۲۲ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۳:۰۷

ال كلاسيكو در لباس سوپر جام اسپانيا

وقتي هفته ها پيش از بازي مشاجره قلمي روزنامه هاي ورزشي اسپانيا همانند "ماركا"، "AS"، "اسپورت" و "ال موندو دپورتيوو" در مي گيرد، زماني كه تنها جمله اي كوتاه و حاشيه اي از رونالدينيو يا رائول، عنوان نخست مي شود، وقتي سران باشگاه ها با صداي رسا از برد تيم هايشان خبرمي دهند، دوباره زمان داربي در اسپانيا فرا رسيده است. بارسلونا و رئال مادريد 621 كيلومتر از يكديگر دور هستند ولي، نبردشان همانند شهرآوردهاي هر كجاي دنياست. آنها همسايه هم نيستند ولي بيش از هر تيم همشهري ديگر با يكديگر دشمني دارند.
کد خبر : ۲۸۲۵۸
به گزارش سرویس ورزشی صراط نیوز به نقل از ايسنا، در اسپانيا نبرد ميان رئال مادريد و بارسلونا را "ال كلاسيكو" مي خوانند. اما به راستي در پس اين رقابت چه چيزي نهفته است؟
بزرگ ترين رقابت – بخوانيد دشمني – ميان باشگاه ها در اروپا تنها با دشمني تيم هاي همشهري سلتيك و گلاسكورنجرز قابل مقايسه است. كشمكش ميان قدرت مركزي در مادريد با كاتالونيايي ها هنوز هم به ورزشگاه ها كشيده مي شود؛ درست همانند گذشته هاي دور و نزديك. هر كس مي خواهد از دشمني عميق ميان بهترين تيم هاي ليگا سر در بياورد، در تاريخ باشگاه بارسلونا به رخدادهاي ناخوشايند فراواني بر مي خورد:

در سال 1925 Les Corts – زمين پيشين بازي هاي بارسا – به فرمان ژنرال "ميگل پريمو ده ريورا" – ديكتاتور وقت اسپانيا - براي شش ماه بسته شد. براي چه؟ تنها از آن رو كه تماشاگران پيش از بازي دوستانه ميان اسپانيا و انگليس، درست زماني كه سرود ملي اسپانيايي ها نواخته مي شد، سوت بلندي را سر دادند تا به اين ترتيب خودمختاري كاتالونيا را اعلام كنند. بارسلونا نيز در پي همين رخداد تبعيد شد. از اين گذشته هانس گامپر، پايه گذار سوييسي تبار و رييس باشگاه بارسلونا از سوي حاكمان نظامي وقت در مادريد از سمتش بركنار و از قرار معلوم براي هميشه وادار شد تا در خارج از اسپانيا زندگي كند. جوزپ سانيول خاريگا، جانشين گامپر نيز در جريان آغاز جنگ هاي داخلي اسپانيا از سال 1936 به دست سربازان فرانسيسكو فرانكو، ديكتاتور آتي اسپانيا كشته شد.

در دوران زمامداري فرانكو نيز فوتبال به رقابت غمبار ميان قدرت هاي سياسي تبديل شد. در همين دوران بود كه پيروزي دور از انتظار 11 بر يك در نوامبر 1943 به سود رئال مادريد رقم خورد كه پيامد شرايطي شرم آور و رسوايي آميز بود: مهمانان پيش از آغاز بازي با تهديدهاي خوفناكي رو به رو شدند و در تمام طول مسابقه با هراس از دستگيري به سر و با همين روحيه بازي را به پايان بردند. فرانكو هوادار بي قيد و شرط رئال مادريد شمرده مي شد و باشگاه را به آلت دست سياست هايش تبديل كرده بود. در واقع رئال ديگر نه تيمي ورزشي كه سفير سياست هاي فرانكو بود.

اگر چه رئال امروزه ديگر "equipo del régime"، تيم حكومتي كه بازيكنانش به عنوان پرچمدار ديكتاتوري بودند، شناخته نمي شود ولي بسياري از بارسلونايي ها با گذشت بيش از سه دهه از فروپاشي ديكتاتوري در سال 1975رقيب را دست كم نماد تمركزگرايي اسپانيايي مي دانند. تمركزگرايي كه با خودانگاره كاتالاني ها از خودمختاري و استقلال مغايرت دارد و شالوده اش بارسلونا را "ارتش غيرمسلح نمادين كاتالونيا" مي داند. اين دست كم برداشت مانوئل واسكز مونتلبان، نويسنده كاتالاني از بارسلوناست. به نوشته او هر برد برابر حريف "نشانه اي سياسي" منظور مي شود. شايد از همين رو بود كه سانتياگو برنابئو، رييس پيشين رئال مادريد رابطه خوبي با حكومت داشت.

17 فوريه 1974 در ناخودآگاه كاتالونيا نماد پايان دوران فرانكو به شمار مي آيد. برتري 5 بر صفر بارسلونا در سانتياگو برنابئو از سوي مادريدي ها خفتي ورزشي تلقي شد. ديكتاتور نزديك به دو سال پس از آن شكست در روز 20 نوامبر 1975 جان داد. بارسا همزمان با گذار به دموكراسي توانست نام اصلي را باز يابد. آبي – اناري ها پيش از اين با عنوان اسپانيايي Club de futbol و نه به نام اصلي و انگليسي Football club Barcelona خوانده مي شدند.

شايد درست از همين رو پيوستن لوئيش فيگو به رئال مادريد سراسر نابخشودني بود. بازيكن پرتغالي كه روزگاري محبوب كاتالاني ها بود و مي گفت، هيچ گاه پيراهن رئال مادريد را به تن نخواهد كرد. ولي همين بازيكن در سال 2000 و در آغاز هزاره سوم ميلادي زير حرفش زد، در ازاي بيش از 30 ميليون يورو روانه پايتخت اسپانيا شد و پيراهن رئال مادريد را به تن كرد. از وي در بازگشت به نوكمپ با پرتاب اشيايي از جمله "كله خوك" استقبال شد و در جريان بازي زماني كه قصد داشت ضربه كرنري را به دروازه بارسا بفرستد، بايد چند دقيقه منتظر مي ماند تا خشم هواداران بارسا اندكي فروكش كند. در روزهاي بعد مسابقه كه با تساوي بدون گل دو تيم به پايان رسيد و گل سالمي هم در طول بازي مردود اعلام شد، تئوري توطئه هميشگي باز هم بر سر زبان ها افتاد. فرضيه اي كه ريشه در دوران استبداد دارد.

در مقابل مادريدي ها، كاتالاني هايِ به باور آنها تجزيه طلبِ غيرمسلح و متكبر را به ديده ترديد مي نگرند و اين گونه استدلال مي كنند كه تمام اسپانيا از جمله مادريد در دوران ديكتاتوري در امان نبود و از رنج و دردهايش بي نصيب و بهره. به دليل ظلم و ستم گسترده و سراسري كاتالاني ها از امتياز ويژه اي برخوردار نيستند و بازيكنان رئال مادريد از آن رو قهرماني هايشان را با پرچم اسپانيا جشن مي گيرند كه نمادي است در برابر ادعاهاي استقلال طلبانه.


امروز فصل جديد فوتبال باشگاهي در اسپانيا تقريبا از همان جايي شروع مي شود که به پايان رسيده بود؛ با غوغاي ستارگان کهکشاني ها و آبي – اناري ها. رئال مادريد و بارسلونا درست سه ماه پس از سريال چهار قسمتي ال کلاسيکو به هم مي رسند. اين بار نوبت به سوپرجام اسپانياست و در کمتر از سه روز سرنوشت قهرمانش رقم خواهد خورد. بازي رفت يکشنبه شب در ورزشگاه سانتياگو برنابئو برگزار خواهد شد و بازي برگشت چهارشنبه شب در نوکمپ و به ميزباني بارسا. کريستيانو رونالدو، گرانبهاترين بازيکن فوتبال جهان پيش از برگزاري بازي رفت مي گويد: "آنچه مي خواهم، قهرماني است. ما برايش کار مي کنيم." او و همبازيانش خود را براي نخستين جام فصل پيش رو آماده مي کنند.
بارسا فصل پيش به لطف ليونل مسي، مرد سال فوتبال جهان بالاتر از رقيب ايستاد: کاتالان ها قهرمان ليگا شدند، رئال مادريد را در نيمه نهايي ليگ قهرمانان اروپا کنار زدند و در بازي نهايي برابر منچستريونايتد توانستند، عنوان قهرماني را از آن خود کنند. قوهاي سپيد هم تنها به قهرماني در جام حذفي بسنده کردند.

 با اين همه مادريدي ها در دوران آماده سازي پيش فصل بهتر ظاهر شدند و تمام 7 بازي دوستانه و تدارکاتي خود را در سرتاسر دنيا با برد پشت سر گذاشتند. 27 گل زده در برابر دريافت تنها 5 گل خورده آمار خوبي به نظر مي رسد. اين بهترين عملکرد رئال در 24 سال اخير بوده است. در مقابل بارسلونا در 6 بازي خود تنها به 2 پيروزي دست يافت. اين آمار و هم چنين تاريخچه سوپر جام باعث مي شود تا رئال به نظر مدعي قهرماني سوپر جام باشد.
رئال فصل تازه را تقريبا با ترکيبي دست نخورده از فصل پيش آغاز مي کند. مسوت اوزيل و سامي خديرا، ژرمن هاي تاثيرگذار قوهاي سپيد بار ديگر در ترکيب اصلي خواهند ايستاد. بازي براي نوري شاهين و هميت آلتين توپ تازه وارد بسيار زود خواهد بود. اين دو که از بوروسيا دورتموند و بايرن مونيخ به رئال پيوسته اند، با آسيب ديدگي رو به رو هستند. فلورنتينو پرس، رييس باشگاه رئال مادريد در تابستان جاري باز هم در بازار جا به جايي بازيکنان حضور پر رنگي داشت. او تنها 55 ميليون يوروي ناقابل را براي بردن تازه واردها به برنابئو هزينه کرد! در اين ميان 30 ميليون يورو براي خريد فابيو کوئنترائو پرداخت شد.
حتي بدون خريدي جنجالي نيز کهکشاني ها دستخوش دگرگوني هايي شدند. پس از برکناري خورخه والدانو از مدير کلي باشگاه اکنون حرف نخست را در باشگاه "آقاي خاص" مي زند. او ديگر نمي خواهد هيچ گونه اطلاعاتي از تيمش به بيرون درز کند. بازيکنان تنها با موافقت او مي توانند با رسانه ها گفت و گو داشته باشند و حتي پزشکان و آشپزها نيز از رسانه ها پرهيز مي کنند تا مبادا با خشم مورينيو رو به رو شوند.
بارسا، آلکسيس سانچس شيليايي را با 26 ميليون يورو از اودينزه خريداري کرد و بيش از هر زمان ديگري اميدوار است، سسک فابرگاس، پسر گمشده اش را به نوکمپ بازگرداند. گفته مي شود، برنامه معارفه رسمي او به روز دوشنبه موکول شده تا در آماده سازي بازيکنان بارسا خللي وارد نشود.

کاتالاني ها با 9 قهرماني شان در سوپر جام اسپانيا بالاتر از رئال مادريد با 8 عنوانش ايستاده و پرافتخارترين تيم شمرده مي شوند. هر چند آنها در سوپر جام اسپانيا تا به امروز هرگز برابر مادريدي ها موفق نبوده اند.

 هر چهار رويارويي دو تيم در سوپر جام اسپانيا از آن تيم مادريدي شده است. (1988،1990،1993،1997) به گفته ويکتور والدس، سنگربان بارسلونا اين روند در سال جاري بايد دگرگون شود: "سوپر جام براي ما اهميتي حياتي دارد. اين نخستين عنوان است و مي خواهيم به دستش بياوريم."
حتي اگر ويسنته دل بوسکه، سرمربي سال هاي پيش رئال مادريد و کنوني تيم ملي اسپانيا نيز عنوان کند که بعد از دوئل هاي جنجالي و پشت سر هم ماه هاي آوريل و مه "هيجان تازه اي ميان بازيکنان انتظار نمي رود"، نيز بايد چشم به راه هيجان اين بازي بود. ديداري که تهديد اعتصاب بازيکنان فوتبال اسپانيا روي آن سايه سنگيني انداخته است. فراخواني که از سوي اتحاديه بازيکنان شاغل در ليگ هاي حرفه اي فوتبال اسپانيا صورت گرفته و در صورت عملي شدن هفته هاي نخست و دوم ليگ هاي برتر و دسته اول را به تعطيلي خواهد کشاند. بر اساس برنامه اعلام شده بارسلونا، قهرمان دو فصل اخير ليگا 21 اوت مهمان مالاگا خواهد بود و رئال مادريد پذيراي بيلبائو.
آبي - اناري هاي مهمان با آسيب ديدگي کارلس پويول و ابراهيم آفلاي رو به رو هستند. ليونل مسي و سانچس تازه وارد هم از سه شنبه به تمرين هاي باشگاه پيوسته اند و دني آلوس برزيلي نيز پس از کوپا آمريکا براي مدتي طولاني در مرخصي به سر مي برد. رئال به جز شاهين و آلتين توپ تمام بازيکنان خود را آماده مي بيند. خود مورينيو هم به خوبي مي داند که تيمش در سال دوم بهتر شده است.
نگاهي به گذشته دو تيم در سوپر جام اسپانيا:
بارسلونا: 9 قهرماني
1983، 1991، 1992، 1994، 1996، 2005، 2006، 2009، 2010
رئال مادريد: 8 قهرماني
1988، 1989، 1990، 1993، 1997، 2001، 2003، 2008
تاريخچه ال کلاسيکو در سوپرجام اسپانيا
1988
رئال مادريد 2 – بارسلونا صفر
رئال مادريد يک – بارسلونا 2
1990
رئال مادريد 4 – بارسلونا يک
رئال مادريد يک – بارسلونا صفر
1993
رئال مادريد 3 – بارسلونا يک
رئال مادريد يک – بارسلونا يک
1997
رئال مادريد 4 – بارسلونا يک
رئال مادريد يک – بارسلونا 2



آخرین اخبار ، تحلیل ها و تصاویر ورزشی را هر روز می توانید در صفحه ورزش صراط نیوز مطالعه کنید .