به گزارش سرویس وبلاگ صراط وبلاگ این عمار؟ نوشت:
بسم الله
فكر كنيد، بگوئيد، بنويسيد، در مجامعِ خودتان منعكس كنيد؛ آن كرسىهاى آزادانديشى را كه من صد بار - با كم و زيادش - تأكيد كردم، راه بيندازيد و اينها را هى آنجا بگوئيد؛ اين ميشود يك فضا. وقتى يك فضاى گفتمانى به وجود آمد، همه در آن فضا فكر ميكنند، همه در آن فضا جهتگيرى پيدا ميكنند، همه در آن فضا كار ميكنند؛ اين همان چيزى است كه شما ميخواهيد. بنابراين اگر چنانچه اين كارى كه شما مثلاً در فلان نشستتان، در فلان مجموعهى دانشجوئىتان كرديد، فكرى كه كرديد، ترجمهى عملياتى نشد، به صورت يك قانون يا به صورت يك دستورالعمل اجرائى درنيامد، شما مأيوس نشويد؛ نگوئيد پس كار ما بىفايده بود؛ نخير. و من به شما عرض بكنم؛ در اين پانزده شانزده سال اخير، همين حركت علمىاى كه آغاز شده، همين جور آغاز شده؛ همين جور امروز علم شده يك ارزش؛ چند سال قبل اينجورى نبوده. ما همين طور روزبهروز هى پيش رفتيم. بيانات در ديدار جمعى از نخبگان و برگزیدگان علمى
پیشنهاد کرسی های آزاد اندیشی چندسالی است که از سوی مقام معظم رهبری کلید خورده است و شاید آن زمانی که رهبر انقلاب این سخنان را بر زبان میآوردند، هیچ کس به فکرش خطور نمیکرد که چنین پیشنهادی اینقدر دست به دست مسولین نظام بچرخد تا بالاخره تصویب شود! آن هم پیشنهادی توسط اول شخصیت مقام کشور.و البته برای اهل متعهد و معتقد ولی امر مسلمین جهان. این واژه یا بهتر است بگوییم این عبارت ، آزاد اندیشی مانند سایر عبارات مهندسی فرهنگی، تهاجم فرهنگی ناتوی نظامی و ... لقلقه زبان ها شده و همه فعلا در حال سخن راندن از انها هستند. تو گویی وقتی این کلید واژه ها را رهبر انقلاب اسلامی بر زبان میاوردند، مثل همیشه ما در تغفل هستیم. کافی است به نمودار سخنرانی ایشان درباره همین کرسی های آزاد اندیشی بنگرید!!!
شاید شما خواننده این مطلب بگویید که همین دیروز اتفاقا یه کرسی مانندی در دانشگاه برگزار شد که موضوع بحثش هم مثلا جذاب بود و مخاطب جذب کن! تا جایی که در درس روش تحقیق مان یکی از همکلاسی هایمان خواستند راجع به این مسئله تحقیق کنند.
ابتداءا از مسولین برنامه کمال تشکر را داریم (بعدا نگویند که همش از ما انتقاد کردند) سپاسگزاری میکنیم که بالاخره! دست و پایشان را بالا زدند و کاری کردند." آیا تفکیک جنسیتی دانشگاه ها باعث پیشرفت علمی میشود؟ یا نه؟"، چنین سوالی پیش زمینه اعتقادی و دینی فرد را به چالش میکشد و در مباحث بزرگتر به مسئله حجاب هم اشاره دارد و البته عمق جواب این سوال همان بیان مسئله عفت و حیا در دانشگاه است که با طرح چنین سوالی به اصطلاح مخاطب جذب کن، طراحی خاصی یافته است. و مهمترین فایده کرسی شاید این باشد که دانشجوها در فضایی نه شبیه فضای دیروز!میتوانند تبادل اندیشه کنند و به قول رهبر انقلاب اسلامی در اینجاست که حق آشکار میشود. و شاید اهم برگزاری چنین کرسیهایی این باشد که دانشجو را درگیر چنین مسائل معرفتی کند که بعد ها دانشجوی محترم خواهد فهمید که خود کرسی، با رعایت شرایط و ضوابطش (یعنی شرایطی که رهبر انقلاب روی آن تاکید دارند؛ مبنی بر بحث های معرفتی و علمی با کارگوره های تخصصی) ، درس بزرگی برایش خواهد شد. طوری که اگر چنین درسهایی در زندگی او اصل قرار گیرد، شاید خیلی از مشکلاتش ، دغدغه هایش و یا نیازهایش حل بشود. مثلا همین مشکل روابط دختر و پسر، مشکل حیا که رهبر انقلاب همیشه از لفظ حیا استفاده میکنند ؛ چون ریشه حجاب ، حیا است.
و اما بعد....
بحث تفکیک جنسیتی که دوستان دقیقه نودیمان! 1شب مانده به کرسی اعلام کردند، بحث تقریبا مفصلی است ؛ چندین نظریه را میشود راجع به این مسئله بیان کرد.که شاید حمل بر مخالفت و موافقت بدانید:
کار بسیار درستی است ولی نه اکنون! نه در فضای کاملا غرب زده ای که به قول شهید آوینی رضوان الله در آن تنفس میکنیم. مثلا جدا سازی دختر و پسر در کلاسهای اختصاصی یا در آزمایشگاه ها، بر روابط ثانویه آن ها هم تاثیر دارد. شاید بگویید ما با روابط ثانوی یا بیرونی انها کاری نداریم! ولی چه قدر اهمال و چه قدر ظاهری و سطحی کار کردن! ( نظیر انچه که در دانشگاه ما مسیر5دقیقه ای اتبوس های قطار را تفکیک جنسیتی کردند)ولی مسیر45 دقیقه از تبریز به آذرشهر را جدی نگرفتند! یعنی ما شاید ظاهرا جلوی روابط و نگاه های حرام را بگیریم ولی مبنا باید اصل باشد ، و به عبارت کلی ، کار زیربنایی میخواهد. این کار در حوزه های علمیه به نحو احسن و اکمل جا افتاده است؛ طوری که حتی بیان کردن آن هم مضحک است. یعنی نمیشود در حوزه از تفکیک جنسیتی سخن به میان آورد چون این اصل کاملا از ابتدا منسوخ و حشو است. ولی در دانشگا ها.....
نقد دوم، بالفرض تفکیکٍ جنسیتی ، مگر چند درصد ورودی های ما را آقایان تشکیل میدهند؟؟ تا جایی که آمارهای رسمی کشور میگوید نزدیک65 درصد یا 60 درصد ورودی ها دانشگا ها را خانم ها تشکیل میدهند؛ مثلا در یک کلاس 43 نفره، 30نفرشان خانم هستند. بس برای چند نفر باقی مانده چه طور کلاس بایستی تشکیل شود؟ شما آزمایشگاه را فرض کنید. آیا آزمایشگاه های ما یا در کل نظام ما چنین امکانی دارد که آزمایشگاه بانوان و آقایان ایجاد کند؟ ما در روستاهایمان مدارس راهنمایی و دبیرستان نداریم! و تفکیک آزمایشگاه واقعا پیشکش همه دانشجویان. و نظام چه قدر بایستی هزینه کند...نظام ما اسما جمهوری اسلامی است ولی متاسفانه طبق گفته های دکتر عباسی و شاید بهتر است بگوییم طبق پیش بینی های شهید آوینی این نظام که ناخود آگاه در فضای غرب تنفس میکشد، رو به سوی سرمایه داری پیش میرود و سرمایه داری یعنی هرچه قدر پول و تکنولوژی و مقامت بیشتر باشد، آنقدر ارزشمندتری. البته فعلا ایران درجه کمتری از این سرمایه داری را میچشد.
نقد سوم،شما (منظور مسولین آموزشی و تصمیم گیرندگان نظام آموزشی کشور) ابتدا کتاب های درسی را اصلاح کنید که مدام به تشویق داشتن دوست مخالف میکند، سپس از تفکیک جنسیتی برایمان صحبت کنید. چه قدر مضحک است که در نظام اسلامی کتاب های درسی( حداقل در رشته ما) به چنین فسادهایی گرفتار است. التبه سانسور میشود ولی باز متن درسها و بعضا تغذیه فکری که میشویم، اشتباه است. حالا با این مبنا و پایه یعنی دو مقوله کتاب و استاد( آن هم با آن شرایطی مختصری که گفتیم) تفکیک جنسیتی به چه معناست؟؟؟
و حالا با این طرح حسنه موافقیم به شرطی که تمام ضوابط آن طبق گفته فوق رعایت شود ؛ یعنی مشکلاتی که گفته شد،و اصل هم هستند اصلاح شود، سپس تفکیک کنیم.
محسنات این طرح بسیار است :
شاید بهترین حسنه اش این باشد که آرامش فکری و روانی را در کلاس میشود احساس کرد؛ به قول یک رزمنده! کدام دانشجوی پسری است که با صحبت کردن یک دختر 100درصد حواسش مثبت باشد و یا حواسش پرت نشود! محال است و لا ممکن.
نمونه های دیگر محسنات این میشود که دختران ما درک میکنند که دانشگاه ضوابط خاص خودش را دارد و پوشش مخصوصش را. از مثالی که جای تاسف است و همه آن را میگویند به غیر از عمل کردن به آن شرم دارم.
دلالیل موافقت بنده بیشتر روی اعتقاداتی است که پایبندیم یعنی اسلام. که شکر خدا خوانندگان این مطلب آگاهند.
و یک نکته پایانی ، اگر میخواهید واقعا تفکیک جنسیتی در کلاس ها بکنید، و با این کار کرسی راه میاندازید و تبادل افکار میکنید تا مسولین هم آگاه شوند، یک فکری به حال تفکیک جنسیتی در مطب دکتر دانشگاه و سلف غذاخوری بکنید تا بعد ببینیم در کلاس ها هم جایی دارد یا نه!