجود دارد که حدود ۳۰ پایانه دیگر قرار است به این تعداد افزوده شود تا سایر نقاط کلیدی و حساس را برای رفع نیاز شهروندان پوشش دهد.
وقتی این پایانهها افزایش یابد مردم به راحتی میتوانند به تاکسیها دسترسی داشته باشند. در خیابانهای فرعی و شریانهای درجه ۲ و ۳ احتیاج به پهلوهگاه و محل جذب مسافر داریم که قرار است نسبت به این موضوع و براساس جغرافیایی که تقاضای سفر در محلات و مناطق داریم اقدام خود را عملی کنیم.
هر چه پایانههایی که ایجاد میشود به شبکه مترو و اتوبوس بهتر متصل شود و توسعه آن در شبکههای فرعی اتفاق بیفتد تمام تاکسیها برایشان کار پیدا میشود و هم مسافر اطمینان پیدا میکند که زیر باران و برف لازم نیست مسافت زیادی پیادهروی کند. البته این کار مستلزم ایجاد هماهنگی با مجموعه اتوبوسرانی و مترو است؛ در واقع قصد داریم در فرعیها هم به مسافران سرویسدهی کنیم که لازمه آن ایجاد پهلوگاه مناسب است. ایجاد این پایانهها در بودجه سال ۹۰ ـ ۹۱ دیده خواهد شد.
در بحث هدفمندی یارانهها به رانندگان تاکسی نسبت به کمک در تأمین سوخت وعدههای داده شد ولی عملی نشد. تنها قشری که از کمکهای دولتی هیچ استفادهای ندارد تاکسیرانها هستند؛ از پول هدفمندی یارانهها باید مقداری هم به رانندگان تاکسی پرداخت میشد
ولی چنین امری رخ نداده و این موضوع درباره مسکن آنها نیز صدق میکند.
با سهمیه سوختی که برای آنها در نظر گرفته شده تنها مدت کوتاهی را میتواند بگذراند و در طول روز باید به فکر تأمین هزینه پول بنزین و گاز خود باشد. مشکل بدتری که برای آنها ایجاد شده این است که در قیمت یک پژوی 405 با مبلغ ۱۱ میلیون و بهره بانکی ۷ درصد به ۱۴ میلیون با بهره بانکی 14 درصد تبدیل شده که این شرایط برای آنها بسیار بد است و باید به فکر آنها بود چرا که همیشه نسبت به آنها کمک شخصی صورت گرفته است.
اینگونه نیست که بگویم تاکسیرانی بهترین ناوگان است چراکه ایراداتی هم دارد. نکته قابل توجه دیگر این است که تاکسیرانی نباید توسعه پیدا کند بلکه باید با هدف بهبود در کیفیت خدمات رسانی راندمان خطوط را افزایش دهد؛ در عین حال نیز باید پایه حمل و نقلها در شهر باید بر اساس اتوبوس و مترو صورت گیرد.
اساس فعالیت تاکسی بر مبنای گردشی بودن تعریف شده و تاکسی در دنیا وظیفهاش سوار کردن مسافر یا افرادی است که میخواهند با این وسیله جابه جا شوند. در اوایل دولت هشتم تعداد بسیاری مسافربر شخصی جذب شد که باید برای بهبود وضعیت معیشتی آنها فکری کرد.
پیش از هر کاری باید به آنها خطوطی داد که بتوانند خود را اداره کنند، در حال حاضر گاهی احساس میکنیم در پایانهها مازاد بر نیاز تاکسی وجود دارد، آنها در شهر گردشی دارند تا مسافران را جا به جا کنند. به دلیل اینکه در ایام بارندگی و برف مردم از ترس تصادف و خسارت وارد شدن به خودرویشان از آن استفاده نمیکنند حجم زیادی مسافر جدید ایجاد میشود که بسیاری از آنها با پایانهها آشنایی ندارند بنابر این نباید همه تاکسیهای گردشی را حذف کرد.
