حالا چهل سال از آن روزها گذشته و صفر ايرانپاك دو سه سالي مي شود كه از درد سرطان ريه راحت شده. بحرين هم ديگر تيمي به اسم «ارتش» ندارد و در اين سال ها آنقدر آموخته اند كه مقابل حريفان «كيسه گل» نباشند.
***
بحث درباره اينكه ما و بحريني ها نيم قرن پيش تا چه اندازه «هموطن» بوده ايم، بماند براي اهل فن. اما از روزي كه بحرين هويت مستقلي پيدا كرده، «رابطه فوتبالي» ما با آن ها هيچوقت حسنه نبوده است. در روزهايي كه باشگاه هاي عربي براي فوتباليست هاي ايراني سر و دست مي شكستند، هيچ تيمي از بحرين نبود كه خواهان يك بازيكن ايراني باشد.
از ديدارهاي رو در رو هم به جز برد يك بر صفر در ورزشگاه آزادي كه منجر به صعود تيم ملي به جام جهاني 2006 شد، خاطرات خوشي باقي نمانده است؛ مثل لگد هولناكي كه دروازه بان تيم ملي بحرين در بازي هاي آسيايي 1994 به عمد به شكم علي دايي زد و مهاجم تيم ملي ايران را يك سال خانه نشين كرد. هفت سال بعد، نقطه عطف «كينه فوتبالي» ايران و بحرين در بازي هاي مقدماتي جام جهاني 2002 رقم خورد. در آن سال، تيم ايران مي توانست با يك پيروزي در منامه به جام جهاني صعود كند، در نقطه مقابل بحرين هيچ شانسي براي صعود نداشت و فقط مي توانست به عربستان كمك كند تا آن ها به جاي ايران مسافر جام جهاني شوند. در آن بازي تلخ، بحريني ها خيلي زود پيش افتادند و با هر تلنگري، آنقدر روي زمين دراز كشيدند كه وقت تمام شود. و بالاخره در پايان بازي، بحريني ها با پرچم عربستان دور افتخار زدند و رقصيدند تا به زعم خود، در شادي اعراب شريك شوند. بعد از آن بود كه عبارت «فوتبال بحريني» وارد ادبيات فوتبال ايران شد و به تيم هايي اشاره داشت كه با روش هاي ناجوانمردانه و اتلاف وقت، قصد نتيجه گرفتن دارند.
آخرين نمونه اين «رابطه شكرآب» به همين يكي دو ماه پيش برمي گردد كه تيم فوتبال زنان ايران، خارج از زمين مسابقه از المپيك 2012 محروم شد. بهانه «استاندارد نبودن پوشش زنان ايراني» بود اما مليت ناظر مسابقه، در اخراج اين تيم بي تاثير نبود. زنان ايراني چند روز قبل تر با همان پوشش، مسابقه داده بودند و ظاهراً هيچ منعي هم وجود نداشت اما ناظر سختگيري كه از قضا اهل بحرين بود، مته به خشخاش گذاشت و آنچه باقي ماند، چند قاب عكس از اشك هاي زنان فوتباليست ايران بود.
***
از همان لحظه اي كه همگروهي ايران و بحرين در راه جام جهاني 2014 مسجل شد، قابل پيش بيني بود كه اين هم نشيني به مسائلي خارج از دنياي فوتبال سرايت مي كند. به همين دليل است كه فدراسيون فوتبال ايران پيش از اينكه همتاي بحريني واكنشي نشان دهد، از فيفا و كنفدراسيون فوتبال آسيا خواسته «امنيت بازي برگشت در منامه» تضمين شود وگرنه ميزباني بحرين به «كشور بي طرف غيرعربي» منتقل شود. هرچند بعيد است كه فيفا اين خواسته را اجابت كند و فقط بحرين را از ميزباني محروم سازد اما همين كه فدراسيون كفاشيان اين بار در موضع انفعال قرار نگرفته و به نوعي پيش دستي كرده، جاي بسي خوشحالي دارد!
با اين حال همچنان اين احتمال (هرچند ضعيف) وجود دارد كه هر دو بازي رفت و برگشت به كشور بي طرفي منتقل شود كه اين، بيش از اينكه به نفع ما باشد، به سود بحريني ها است. طبعاً هيچ بازيكن بحريني دوست ندارد بازي در ورزشگاه آزادي مقابل چشمان يكصد هزار تماشاگر را يك بار ديگر تجربه كند. راشد جمال ملي پوش بحريني تلويحاً اين مساله را تاييد مي كند و مي گويد: به خاطر تنش سياسي كه بين دو كشور ايجاد شده است و همچنين به خاطر حفظ سلامت بازيكنان، بايد فيفا بازيهاي اين دو تيم را در مكاني بي طرف برگزار كند، بر اين باورم كه شعارهاي سياسي و غير فوتبالي كه سر داده ميشود، چنين اقدامي را الزامي ميكند.
روزنامه الوطن بحرين هم از اين ايده استقبال مي كند و ضمن سرزنش فدراسيون كشورش مي نويسد: بايد فدراسيون فوتبال بحرين از فيفا مي خواست كه بازيهاي اين تيم را به مكاني بي طرف ببرد. همانطور كه كشورهايي همچون بلاروس و روسيه و ارمنستان و آذربايجان به خاطر اختلاف و تنش سياسي، بازيها خود را به مكاني ديگر بردند يا اصلاً در يك گروه قرار نگرفتند.
***
بحرين كشور كوچكي است با كمتر از 700 كيلومتر مربع مساحت و فقط يك ميليون نفر جمعيت. همين جمعيت ناچيز است كه به آن ها اجازه نداده در فوتبال آسيا تبديل به يك مدعي جدي باشند اما همين بحرين در يك دهه اخير و در بازي هاي رسمي و دوستانه چهار بار ايران را شكست داده و در جام جهاني 2010 تا يك قدمي صعود به مرحله نهايي هم پيش رفته است. آن ها در دوره قبلي، براي تعيين سهميه پنجم آسيا در كمال ناباوري عربستان را شكست دادند و تنها مقابل نيوزلند بود كه از نفس افتادند.
از سوي ديگر بحريني ها به دلايل مختلف سياسي و تاريخي هر وقت مقابل تيم ملي ايران قرار مي گيرند، انگيزه مضاعفي براي پيروزي دارند. در مقايسه فني، شايد قطر تيم بهتري نسبت به بحرين باشد اما با در نظرگرفتن شرايط خاصي كه به آن اشاره شد، به نظر مي رسد براي تيم ايران، بحرين حريف دردسر سازتري نسبت به قطر باشد.