"صراط" - بعد از ورود موسیقی های زیر زمینی به چرخه موسیقی کشور این روزها شاهد پدیده نوظهوری با نام " فیلم های زیر زمینی هستیم" .
فیلم هایی که با تبلیغات در تلویزیون های بیگانه و جشنواره های بی نام و نشان خارجی رسمیت پیدا کرده است و این روزها با کمی پرسه در پیاده روهای خیابان به راحتی می توان آنها را از دست فروش ها تهیه کرد.
فیلم های زیر زمینی از بُعد ساختاری نوعی نافرمانی مدنی محسوب میشوند، زیرا انجام فعالیت های سینمایی در هر کشوری باید با کسب مجوز از مراجع قانونی انجام شود که فیلم های زیر زمینی این قاعده را نقض میکند. این که یک فیلم بدون مجوز در داخل ایران تولید شود همان ویژگی نافرمانی مدنی را دارد و مسولان باید از تولید قارچ گونه این نوع فیلم ها که محتوای آنها اکثرا شِکوه کردن مغرضانه از ایران و نظام اجتماعی حاکم بر آن، سرخوردگی، اعتیاد و مسائل جنسی و عدم رعایت خطوط قرمز است جلوگیری کنند.
به گزارش سرویس فرهنگی صراط نیوز ، در روزها و سال های دهه شصت در کنار سینمای رسمی ایران و سینمای عامه پسند که هنوز رگه هایی از فیلم فارسی را در خود حفظ کرده بود نوعی دیگر از سینما متولد شد که منتقدان به این سینمای بی مخاطب سینمای جشنواره ای لقب دادند. در سینما اگر فیلمی مخاطب نداشته باشد روانه سطل زباله میشود یا تبدیل به فیلم جشنواره ای میشود. اگر به دنبال تعریف جامع تری از سینمای جشنواره باشیم باید بگویم سینمای جشنواره ای آن دسته از سینمای بدون مخاطب در داخل و خارج است که وضعیت ایران را سیاه و تلخ و آنگونه که باب میل غرب است توصیف میکند. به هر حال نافرمانی مدنی یکی از معضلات فیلم های زیر زمینی است، فیلم هایی که اگر حمایت کشور های غربی از محتوای بی محتوای آن نبود نگاتیو های آن پوسیده بود!
نکته قابل توجه فیلم های زیر زمینی در مقایسه با فیلم های جشنواره ای مدرنیته بودن فضا و آدم های قصه است، چنان که می بینیم در این گونه فیلم ها نه از کودکان روستایی خبری هست نه از بدبختی و فلاکت، بلکه شخصیت های این نوع فیلم ها آدم های روشنفکر نمایی هستند که دغدغه های زندگیشان نداشتن آزادی های بی حد و حصر فردی،حکومت و قوانین مذهبی ایران است. این اصلا اتفاقی نیست که با اوج گرفتن انتقاد از نظام اجتماعی و فرهنگی حاکم بر کشور سینما هم به همان سمت برود. چه برخی فیلم هایی که با مجوز در سینماهای کشور اکران میشود و چه این گونه فیلم ها که هدفی جز سیاه نمایی و تلخ گرایی ندارد و مغرضانه اوضاع حاکم را نشانه رفته اند.
در فیلم "تهران من حراج" که این روزها بازتاب زیادی در بین جوان پیدا کرده است، داستان دختری تنها به تصویر کشیده میشود که خانواده مذهبی و سنتی اش او را ترد کرده اند، دختری که رویای زندگی اش تئاترو طراحی لباس است، موهایش را تراشیده است، با پسری در یک مهمانی آنچنانی آشنا میشود که به او قول خروج از کشور را میدهد ، محفل شادی و طربش در اصطبل برگزار میشود که رویاها و شادی های نامشروعش مورد هجمه حکومت و قوانین مذهبی کشورش قرار میگرد، در زمان دریافت آزمایش ها برای سفر به استرالیا مشخص میشود که به خاطر روابط آزاد نامشروع به ایدز مبتلا شده است، پسر او را رها میکند، دختر تمام نفرتش را در بام تهران در حالی که صدای اذان طنین انداز شده است با فریاد بر سر شهرش خالی میکند و تصمیم میگیرد به صورت قاچاقی از کشور خارج شود ....
این فیلم علاوه بر به تصویر کشیدن بسیار واضح مصرف مواد مخدر، دیالوگ ها و صحنه هایی دارد که با عرف و شرع ما سازگاری ندارد، هرچند که در این فیلم از نشان دادن صحنه ها جنسی خودداری شده است اما در بعضی سکانس ها این صحنه ها در لفافه به مخاطب القا میشود.
اگر از نقد این آثار که تمام محوریت آنها مسائل سیاسی است صرف نظر کنیم، نمیتوان از این موضوع چشم پوشی کرد که چگونه این فیلم زیر زمینی که هیچ کسی مسئولیت ساخت و تولید ان را به عهده نمیگیرد در نماهای بیرونی در میدان ها ومعابر اصلی شهر تهران تصویر برداری شده است؟ در صورتی که تمامی اهل فن می دانند کاشتن یک دوربین در یک میدانی مانند میدان انقلاب نیازمند چندین مجوز و هماهنگی برای تصویر برداری است.
نکته قابل توجه دیگری که در فیلم تهران من حراج به چشم میخورد این است که این فیلم برخلاف فیلم هایی دیگری که عنوان زیر زمینی را به خود اختصاص داده است از لوکیشن ها و امکانات حرفه ای و از همه مهم تر وجود یک بازیگر معروف برخوردار است که نمیتوان به راحتی از آن گذشت. حضور خانم ( آ.م) که بازیگر معروفی در سینما وتلویزیون است در این فیلم این شبهه را ایجاد میکند که آیا واقعا این فیلم بدون مجوز تصویر برداری شده است یا خیر ؟
با اینکه همه بر این باورند که نمیتوان مدعی این موضوع شد که در شهر 12 میلیونی تهران مشکلات و مسائل اینچنینی وجود ندارد، اما تاکید کارگردان این فیلم بر سیاه نمایی و بزرگ نمایی این مشکلات ریشه در چیز دیگری دارد. کارگردان این فیلم بلند سینمایی با تکیه بر دریافت جایزه بهترین طرح فیلمنامه در استرالیا و همچنین دریافت چند جایزه از جشنواره های بی نام و نشان از جمله تورنتو و روتردام و بوستن ادعا میکند این فیلم را با مجوز قانونی ساخته است و مرتکب هیچ جرمی نشده، و قصد دارد بعد از اتمام تحصیلش به ایران بازگردد و به ادامه فیلم سازی بپردازد.
آیا پیگری دقیق آثار در حال ساخت برای عدم خروج چنین محصولاتی از بدنه سینمای کشور نیازمند بررسی در برنامه هایی چون برنامه هفت که مشکلات و مسائل سینمایی ایران را مورد تحلیل قرار میدهد نیست؟ آیا بهتر نیست به جای انکار وجود چنین فیلم هایی و اقدام برای دیده نشدن آن چاره ای اندیشیده شود تا جلوی ساخت چنین آثاری را در مرحله پیش تولید گرفته شود؟
آیا وقتی به فیلمی که در خیابان های اصلی شهر و با وجود عوامل حرفه ای تصویر برداری شده، زیر زمینی اطلاق شود، بیشتر شبیه یک لطیفه سینمایی نیست؟ آیا شانه خالی کردن اقایان شمقدری و سجاد پور به بهانه اطلاع نداشتن از ساخت این گونه فیلم ها تازمان اکران آن در یک جشنواره خارجی قابل قبول است؟ آیا سکوت اختیار کردن و ندادن پاسخ شفاف درخصوص چنین تولیداتی راه حل مناسبی است؟ و هزاران هزار آیا که در انتظار یک جواب می مانند....
اون خودش خجالت نكشيده توي اين فيلم بازي كرده بعد شماها خجالت ميكشين اسمشو درست بنويسيد ؟!
طبیعتا برای حل این معضلات بدوا باید بپذیریم این مشکلات وجود دارد و مسیولیت آنرا به گردن بگیریم پاسخگو باشیم و با هزینه و ارایه راهکار های مناسب در صدد رفع مشکلات مملکت باشیم. کار به جایی رسیده که بیمار را در بیابان رها میکنند و کسی مسیولیتش را قبول نمیکند که هیچ ماجرا را از اصل و بنیاد منکر میشوند. با این شیوه ی خاک پاشیدن رو معضلات کشورمون از این چیزی که هست هر روز عقب مانده تر هم میشود. من این فیلم را دیدم . فیلم بسیار تلخ و در عین حال واقع گرایانه ای بود دست فیلمسازش درد نکند که بدون مجوز های کذایی اینقدر شهامت و شعور و مسیولیت داشت تا بخش کوچکی از مسایل جامعه را به تصویر بکشد. و چه چندش آور و مغرضانه بود متن فوق و ناشی از بیسوادی مطلق نویسنده اش که بهترین جشنواره های سینمایی جهان را گمنام میخواند.دست مریزاد به همه هنرمندان متعهد مملکتم
خيلي راحت اين معضل رو ميشه ريشه يابي كرد و اونم اينه كه اين خانم غلط كرده روابط نامشروع داشته كه حالا بخواد تهران رو بخاطر كار زشتش به حراج بزاره.
از يك طرف چند ساليه كه بعنوان يك شعار تبليغاتي ميگن هيچ كس حق نداره در حريم شخص افراد دخالت كنه ( بگونه اي افراد در حريم خصوصي هر غلطي خواستن بايد بكنن و نهي از منكر ممنوع) باشه قبول! ولي نتيجه اش همين كثافت كاري كه شخص در حريم شخص خودش انجام ميده و يك فيلم ساز براي كسب درآمد مياد اون رو بعنوان يك معضل اجتماعي معرفي ميكنه و حكومت رو مقصر مي دونه .
جالبه كه برخي از اين همين فيلم سازها به مجازات اين افراد هم اعتراض مي كنند!
همين تهراني كه اين خانم بخاطر خلاف كاري خودش به حراج مي زاره محل زندگي بسياري از انسانهاي پاك ، متدين و اوليا خدا نيز هست كه اتفاقا" اونها بايد بخاطر تحمل اين عناصر كثيف تهران رو به حراج بذارن!
چرا كسي نمياد بخاطر رنجي كه اين افراد از وجود كثافت كاري ها در تهران مي برن فيلم بسازه؟!
اللهم عجل لوليك الفرج.
ناراحتی و عصبانیت استکبار جهانی هم از همین استقلال ماست و سعی می کنند جوانان ما را با اینگونه فیلم ها، از دین و مقدسات مایوس و دلزده کنند.
السلام علیک یاتالی کتاب الله وترجمانه
مشکلات جامعه اسلامی را بر سر کوی و برزن نباید داد زد.شما مطمئن باشید مسئولان بهتر از ما از تمامی مشکلات خبر دارن چیزی که برخی از آنها ندارن غیرت و همت برای خدمت به جامعه است پس نمیخاد برای آگاهی مسئولین کثافات شهر رو فیلم کنید و به هنر بچسبونید!
این هم کلامی از پدر عروس ...محمود جون
زهرا خانم رو میکردم وزیر ارشاد یا معاونت سینمایی""
____________________________
اونوقت چه میشد این سینمای ایران!!
هیچ ارزش هنری نداره . . .
پیشنهاد می کنم به جای دیدن این فیلم به دیدن سریال ارزشی و سرشار از نکات آموزنده که با تاییدات ریاست محترم سازمان صداوسیما یعنی « ساختمان پزشکان » بنشینید .
سریال مذکور یکی از شاهکارهای ایران در مقابل با هجمه ی فرهنگی این قبیل فیلم های زیرزمینی و فارسی وان و ... است !!!!
حداقل این فیلم خودش معرف فرهنگ غربی و به اصطلاح زیرزمینی است . ساختمان پزشکان که بومی و رو زمینی است !!!
شاید تحلیل صراط در خصوص سریال ساختمان پزشکان اوج فاجعه سینمایی را در کشور بهتر بررسی خواهد کرد .
صراط تحلیل گر !!!!!
و به زودی زیر هوایی و رو هوایی هم می آید.........
عجب سناریو جالبی است.....
اللهم عجل لوليك الفرج
میدونی شما مثل کپک سر در زیر برف برده ای
یکی نیست بهشون بگه مشکلاتی که امروز میبینید مثل بیکاری و فقر و اعتیادو در نتیجه کودک ازاری و دختران فراری و...حاصل سیاستهای غلط فرهنگی و اقتصادی اربابهای سبز مغز پسته ای تونه
(مثل یه بیماری کهنه هستن ) یعنی قبلا به وجو اومدن و رشد کردن وریشه دادن و....
برای به تصویر کشیدن حقایق شاید راههای مختلفی وجود داره ...ولی مطلب اینه که اصل حقیقت چی هست .
وقتی در جامعه ای هنجار شکنی میشه ،قطعا عواقب اون هم پشت سرش میاد ...
حضور ما توی این زمین کلا یه بازیه خیلی قشنگه ...که اگه هر کسی قواعدش رو بفهمه و درست اجرا کنه ....هم لذت شو میبره و هم سربلند میشه ...نه مثل این خانمی که بدون هیچ جایگاه عاطفی در خانواده ...دنبال عشق توی روابط خیابونی میگرده ....و توی فیلم میبینیم زمانی رو که حتی مادرش خیلی راحت اون رو جلوی درب خونشون رد میکنه و خواهرش هم چون هیجانات جوونی داره کشش نشون میده ..وگرنه اگه از حقیقت زندگی این خواهرش خبر داشت ،شاید اون هم راحت رهاش میکرد.
ما ها نمی تونیم قوانین و قواعد بازی رو زیر پا بزاریم و بعد احساس آرامش و کامیابی تمام وجودمون رو بگیره . . .(منظورم قواعد بازی همون قوانین کائناتی هست که باید بریم بدونیم).
کدوم از ماها به روابط نامشروع افسار گسیخته واقعا اعتقاد داریم.....یعنی حاضریم که ناموسمون بدون هیچ قید و بندی روابط راحت با افراد غریبه برقرار کنه تا جایی که به روابط جنسی ختم میشه .....
کدام از ما ها حاضریم تن بدیم و
با علم به این که خواهر و مادرمون یا زن و بچه مون این گونه روابط رو داشته باشه ، ما هم هیچ تغییری در ساختار عاطفی مون پیش نیاد...و همه چیز رو بپذیریم .
معضل امروز جامعه ما اینه که افراد در شناخت گهر وجود و ارزشهای انسانی خودشون ..راه رو گم کردن و برای بدست آوردن خیلی کمتر از اون ...قیمت های زیادی میدن و دائما سر خورده و ناکام میشن ...
به امید روزی که ما علت حضورمون در این کره خاکی رو درک کنیم و زمان حضورمون رو صرف همونی بکنبم که به خاطرش اینجاییم....من فقط اینو میدونم که خالق ما از زجر دادن ما چیزی گیرش نمیاد و اگر زجری در زندگیامون هست یا خودمون ایجادش کردیم یا بقیه آدما دارن اون رو ایجاد میکنند.
خالق ...بنده هاش رو دوست داره و دوست داره اونها تمام ارزشهاشون رو بفهمند و لذت ببرند و سپاسگذار همه اینها باشن ....
دوما وقتی صراط رو می خونم به اطلاعات بالای مسولان و نویسندگان سایت حسودی می کنم مثلا اینکه اونها نمی دونن تهران من حراج یک فیلم نسبتا قدیمیه که حتما صراطی ها جدیدا اون رو دیدن و این فیلم خیلی قبل تر از روی کار آمدن شم............. ساخته شده است.تازه شم......... هم گشت نیست که بیاد توی میدون انقلاب جلوی ضبط فیلم رو بگیره.
....................................................................................
یکی بگه ببینم کثافت کاری توی خونه رو نشون دادن الزامیه؟ یا نشون دادن بی بند و باری؟
و تازشم آخرشم ادعا کنی اینا شادی و لذته و محدودیت های جامعه باعث شد ما حال نکنیم خیلی خنده داره هرکیم میگه این بخدا با عرف ایرانی نمیخونه تاریخ 2500 ساله ما با این چیزا پایدار نمونده باز میگن اینا تعصبین فلانن بیسارن متاسفم واسه اون افراد
فک میکنین اینطور نیست
من با چشم خودم .......................
فیلم عاللللللییییی بود
خواهش مي كنم تاريخ رو بهتر وبيشتر مطالعه كنيد
آخه تو چی حالیته که میای نقد این فیلم مضخرف رو میخونی؟؟؟
داستان یک زن که به خاطر کثافت کاری های خودش توی مخمصه می افته و توی کشور خودش جایی نداره باید بشه قهرمان فیلم و مردم به حالش دل بسوزونن؟
واقعا خانم موسوی چی فکر کردی ؟
بابا هر مملکتی یه قانونی داره چرا اینقدر آبرو کشور خودتو می بری
برات متاسفم خانم گراناز موسوی !!