صراط: پس از برجام یک (به اصطلاح دولتی ها) و فرا رسیدن دوران پسابرجام، رهبر معظم انقلاب بارها نسبت به مسأله نفوذ هشدار دادند و مقامات آمریکائی بویژه جان کری وزیر خارجۀ آمریکا هم اذعان کردند که تحریم ها علیه ایران دیگر کارساز نیست و از راه مذاکره و نزدیکی به ایران بهتر می توان ایران را به اصطلاح خودشان مهار کرد.
مقام معظم رهبری در دیدار با مردم نجف آباد (۵/۱۲/۹۴) نیز گوشه هائی از نفوذ را یاد آور شدند و مجدداً به مسئولین هشدار دادند که خواسته یا ناخواسته به نفوذ دشمن کمک نکنند.
نفوذ یعنی یک بستۀ کامل سیاسی، اقتصادی، علم و فناوری، اطلاعاتی-امنیتی، فرهنگی-اجتماعی که از طریق آن دشمن سعی دارد با ایجاد گفتمان دوستانه و اعتماد سازی دروغین، محاسبات نخبگان و مسئولین بویژه سیاستمداران را تغییر و شبکه ای از تخریب را برقرار سازد.
بی شک نفوذ ابعاد گوناگونی دارد که گاهی چند لایه و به اصطلاح شبکه ای است و می توان با طراحی دقیق و حساب شده، حوزه های مختلف فرهنگی، سیاسی، امنیتی، اقصادی و علمی-فناوری را دچار اختلال و به اصطلاح دست به اقدامات خرابکارانه زد.
به گزارش صاحب نیوز، یکی از مهم ترین ابعاد و لایه های نفوذ رخنه یا نفوذ علمی-پژوهشی در عرصۀ دانشگاهی است. هدف از نفوذ در عرصۀ علم و فناوری، جلوگیری از رشد در عرصۀ فعالیت های آکادمیک یا دانشگاهی است تا بتوان با خرابکاری، رشد فزایندۀ و شتابان علمی کشور را متوقف و ما را به خودشان و ابسته کنند و از طریق ارتباط گیری و شبکه سازی، به استقلال علمی کشور خدشه وارد کنند.
این در حالی است که حضرت امام خمینی(ره) نیزهدف دانشگاه را به استقلال رساندن کشور می دانستند و فرمودند «معنی اسلامی شدن دانشگاه این است که استقلال پیدا کند و خودش را از غرب جدا کند و خودش را از وابستگی به شرق جدا کند و دارای یک مملکت مستقل، یک دانشگاه مستقل، یک فرهنگ مستقل داشته باشیم»(صحیفه امام، ج۱۲، ص۲۵۱ـ۲۵۲).
در دولت یازدهم در دوران پسابرجام خیل عظیمی از سفرا، هیأت های تجاری، سیاسی و اقتصادی و نمایندگان شرکت های بزرگ سرمایه گذاری به ویژه از کشورهای اروپائی به کشورمان سفرکردند.
اما جنجالی ترین سفر اخیر که یکی از مسئولین نظام نیز یه آن اشاره نمود، دیدار هیأتی به رهبری آلن ای گودمن، رئیس و مدیر اجرائی مؤسسۀ آموزش بین المللی (IIE) متشکل از نمایندگان دانشگاه بال (Ball State university)،کالج پیترز (Piterz College)، دانشگاه روتگرز (Rutgers University)، دانشگاه نیوجرسی، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دانشگاه ایالتی واین Wayne State University و همچنین نمایندگان ارشد مؤسسۀ آموزش بین المللی با بسیاری از دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی رده بالای کشور عزیزمان از جمله دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، علامه طباطبائی، دانشگاه الزهرا (س)، شریف، دانشگاه شیراز، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه دولتی اصفهان، پژوهشگاه ملّی مهندسی ژنتیک، (NIGEB)، مؤسسۀ تحقیقات ملّی علوم و فناوری (IROST)، مؤسسۀ رویان، پژوهشگاه دانش های بنیادی(IPM)، دانشگاه زند و برخی از نمایندگان وزارت علوم بود.
گودمن که مدیریت سفر گروه علمی مؤسسه آموزش بینالمللی به ایران را برعهده داشت، در حال حاضر رئیس این مؤسسه است. مؤسسهای که در حوزه تبادل آموزش بینالمللی کار میکند و اداره برنامه فولبرایت را تحت حمایت وزارت خارجه آمریکا بر عهده دارد.
گودمن پیش از برعهده گرفتن این سمت، رئیس مدرسه سرویس خارجی در دانشگاه جورج تاون و استاد این دانشگاه بود، دانشگاهی که محل تربیت بسیاری از مقامات و دیپلماتهای آمریکا و یکی از مهمترین بازوهای سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) برای تربیت نیرو محسوب میشود.
نکته بسیار مهم در سوابق وی این است که به نوشته سایت دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا وی از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۸۰ بهعنوان هماهنگکنندۀ دستور کار ریاستجمهوری برای مدیر اطلاعات مرکزی، به استخدام سیا درآمد. وی همچنین مشاور آژانس اطلاعات آمریکا یا سرویس اطلاعات آمریکا بوده است.
علاوه بر این ها او مشاور بنیاد فورد، بنیاد ملی وودرو ویلسون و آژانس اطلاعات ایالات متحده است و مهمتر از همه، عضو شورای روابط خارجی است که تقریبا تمام اعضای آن روزی در وزارت خارجه آمریکا کار کردهاند.
گودمن که مدرک دکترا از دانشگاه هاروارد دارد، کتابها و مقالات زیادی در حوزه روابط بینالملل نوشته که از جمله آنها کتاب «اطلاعات استراتژیک برای امنیت ملی آمریکا» است که با همکاری «بروسای برکوویتز» نوشته است.
سایت «دیپلماسی ایرانی» نزدیک به وزارت امور خارجه آمریکا در گزارشی با عنوان «پشت پرده سفر بازیگر ماهر دیپلماسی آمریکا به تهران» نوشت: آلن گودمن عضو شورای روابط خارجی امریکا به عنوان رئیس موسسه آموزش بین المللی در سفر به جمهوری اسلامی ایران ریاست بزرگ ترین هیئت امریکایی از سال ١٩٧٩ را برعهده داشت.
این گزارش می افزاید: آغاز «دیپلماسی دانشگاهی»” میان آمریکا و جمهوری اسلامی از سوی گودمن اعلام شد و تلاش های گسترده ای برای بهبود روابط میان دو کشور در جریان است و جزئیات بسیار این سفر مهم فاش نشده است.
«دیپلماسی ایرانی» خبر داد یک هیئت دانشگاهی ایران به زودی سفر متقابلی به آمریکا انجام خواهد داد.
کن هول اند مدیر مرکز توسعه بین المللی دانشگاه ایالتی بال پس از بازگشت از این سفر که با بحث دربارۀ بعضی عرصه های همکاری ممکن بین ایران و آمریکا نظیر مدیریت منابع آب، حوادث طبیعی مانند زمین لرزه، تغییرات آب و هوائی، امنیت غذائی، انرژی و توسعۀ شهری صورت گرفت، در مصاحبه با سایت دانشگاه مذکور اذعان داشت که ما برای برقراری دیپلماسی مردم با مردم رهسپار ایران شدیم، آموزش عالی شیوه ای مهم برای فراهم کردن گفتمانی جدید برای گفتگوی آمریکا با ایران است و این همان مذاکره با آمریکا است که به تعبیر مقام معظم رهبری مذاکره نه تنها هیچ نفعی ندارد بلکه ضررهای بیشماری نیز دارد (۱۵/۷/۱۳۹۴).
همچنین گودمن مدیر اجرائی مؤسسۀ آموزش بین المللی و سرپرست این هیأت بازدیدکننده از دانشگاه ها و پژوهشگاه های ایران نیز پس از بازگشت به آمریکا گفت: «دیپلماسی آموزشی در صدر اقدامات برای گشایش باب گفتگو بین دو کشور است که اغلب پیش از آنکه روابط دیپلماتیک بطور کامل برقرار و احیا گردد،صورت می گیرد.»
این قضیه ای است که دربارۀ چین و ویتنام انجام شد و مؤسسۀ ما تلاشهائی را در سال های اخیر در خصوص میانمار و کوبا انجام داده است و اکنون این طرح در مورد ایران آغاز شده است.
حضور هیأت آمریکائی مصداق عینی نفوذ است تا به موقع از غفلت (بخوانید دلبستگی و کدخدا پنداری آمریکا) استفاده نموده و تاکتیک و حیلۀ جنگی اسب تراوا را بکار بندد. (اسب تراوا یا اسب چوبی معروف که نوعی حیلۀ جنگی بود که در پیروزی یونانی ها و شکستن محاصرۀ ده ساله شهرتراوا استفاده شد؛ حیله و تاکتیکی جنگی که عاقبت به سقوط تراوا انجامید)
یقیناً غربی ها و در رأس آن آمریکا به دنبال در هم شکستن ایستادگی و مقاومت و نفوذناپذیری ۳۷ سالۀ ملت عزیز ایران اسلامی هستند و با شیوه های گوناگون نفوذ درصدد اجرای این نقشۀ شوم می باشند.
همین آمریکا در دوران تحریم های ظالمانه و حتی در حال حاضر دانشجویان ایرانی را از تحصیل در رشته های آکادمیک نظیر فیزیک هسته ای و شیمی و نانو منع می نمود و از پذیرش و چاپ مقالات دانشمندان و دانشجویان ایرانی در ژورنالهای معتبر نظیر I.S.I امتناع می ورزیدند.
همین امریکا بود که به کمک صهیونیست ها و ایادی مزدور داخلی اش دانشمندان هسته ای نظیر شهید شهریاری، علیمحمدی، رضائی را به جرم تلاش برای خودکفائی کشور در عرصۀ فناوری های نوین و صلح آمیز هسته ای ترور می نمایند، حال چه شده که دایه از مادر مهربان تر شده اند به فکر رشد و بالندگی و ارتقاء سطح علمی آموزشی و پژو هشی کشور ما افتاده اند.
دولت مستکبری که حتی برای جان انسان ها ارزشی قائل نیست و داروهای حیاتی بیماران خاص را در لیست تحریم های ظالمانه قرار داده بود و نیز مانع فروش قطعات اصلی هواپیما که با جان و زندگی هزاران انسان مرتبط است می گردد، اما حالا یک شبه فرشته نجات دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی ما شده است؟
آیا نباید به دیپلماسی دانشگاهی و علمی آن ها شک کرد و آن را نوعی تظاهر به دوستی تلقی کرد؟
آیا این نوع رفت و آمدها را نمی توان در راستای شناسائی اسرار و رموز پیشرفت های اخیر ایران تلقی نمود تا با شناسائی ظرفیت ها و دستاوردها و توانمندی های ما طرحی برای اقدامات خرابکارانه بریزند؟
آیا این در تعارض با بیانات اخیر رهبر انقلاب اسلامی در دیدار با اعضای مجلس خبرگان نیست که فرمودند باید پیشرفت علمی با جدیت تمام دنبال شود(۲۰/۱۲/۹۴)؟
حال باید از مسئولین دولت و وزارت علوم پرسید آیا با این همه اقدامات مداخله جویانه و دخالت های بی جا و رفتارها و مواضع خصمانه نباید اندکی از سر عقل و درایت به اینگونه ارتباط گیری ها شک کرد؟
مراقب باشیم و هوشیار تا اینهمه دستاورد علمی و فن آورانه ایران عزیز بویژه در علوم دانش بنیان که استقلال و خودکفائی کشور را به دنبال دارد یک شبه فدای ذوق زدگی سیاسی نشود؛ چرا که به فرمودۀ امام راحلمان دانشگاه مبدأ همه تحولات و مقدرات یک کشور است.