توصیه‌‌اخلاقی‌‌امام ‌‌خامنه‌ای‌‌از دیدشریعتمداری

حسین شریعتمداری در یادداشت روز روزنامه کیهان نوشت: بیانات حکیمانه و هشدارهای دلسوزانه رهبرمعظم انقلاب در دیدار روز پنج شنبه اعضای مجلس خبرگان با ایشان، همانگونه که انتظار می‌رفت، بازتاب‌های گسترده‌ای در داخل و خارج کشور داشت. عکس العمل دشمنان بیرونی -در یک کلمه- عصبانیت ناشی از آشفته شدن خواب‌هایی بود که برای انتخابات هیئت رئیسه مجلس خبرگان دیده بودند و پنبه شدن خیالاتی که با امید به دیگرگون شدن چرخه این انتخابات رشته بودند. این بخش از بازتاب‌ها را در خلال خبرهای ویژه و عادی کیهان دیروز و امروز آورده‌ایم و یادداشت پیش روی، نگاهی به درون دارد و مواردی از این دست را برمی شمارد؛ 

 

۱- کسانی که از منطقی قوی برخوردارند و برای نشان دادن انحراف و یا خیانت یک جریان سیاسی یا عقیدتی، شواهد و اسناد گویا و خالی از خدشه‌ای در اختیار دارند، در چالش با حریف به توهین، هتک حرمت و رفتار غیراخلاقی دست نمی‌زنند، چرا که اینگونه برخورد‌ها نه فقط به شفاف شدن فضای مناقشه کمکی نمی‌کند، بلکه عرصه را به غبار نیز می‌آلاید و نتیجه آنکه تشخیص حق از باطل و سره از ناسره را دشوار می‌سازد و این، یکی از شاخصه‌های اصلی فتنه است. از این روی، کسانی که به جای نقد مستند و «بیان صریح و شجاعانه عقاید» به اهانت و هتک حرمت متوسل می‌شوند، اگر نفوذی دشمن نباشند و یا بی‌آنکه بدانند با چند واسطه از سوی نفوذی‌ها به کار گرفته نشده باشند، افراد کم بصیرتی هستند که ناخواسته آب به آسیاب دشمن می‌ریزند و با غباری که در عرصه می‌پراکنند، عوامل اصلی دشمن را از میدان دید و شناخت افکارعمومی بیرون کشیده و به سایه روشن‌های ابهام و ایهام منتقل می‌کنند، ضمن آنکه اهانت و هتک حرمت، به تنهایی و صرفنظر از مجرم بودن یا نبودن کسی که به وی اهانت شده است، گناهی بزرگ است و به گفته رهبرمعظم انقلاب که برگرفته از آموزه‌های اسلامی است، «خداوند را خشمگین می‌سازد» و بدیهی است که «لاخیر فی معصیه الله، در گناه و نافرمانی خدا هیچ خیری وجود ندارد». 

 

۲- روز پنج شنبه هفته گذشته-۱۹/۱۲/۸۹- در دیدار اعضای محترم مجلس خبرگان با رهبرمعظم انقلاب، بیشترین تأکید و توصیه آقا به پرهیز از توهین و هتک حرمت اختصاص داشت. در این نشست، اگرچه خبرگان رهبری افراد حاضر در جلسه بودند ولی آنان در این بخش از بیانات رهبرمعظم انقلاب، مخاطب اصلی نبودند- و یا کمتر بودند- بلکه توصیه همراه با ملامت و نگرانی آقا به افراد یا جریاناتی بود که این روز‌ها، به هر علت و از جمله، علل یاد شده در بند اول این یادداشت، در چالش با مخالفان، اندازه نگاه نمی‌دارند و نه فقط دامن خود به گناه می‌آلایند، بلکه این «تهمت و افتراء و فحاشی و هتاکی و شکستن حرمت‌ها» را به قول ایشان، مانند یک بیماری مسری در فضای سیاسی و اجتماعی کشور منتشر می‌کنند و «اعصاب جامعه و آرامش مردم» را برهم می‌زنند و بدیهی است در قبال این ناهنجاری، چه ناشی از فریب نفوذی‌ها باشد و چه برخاسته از کم بصیرتی خویش، گناهکار و مسئولند. رهبرمعظم انقلاب در این بخش از بیانات خود که اصلیترین بخش آن بود، اگرچه مانند همیشه بر شواهد خالی از ابهام و دلایل همه فهم و روان تکیه داشتند ولی از آنجا که حضرت آقا، ولی امر مسلمین و اطاعت از ایشان واجب عینی است، به نظر می‌رسد، تنها اشاره ایشان نیز کافی بوده و هست تا آنچه نگرانی و هشدار ایشان را در پی داشته است تکرار شدنی نباشد، مخصوصاً آنکه افراد مورد خطاب رهبرمعظم انقلاب، اندک و کم شمارند و این شمار اندک نیز، توصیه حضرتش را به گوش جان می‌خرند و چنانچه پای نفوذی‌ها و یا برخی جریانات منحرف در میان باشد، به یقین وقتی «خطا» کنندگان به خطای خویش پی برده و پا پس می‌کشند، «خط» دهندگان، زمینه‌ای برای حضور در میدان فریب ندارند. 

 

رهبر معظم انقلاب در بیانات روز پنج شنبه خود، مخاطبان دیگری هم داشتند که با بلندنظری از آنان با عنوان «بزرگان» و «پیران» یاد فرمودند. «من به بزرگان هم نصیحتی بکنم. این نصیحت به جوان‌ها بود، پیر‌ها هم محتاج نصیحت‌اند. آن‌ها هم باید توجه کنند. مواضع درست گرفتن، حرف درست زدن، تحت تأثیر خبرهای دروغ قرار نگرفتن، این هم وظیفه است» این بخش از بیانات رهبر معظم انقلاب «حدیث مفصل» دیگری است که پرداختی جداگانه می‌طلبد و بندهای بعدی اشاره‌ای گذرا به نمونه‌هایی از آن نیز دارد. 

 

۳- بعد از بیانات روز پنج شنبه آقا، برخی از خواص، توصیه و هشدار ایشان درباره پرهیز از اهانت و هتک حرمت را به گونه‌ای تفسیر و تحلیل کردند که انگار وطن فروشی و جنایت بزرگی نظیر فتنه ۸۸ وجود خارجی نداشته است و همه کسانی که طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل فتنه مشترک آمریکا، اسرائیل، انگلیس و تمامی دشمنان خارجی و دنباله‌های داخلی آن‌ها یعنی ائتلاف آشکار منافقین، بهایی‌ها، سلطنت طلب‌ها، مارکسیست‌ها، کومه له، دموکرات، عبدالمالک ریگی، پژاک، کلان سرمایه داران حرامخوار، دزدان بیت المال، شیوخ سرسپرده و عیاش منطقه و... با ایثار جان و مال ایستاده بودند، افراد بی‌بصیرتی بوده و راه به خطا رفته‌اند! 

 

تردیدی نیست که در یکی از تظاهرات بعد از نماز جمعه تهران و در جریان محکومیت توطئه شکست خورده آمریکایی- اسرائیلی روز ۲۵ بهمن، برخی از شعار‌ها، مصداق بارز «هتک حرمت» و توهین و اهانت بوده است ولی اولاً؛ مگر چه تعداد از مردم آن شعار‌ها را سر داده بودند؟ ممکن است گفته شود آقایانی که به تفسیر بیانات رهبر معظم انقلاب پرداخته بودند نیز فقط به‌‌ همان عده اندک و کم شمار نظر داشته‌اند که باید پرسید؛ چرا با صراحت به اندک بودن آن‌ها اشاره‌ای نشده است تا خیل عظیم مردمی که برای مقابله با توطئه مشترک آمریکا، اسرائیل، انگلیس و فتنه گران داخلی به میدان آمده- و بار‌ها رهبر انقلاب به تقدیر از آنان یاد کرده است- مورد ملامت بی‌جا قرار نگرفته و در حق آن‌ها ظلم نشود؟! ثانیاً؛ مگر نه اینکه به قول حقوقدانان، قانون با تکیه بر «قاعده» وضع می‌شود و نه «استثناء»، بنابراین چرا به قاعده اصلی در برخورد هوشمندانه مردم با فتنه گران اشاره‌ای نشده و «استثناء» به «قاعده» تبدیل می‌شود؟! 

 

۴- حضرت آقا، ضمن گلایه توام با ملامت نسبت به برخی «هتک حرمت‌ها»، تاکید فرمودند که «انتقاد، مخالفت، بیان عقاید با جرأت و شجاعت هیچ اشکالی ندارد» بنابراین گلایه آقا تنها متوجه اندک افرادی است که انتقاد و مخالفت خود را به هتک حرمت می‌آلایند و نه آنکه از انتقاد و بیان شجاعانه عقاید، منع فرموده باشند. از این زاویه هم شایسته بوده و هست که چنانچه «بزرگان» عزیز و محترم قصد استناد به بیانات رهبر معظم انقلاب را دارند- که دارند- از انتقاد‌ها، مخالفت‌ها و نقد‌ها و اعتراض‌های به حق و مستند مردم نسبت به فتنه گران و حامیان آشکار و پنهان آن‌ها نیز قدردانی کنند، ولی متاسفانه در مواردی دیده شده و می‌شود که نه فقط زبان به قدردانی و تشکر نگشوده‌اند، بلکه از کنار اینهمه ایثار و فداکاری و بصیرت مثال زدنی و کم نظیر مردم بی‌اعتناء عبور کرده‌اند. 

 

۵- برخی از کسانی که طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل فتنه و جریانات فاسد و ضد انقلاب داخلی و خارجی سکوت کرده بودند، بعد از بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب، به گونه‌ای از «غیرت و اخلاق اسلامی» دم می‌زنند و درباره گلایه به حق و توام با ملامت آقا نسبت به برخی از هتک حرمت‌ها فریاد «وا اسلاما» و «وا اخلاقا»! سر می‌دهند که اولا؛ انگار نه انگار، ملامت حضرت آقا فقط متوجه تعدادی اندک و کم شمار بوده است نه توده‌های عظیم مردم که شجاعانه و هوشمندانه در برابر فتنه ۸۸ ایستاده و خواب خوش دشمن را به کابوس بدل کرده‌اند و ثانیا؛ معلوم نیست اگر آنگونه که ادعا می‌کنند، دلشوره اسلام و انقلاب و اخلاق اسلامی را دارند، چرا طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل هتک حرمت نسبت به ساحت مقدس امام حسین (ع)، نفی وجود مبارک امام زمان (عج)، اهانت به حضرت امام (ره)، آتش زدن مسجد، حمایت آشکار فتنه گران از اسرائیل در روز قدس، شعار آنان به نفع آمریکا در روز مبارزه با استکبار جهانی، پیروی بی‌چون و چرا از دستورالعمل دیکته شده بیرونی، همراهی آشکار با منافقین، بهایی‌ها و... «اسلام» و «اخلاق اسلامی» را در خطر ندیدند؟! و اگر احساس خطر کرده بودند، چرا فریادی به اعتراض برنیاوردند؟! بلکه در پاره‌ای از موارد با سکوت خود، از فتنه گران حمایت نیز کردند. همراهی آشکار با جریان فتنه که جای خود دارد! 

 

۶- و بالاخره، هرچند در این باره گفتنی‌های دیگری نیز هست ولی می‌گذاریم و می‌گذریم و تنها اشاره به نکته‌ای را در خاتمه وجیزه پیش روی، ضروری می‌دانیم و آن، اینکه برخی از «هتک حرمت» ها- با تحریک و به فریب- از سوی جریان منحرف و حاشیه سازی صورت می‌پذیرد که اگرچه تابلوی خودی برافراشته است ولی با اندک توجه و دقت در بینش و منش این جریان به آسانی می‌توان دید که در بسیاری از موارد، دیدگاه و نظراتی مشابه فتنه گران دارد، و بعید نیست که از طریق اینگونه جنجال آفرینی‌ها در پی انحراف افکار عمومی و مخصوصا توده‌های عظیم حزب الله از هویت خود باشد. این جریان از امکانات مادی فراوانی برخوردار است و نشریات و سایت‌ها و وبلاگ‌های متعددی را در اختیار گرفته است. برخی از مواضع و عملکردهای این جریان منحرف کمترین همخوانی با خط حزب الله ندارد، و از این طریق قابل شناسایی است. یکی از ترفندهای جریان یاد شده انتقال معیارهای اصیل از میدان‌های قابل ارزیابی به میدان‌های غیرقابل ارزیابی است. درباره این جریان گفتنی‌های دیگری نیز هست که احتمال پیوند پنهان آن با کانون فتنه را قوت می‌بخشد.