صراط: «جویس کرول اوتس»، رمان و داستاننویس مطرح آمریکایی در داستان اخیر خود چهره منزجرکنندهای از رابرت فراست، نویسنده و شاعر فقید نشان داده و این اقدام موجب بروز موجی از انتقادات و اعتراضات از سوی دوستان، همکاران و اعضای خانواده فراست شده است.
«دوست داشتنی، تاریک، عمیق» نام داستانی از اوتس است که در مجله «هارپر» به چاپ رسید. این اثر درباره روزنامهنگاری است که در تابستان 1951 با فراست مصاحبه میکند.
معترضان بر این باورند که کرول اوتس در داستان خود، شاعر مطرح آمریکایی را به عنوان فردی بیفرهنگ، گزافهگو و نژادپرست معرفی کرده است. اوتس در داستان خود از همسر، خواهر و فرزندان فراست هم نام برده و اصلا سعی نکرده هویت آنها را پنهان کند.
رابرت فراست بیشتر برای توصیف زندگی روستایی نیواینگلند در اوایل قرن بیستم شهرت دارد. وی با کسب چهار جایزه پولیتزر برای اشعار ماندگارش تبدیل به چهرهای سرشناس در دنیای ادبیات شد.
«جان کان»، نوه 86 ساله فراست یکی از افرادی است که به مخدوش شدن چهره پدر بزرگش در اثر اوتس معترض شده است. «ویلیام پریچارد»، نویسنده زندگینامه این شاعر نیز داستان اوتس را حاوی مطالبی محمل و زننده خوانده است.
نویسنده «بلوند» و «قصههای خیانت» اما در دفاع از خود گفته است، این یک اثر داستانی است اما براساس پژوهشی تاریخی محدود و گزینشی نوشته شده است. دیدگاههای متفاوتی طی دهههای اخیر درباره شخصیت رابرت فراست مطرح شده است. به طور مثال سال 1977 بود که دوست سابق او «لارنس تامسپون» در کتاب زندگینامهای سهجلدی پرترهای از فراست را به تصویر کشید و عنوان کرد که شخصیت وی بسیار ناخوشایندتر از آنچه مردم میپندارند، بود.