صراط: این روزها برخی از طبقات بیمارستان هایی چون بقیه الله، جوانانی را روی
تخت های خود دارد که همگی متولدین دهه های 60 و 70 هستند اما یا قطع نخاع
شده اند و یا چشم، دست و پای خود را از دست داده اند. اینان جانبازان مدافع
حرم هستند که مظلومیتشان از شهدای مدافع حرم هم بیشتر است. نه نامی از
ایشان بر سر زبان هاست و نه تابوتی وجود دارد که عکسشان را بر آن درج کرده
باشند و مردم نامش را زمزمه کنند.
به گزارش شهدای ایران، جانبازان مدافع حرم گمنام گمنام در گوشه ای از بیمارستان به سر می برند و فقط جانبازان هستند که حال این روزهای این جوانان مدافع حرم را می فهمند.
بنابراین گزارش، جانبازان ویلچری 8 سال دفاع مقدس رسمی را بنا نهاده و به جانبازان مدافع حرم که هم اکنون در بیمارستان ها بستری هستند سر زده و از ایشان عیادت می کنند.جانبازان ضمن عیادت از این مهاجران الی الله، تجربیات دوران نقاهت و آشنایی با مسائل و مشکلات مرتبط با ضایعات نخاعی را به مجروحین نخاعی مدافع حرم در این بیمارستان منتقل می کنند.
