اين دنيايي كه در اختيار ماست، اين زميني كه در اختيار ماست، اين موادي كه در اختيار ماست، اي بسا ميليونها برابر بهرهاي كه امروز بشر از آنها استفاده ميكند، قابل بهرهبرداري باشد. از همين آب، از همين خاك، از همين مواد، از همين هوا، از همين موادي كه در زير زمين هست و از همين چيزهايي كه در اختيار ماست و ما ارزش اينها را نمي دانيم، اي بسا بشر در آينده بهرههاي خيلي فراواني ببرد. ما امروز نفت را مي سوزانيم؛ ممكن است در آينده، بهرهمنديهايي از نفت براي بشر به دست بيايد و به قدري ارزشمند بشود كه هيچ عاقلي حاضر نباشد يك قطره نفت را بسوزاند؛ به جاي آن از انرژيهاي ديگر استفاده كنند.
شما ببينيد، امروز از زباله شما بازيافتِ مواد باارزش ميكنند. خب، زباله زباله است؛ اين يك مثال خيلي كوچك است. خيلي از چيزها هست كه ممكن است از آنها استفاده بشود؛ به چه وسيله مي شود آنها را فهميد؟ به چه وسيله ميشود به راههاي دَه توي طبيعت پي برد و راه برد و از آنها استفاده كرد؟ به وسيلهي علم. ايني كه پيغمبر ميفرمايد: "اطلبوا العلم و لو بالصّين"، نمي خواهد بگويد برويد فلسفه يا فقه را از چين ياد بگيريد؛ برويد دانش را ياد بگيريد؛ اينها چيزهاي لازمي است. خب، اين يك مقداري پرداختن به مسائل بديهي بود؛ يعني بنده تصور هم نمي كردم كه در بين شما جوانان نخبه كسي باشد كه در اين زمينه شك و ترديدي داشته باشد و تصور كند كه حالا اسلام چه مي گويد".( بيانات مقام معظم رهبري در ديدار نخبگان جوان دانشگاهي- 50/60/7831)