مصطفی آجرلو
سینه های پر غصه و اثبات برادری
کد خبر : ۴۳۶۶۱
صاحبان سینه های پر درد می گویند: که از سر رعایت « مصلحت » و از برای
« وحدت » از بیرون ریختن آنچه در سینه هایشان غلیان می کند، سر باز می زنند.
این دل های پر غصه، البته به زبان ایماء آنچه را که باید می نمایانند که رنگ بالاتر از سیاهی مشخص است و نشانی طرف مقابل نیز هم!
دل های پر غصه، شاید این روزها به بافتن قصه های طول و دراز خود مشغولند و حسابی غافلند از دل مردم، که حتما آن ها هم، دل پُری دارند، اما حتی به روی خود نیز نمی آورند چه رسد که گلو صاف کنند در مقابل دوربین واحد مرکزی خبر و با صدای غمناک بگویند: « در سینه ما . . . »
مردم هر چه در دل دارند در راه پیمایی ها بر سر دشمنان « انقلاب اسلامی »فریاد خواهند کرد که تاریخ 30 سال گذشته نشان داده است که مساله اصلی برای مردم « انقلاب اسلامی » است نه دعوای میان این قوه با آن یکی و آن یکی هم با فلان مسئول شهر و . . .
مساله اصلی برای مردم « انقلاب اسلامی » است، و اگر دم بر نمی آورند، شاید از این روست که می دانند هرچقدر سینه هایشان پر باشد، از سینه رهبر انقلاب پُر تَر نیست.
اوست که در یکی از نماز جمعه ها گفت: اگر در دلش غم هست، غمگسار هم هست ...
تاریخ از میثم تمّار نقل می کند:« من با حضرت علی(ع) به مسجد كوفه رفتم و امام نماز خواندند من پشت سر حضرت راه افتادم دیدم حضرت به طرف نخلستانهای كوفه رفتند من هم در تاریكی شب پشت سر ایشان میرفتم و دیدم كه امام سر در چاهی كردند و با چاه دردِ دل میكنند و این كار را امام مكرراً انجام میدادهاند... (1)
و نیز گفته اند که « صدور الاحرار، قبور الاسرار » (2)
و جالب تر از این ها روایتی است که ابن عباس از پیامبر اکرم(ص) نقل می کند:
« من تقاضایی از پروردگارم کردم و دوست می داشتم این تقاضا را نمی کردم عرض کردم خداوندا،
پیامبران قبل از من بعضی جریان باد را در اختیارشان قرار دادی، و بعضی مردگان را زنده می کردند، خداوند به من فرمود: آیا تو یتیم نبودی پناهت دادم؟ گفتم آری، فرمود: آیا گمشده نبودی هدایتت کردم؟ عرض کردم: آری، ای پروردگار! فرمود: آیا سینه تو را گشاده و پشتت سبک بار نکردم؟ عرض کردم: آری ای پروردگار » (3)
اهل تفسیر از این روایت استفاده کرده و نتیجه می گیرند که عطیه «شرح صدر» پیامبراکرم(ص)، بالاتر از معجزاتی است که از سایر انبیاء الهی نقل شده است و ...
چنانچه از امیرمؤمنان علیه السلام نیز نقل شده است که آن حضرت فرمود:« من ضاق صدره لم یصبر علی اداء الحق»(4).
به هر صورت صاحبان سینه های پر غصه و دهان های پر از حرف های ناگفته، خود بهتر از هر کسی شاید از شرایط آگاه باشند و به آن ها شاید نباید گفت « دشمن » ما اکنون آن کسی است که اراده کرده است، حاج قاسم های سلیمانی را در سراسر ایران اسلامی، ترور کند و همان کسانی که عکس و مشخصات وبلاگ نویسان بسیجی را در سایت های تروریستی شان می گذارند و برای من و امثال من هر از چندگاهی ایمیل خصوصی می دهند که « بگذار فصل حکومت جمهوری اسلامی سر آید تا ببینی با شماها چه می کنیم...» البته آن ها کور خوانده اند و نمی دانند که سربازان جنگ نرم همه آماده شهادتند و با خون هر یک از آن ها هزاران وبلاگ نویس بسیجی و ولایتمدار از خاک ایران رویش خواهد کرد.
دشمنان ما این روزها بیش از روزهای دیگر خود را نمایانده اند و ما این روزها بیش از روزهای دیگر به اثبات برادری در میان رفیقان دیروز و رقیبان امروز نیازمندیم خصوصا در این روزها که عموم مومنان به ولایت امیرالمونین علیه السلام به شکرانه تمسک به این ولایت والا، دستان یکدیگر را در هم فشرده و خطبه عقد اخوت جاری می سازند.
(1) منتهی الامال – شیخ عباس قمی
(2) سينههاى آزاد مردان، گور رازهاست
(3) المیزان، ج 20، ص 314
(4) کسی که سینه اش تنگ شد بر ادای حق تاب نیاورد.