۱۰ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۲:۴۰

توصیه امام خمینی به امام خامنه‌ای

روزهاى نگران‌کننده و سختى را گذراندیم. خدمت امام(ره) رفتم و هنگامى که نزدیک تخت ایشان رسیدم، منقلب شدم و نتوانستم خودم را نگهدارم و گریه کردم. ایشان تلطف فرمودند و با محبت نگاه کردند. بعد چند جمله گفتند که چون کوتاه بود، به ذهنم سپردم؛ بیرون آمدم و آنها را نوشتم.
کد خبر : ۲۷۳۳۲

خبرآنلاین:بهار سال ۱۳۶۵، روزى را که امام(ره) در بستر بیمارى بودند، فراموش نمى‌کنم. ایشان دچار ناراحتى قلبى شده بودند و تقریباً ده، پانزده روزى در بستر بیمارى بودند. در آن زمان من در تهران نبودم. آقاى حاج احمد آقا به من تلفن کردند و گفتند سریعاً به آن‌جا بیایید؛ فهمیدم که براى امام(ره) مسأله‌اى رخ داده است. آناً حرکت کردم و پس از چند ساعت طى مسیر، خود را به تهران رساندم. اولین نفر از مسؤولان کشور بودم که شاید حدود ده ساعت پس از بروز حادثه، بالاى سر ایشان حاضر شدم.

روزهاى نگران‌کننده و سختى را گذراندیم. خدمت امام(ره) رفتم و هنگامى که نزدیک تخت ایشان رسیدم، منقلب شدم و نتوانستم خودم را نگهدارم و گریه کردم. ایشان تلطف فرمودند و با محبت نگاه کردند. بعد چند جمله گفتند که چون کوتاه بود، به ذهنم سپردم؛ بیرون آمدم و آنها را نوشتم.

در آن لحظاتی که امام(ره) ناراحتى قلبى پیدا کرده بودند، ایشان انتظار و آمادگى براى بروز احتمالى حادثه را داشتند، بنابراین مهمترین حرفى که در ذهن ایشان بود، قاعدتاً مى‌باید در آن لحظه‌ى حساس به ما مى‌گفتند. ایشان فرمودند: «قوى باشید، احساس ضعف نکنید، به خدا متکى باشید، «اشدّاء على الکفّار رحماء بینهم» باشید، و اگر با هم بودید، هیچ‌کس نمى‌تواند به شما آسیبى برساند». به نظر من، وصیت سى‌صفحه‌ای امام(ره) مى‌تواند در همین چند جمله خلاصه شود."

نظرات بینندگان
اسلامدوست
|
France
|
۲۰:۲۲ - ۱۳۹۰/۰۵/۱۰
۱
آمریکا در چه فکریه خامنه ای خمینیه
سید علی مولا علی یارت باد الله نگهدارت باد
شادمان
|
Germany
|
۱۱:۲۳ - ۱۳۹۰/۰۵/۱۱
۱
دنیا به خود ببالد که بعد از قرنها دو آقا و سید و اولی نه در ایران زمین که مایه ی فخر و مباهات برای ما ایرانیان است که برای دنیا و, مستضعفین و مظلومین نیز خیر آن به بقیه ی عموم نیز خواهد رسید. با زمینه سازی که برای حکومت جهانی حضرت ولی عص (عج) صورت می پذیرد.
اینان کسانی اند شبیه پیامبران حرف میزنند,راه میروند, می پوشند, می نویسند , حکم میکنند و خیرخواه امتند.
اگر آنان را با هر یک از حکام و روسا و پادشاهان مقایسه کنیم فقط قابل قیاس با پیامبرانند و بس. نه تنها یک سر و گردن بلکه بیش از آن وارسته تر و زیبنده ترند.
شیوخ عرب از پادشاه عربستان گرفته تا ... ببینید که دست در دست که مینهند با یهود و نصری که خدا در قرآن میفرماید دوستی نکنید ؛ دوستی می کنند و با دوستان خدا مثل ملت و دولت ایران دشمنی می کنند.
خدا ما را لایق دانسته که سایه سارمان امام و آقا بودند و هستند و انشاءالله لایق آن نیز باشیم که زیر پرچم ولی عص(عج) که هدف غایی انبیاء بود نیز باشیم. انشاءالله