به گزارش صراط گروه جهان روزنامه ی شرق به قلم نسرين رضايي نوشت:
«به دموكراسي و صلح پايدار در جهان دست نخواهيم يافت، مگر با برابري. مگر آنكه به زنان هم فرصت بدهيم تا حس تاثيرگذاري داشته باشند، تاثيرگذاري در تمام سطوح جامعه. بايد فرصت دهيم تا با هر آنچه كه در اختيار مردان قرار ميگيرد، بدون كوچكترين تبعيضي وارد عرصه رقابت براي صلح شوند. صلحي پايدار و ماندني.» اين بخشي از بيانيه كميته صلح نوبل بود، زماني كه نام سه زن به عنوان برنده امسال اعلام شد و همگان را تاحد زيادي در شوك فرو برد. آلن جانسون سرليف و ليما گبووي هر دو از كشور آفريقايي ليبريا و توكل عبدالسلام كرمان از يمن. اين سه زن بهطور هم زمان صلح نوبل را از آن خود كردند. شوربورن ياگلاند، رييس كميته جايزه نوبل ميگويد: اعطاي اين جايزه به اين سه زن نشانه حمايت ما از بهار عربي، زنان و احترام به مسلمانان است. كميته داوري صلح نوبل در ادامه بيانيه خود آورده است: به دليل تلاش مسالمتآميز اين زنان در راه امنيت زنان دنيا و حق آنان براي مشاركت كامل در ايجاد صلح تصميم به اعطاي اين جايزه به آنها گرفته شد تا نام سه زن ديگر در فهرست برندگان صلح اضافه شود كه پيشتر نام 9 نفر ديگر در آن ثبت شده بود. كميته صلح نوبل ميگويد كه جايزه نقدي صلح به طور مساوي به اين سه زن از كشورهاي ليبريا و يمن تعلق خواهد گرفت.
توكل كرمان، نخستين زن عرب برنده اين جايزه هم ميگويد كه سهم خود را به «جوانان انقلابي يمن و مردم يمن» ميدهد؛ مردمي كه براي كسب حداقلهاي دموكراسي تلاش كردند.
كرمان، نخستين كسي بود كه شعلههاي انقلاب يمن را روشن كرد و آغازگر مسير اعتراضات داخلي در صنعا بود. كرمان پس از آنكه جرقه اعتراضات يمن را روشن كرد به زندان افتاد. توكل كرمان كه مدير يك گروه مدافع آزادي مطبوعات با عنوان «روزنامهنگاران زن رها از زنجير» در يمن است، تاكنون چندين بار به دليل فعاليتهايش در راه آزادي بيان و مطبوعات و همينطور مخالفتش با علي عبدالله صالح، رييسجمهور يمن، زنداني شده است. او ميگويد كه جایزه صلح نوبل متعلق به تمامي انقلابيون، شهدا و مجروحان انقلاب يمن و انقلابهاي كشورهاي عربي ديگر است. كرمان جايزه غيرمنتظره خود را به فعالان بهار عربي تقديم كرد. آلن جانسون سرليف هم ميگويد: جايزه متعلق به مردم كشورم است. صلحي كه به ۱۴سال جنگ داخلي در كشور ليبريا پايان داد، دستاورد زنان اين كشور است. يك ماه پيش بود كه سرليف در مصاحبه با يك هفتهنامه آفريقايي گفت: اجازه نخواهيم داد تا آفريقا به يك كلوپ مردانه بدل شود. كميته صلح نوبل، آلن جانسون سرليف را «نخستين رييسجمهور زن آفريقا كه به شكل دموكراتيك انتخاب شده» معرفي و اشاره كرده است كه سرليف از سال ۲۰۰۶ كه به اين مقام رسيده به ايجاد صلح در ليبريا و افزايش توسعه اقتصادي و اجتماعي كمك كرده است. «ليما گبووي» هم فعال حقوق بشر در كشور ليبرياست كه تلاشهاي بسياري را براي توقف جنگ داخلي دوم در اين كشور انجام داده است. جايزه صلح نوبل كه رقم آن به حدود يكميليون و يكصدهزار يورو ميرسد در سال گذشته به لو شيابائو معترض زنداني چيني تعلق گرفت. سيما سمار، فعال حقوق بشر افغان نيز از كساني بود كه نامش در ميان نامزدان امسال به چشم ميخورد. دو سال پيش از رييسجمهور ليبريا، باراك اوباما رييسجمهور ايالاتمتحده به عنوان برنده صلح نوبل معرفي شده بود. اهداي اين جايزه گاهي به انگيزههاي سياسي اهداكنندگان ارتباط داده و با انتقادهايي همراه بوده است. صلح نوبل يكي از شش جايزه نوبل است كه توسط آلفرد نوبل صنعتگر و مخترع سوئدي وقف شده است. آلفرد برنارد نوبل شيميدان، مهندس، مبتكر و اسلحهساز سوئدي بود كه بهعنوان مخترع ديناميت شناخته ميشود. او از سال ۱۸۹۴ تا روز فوتش صاحب اسلحهسازي بزرگ بوفورس بود و در تغيير آن از يك كارخانه ذوبآهن به يك توپخانهسازي مدرن و يك كارخانه توليد مواد شيميايي نقش اساسي داشت. نوبل در آخرين وصيتنامه خود سرمايه حيرتانگيزش را براي تامين هزينههاي جايزه نوبل اختصاص داد. عنصر شيميايي نوبليم به احترام او نامگذاري شدهاست. گفته ميشود كه انتشار مطلب دروغين درباره فوت نوبل در يك روزنامه فرانسوي در سال ۱۸۸۸، در حالي كه او را به خاطر اختراع ديناميت گناهكار خوانده بود، او را به فكر ايجاد تصوير بهتري از خود نزد آيندگان واداشت. اين نشريه اينگونه نوشته بود: «فرشته مرگ مردهاست، دكتر آلفرد نوبل، فردي كه براي ايجاد راهي براي كشتن افراد بيشتر در زمان كمتر ثروتمند شده بود؛ ديروز فوت كرد.» جايزه صلح براي اولين بار در سال ۱۹۰۱ اعطا شد. آلفرد نوبل در وصيتنامه خود گفته است كه اين جايزه بايد «به كسي داده شود كه بهترين يا بيشترين كوشش را در راه برادري ملل يا انحلال با كاهش ارتشها يا تشكيل و ترغيب كنفرانسهاي صلح كرده باشد.» جايزه نوبل صلح تنها جايزه نوبل است كه در استكهلم داده نميشود. اين جايزه هر ساله در اسلو پايتخت نروژ اهداميشود.
توكل كرمان، نخستين زن عرب برنده اين جايزه هم ميگويد كه سهم خود را به «جوانان انقلابي يمن و مردم يمن» ميدهد؛ مردمي كه براي كسب حداقلهاي دموكراسي تلاش كردند.
كرمان، نخستين كسي بود كه شعلههاي انقلاب يمن را روشن كرد و آغازگر مسير اعتراضات داخلي در صنعا بود. كرمان پس از آنكه جرقه اعتراضات يمن را روشن كرد به زندان افتاد. توكل كرمان كه مدير يك گروه مدافع آزادي مطبوعات با عنوان «روزنامهنگاران زن رها از زنجير» در يمن است، تاكنون چندين بار به دليل فعاليتهايش در راه آزادي بيان و مطبوعات و همينطور مخالفتش با علي عبدالله صالح، رييسجمهور يمن، زنداني شده است. او ميگويد كه جایزه صلح نوبل متعلق به تمامي انقلابيون، شهدا و مجروحان انقلاب يمن و انقلابهاي كشورهاي عربي ديگر است. كرمان جايزه غيرمنتظره خود را به فعالان بهار عربي تقديم كرد. آلن جانسون سرليف هم ميگويد: جايزه متعلق به مردم كشورم است. صلحي كه به ۱۴سال جنگ داخلي در كشور ليبريا پايان داد، دستاورد زنان اين كشور است. يك ماه پيش بود كه سرليف در مصاحبه با يك هفتهنامه آفريقايي گفت: اجازه نخواهيم داد تا آفريقا به يك كلوپ مردانه بدل شود. كميته صلح نوبل، آلن جانسون سرليف را «نخستين رييسجمهور زن آفريقا كه به شكل دموكراتيك انتخاب شده» معرفي و اشاره كرده است كه سرليف از سال ۲۰۰۶ كه به اين مقام رسيده به ايجاد صلح در ليبريا و افزايش توسعه اقتصادي و اجتماعي كمك كرده است. «ليما گبووي» هم فعال حقوق بشر در كشور ليبرياست كه تلاشهاي بسياري را براي توقف جنگ داخلي دوم در اين كشور انجام داده است. جايزه صلح نوبل كه رقم آن به حدود يكميليون و يكصدهزار يورو ميرسد در سال گذشته به لو شيابائو معترض زنداني چيني تعلق گرفت. سيما سمار، فعال حقوق بشر افغان نيز از كساني بود كه نامش در ميان نامزدان امسال به چشم ميخورد. دو سال پيش از رييسجمهور ليبريا، باراك اوباما رييسجمهور ايالاتمتحده به عنوان برنده صلح نوبل معرفي شده بود. اهداي اين جايزه گاهي به انگيزههاي سياسي اهداكنندگان ارتباط داده و با انتقادهايي همراه بوده است. صلح نوبل يكي از شش جايزه نوبل است كه توسط آلفرد نوبل صنعتگر و مخترع سوئدي وقف شده است. آلفرد برنارد نوبل شيميدان، مهندس، مبتكر و اسلحهساز سوئدي بود كه بهعنوان مخترع ديناميت شناخته ميشود. او از سال ۱۸۹۴ تا روز فوتش صاحب اسلحهسازي بزرگ بوفورس بود و در تغيير آن از يك كارخانه ذوبآهن به يك توپخانهسازي مدرن و يك كارخانه توليد مواد شيميايي نقش اساسي داشت. نوبل در آخرين وصيتنامه خود سرمايه حيرتانگيزش را براي تامين هزينههاي جايزه نوبل اختصاص داد. عنصر شيميايي نوبليم به احترام او نامگذاري شدهاست. گفته ميشود كه انتشار مطلب دروغين درباره فوت نوبل در يك روزنامه فرانسوي در سال ۱۸۸۸، در حالي كه او را به خاطر اختراع ديناميت گناهكار خوانده بود، او را به فكر ايجاد تصوير بهتري از خود نزد آيندگان واداشت. اين نشريه اينگونه نوشته بود: «فرشته مرگ مردهاست، دكتر آلفرد نوبل، فردي كه براي ايجاد راهي براي كشتن افراد بيشتر در زمان كمتر ثروتمند شده بود؛ ديروز فوت كرد.» جايزه صلح براي اولين بار در سال ۱۹۰۱ اعطا شد. آلفرد نوبل در وصيتنامه خود گفته است كه اين جايزه بايد «به كسي داده شود كه بهترين يا بيشترين كوشش را در راه برادري ملل يا انحلال با كاهش ارتشها يا تشكيل و ترغيب كنفرانسهاي صلح كرده باشد.» جايزه نوبل صلح تنها جايزه نوبل است كه در استكهلم داده نميشود. اين جايزه هر ساله در اسلو پايتخت نروژ اهداميشود.
اونی که فکر میکنن ماییم،خودشونن.