صراط: دفترمطالعات سیاسی این مرکز با تشکیل یک نشست علمی – تخصصی از دکتر حجت الله ایوبی ، دکتر یوسف ترابی و دکتر حمیدرضا ملک محمدی دعوت کرد که نقطه نظرات خود را در مورد روند سیاستگذاری در وزارت کشور بیان کنند.
ایوبی نخستین سخنران این نشست بود که گفت: وزارت کشور، مهمترین وزارتخانه داخلی کشور است و بسیاری از امور کشور به آنجا بر می گردد. اگر وزارت کشور اصلاح و آباد شود خیلی از امور اصلاح و آباد خواهد شد. وزارت کشور وزارتخانه ای است که حیطه فعالیت آن به تمام روستاهای کشور می رسد و با تمام زندگی مردم سرو کار دارد.
وی افزود: مردمسالاری بدون تحزب امکان پذیر نمیباشد و انتخابات نیز بدون حزب امکان پذیر نمیباشد. انتخابات و احزاب دو روی یک سکه هستند. از همین رو اولین مسئله این است که وزیر کشور باید اعلام کند که آیا طرفدار تحزب هست یا نه؟
وی همچنین بین دو واژه تراکم زدایی و تمرکز زدایی تمایز قائل شد و افزود: در تراکم زدایی دولت اختیارات متمرکز شده در مرکز را به نمایندگان خود در شهرستان ها واگذار می کند. اما در تمرکز زدایی دولت اختیاراتش را به نمایندگان مردم می دهد. پس اهمیت و اولویت با تمرکز زدایی میباشد که تا به حال چندان توجهی به آن نشده است.
ایوبی همچنین خواستار کنار گذاشتن نگاه امنیتی به سازمانهای مردم نهاد شد و البته بر نظارت و کنترل این سازمانها تاکید کرد.
همچنین از نگاه وی مدیریت منابع انسانی موضوعی مهم است که تنها مختص به وزارت کشور هم نمی باشد و در همین رابطه شایسته سالاری در گزینش استانداران ضرورت دارد.
به نظر ایوبی، باید برخی از پستها را غیرسیاسی تعریف کرد تا برای پایداری و ثبات سیاستها کمتر دچار تغییر شوند و باید دامنه تغییر و تحولات پست ها مشخص شوند.
یوسف ترابی دیگر سخنران این نشست بود که گفت: گرچه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران کار حزبی انجام شده است، ولی سیستم حزبی هنوز در کشور رسما شکل نگرفته است.
وی افزود: یکی از ایرادات وزرای پیشین کشور این بوده است که به صورت اقتضایی عمل می کنند یعنی تابعی هستند و تحت شرایط و وضعیت پیش آمده رفتار می کنند .
به نظر ترابی، بدنه کارشناسی وزارت کشور قوی نیست و توانایی ارائه تحلیل های جامع سیاسی و اجتماعی را نیز ندارد.
به نظر ترابی، وزیر کشور باید اهمیت ویژهای برای شورای اجتماعی کشور قائل باشد، چرا که لازم است تا مسائل و مشکلات عمده اجتماعی در نهادی رصد و درباره آنها تصمیم گیری شود.
سومین سخنران این نشست ملک محمدی بود که در ابتدای سخنان خود گفت: وزارت کشور به لحاظ وظایف و ماموریت هایی که برایش تعریف شده یکی از بزرگترین وزارتخانههای کشور است. در این زمینه برای وزارت کشور 12-13 ماموریدت تعریف شده است.
وی مراحل سیاستگذاری را شامل وضع سیاست، اجرای سیاست و ارزیابی و تغییر سیاست دانست و گفت: مهمترین اصل در مرحله وضع سیاستها، مسئله تشخیص مشکل و راه حل است.
از نظر وی یکی از جدی ترین مشکلات وزارت کشور در این حوزه می باشد.
وی در بخش دیگری از اظهارات خود در مورد وزارت کشور گفت: فقدان مبانی نظری برای سیاستها در این بخش به شدت احساس می شود، در واقع ، سیاست اول باید فلسفه داشته باشد و مشخص شود که بر چه مبنای فلسفی می خواهد استوار باشد بعد این مبانی تبدیل به دکترین می شود که دربر گیرنده مجموعه نظریاتی است که می خواهد اجرا بشود.
از نظر وی در وزارت کشور، بیشتر افراد مسائل را به صورت تجربی فرا گرفتهاند و چندان پایه تئوریک قوی ندارند.
وی در ادامه یکی از مشکلات وزارت کشور را کمبود منابع در دو حوزه انسانی و مالی دانست و افزود: از این نظر هر چه از مرکز کشور فاصله می گیریم این کمبود بیشتر به چشم می آید
ایوبی نخستین سخنران این نشست بود که گفت: وزارت کشور، مهمترین وزارتخانه داخلی کشور است و بسیاری از امور کشور به آنجا بر می گردد. اگر وزارت کشور اصلاح و آباد شود خیلی از امور اصلاح و آباد خواهد شد. وزارت کشور وزارتخانه ای است که حیطه فعالیت آن به تمام روستاهای کشور می رسد و با تمام زندگی مردم سرو کار دارد.
وی افزود: مردمسالاری بدون تحزب امکان پذیر نمیباشد و انتخابات نیز بدون حزب امکان پذیر نمیباشد. انتخابات و احزاب دو روی یک سکه هستند. از همین رو اولین مسئله این است که وزیر کشور باید اعلام کند که آیا طرفدار تحزب هست یا نه؟
وی همچنین بین دو واژه تراکم زدایی و تمرکز زدایی تمایز قائل شد و افزود: در تراکم زدایی دولت اختیارات متمرکز شده در مرکز را به نمایندگان خود در شهرستان ها واگذار می کند. اما در تمرکز زدایی دولت اختیاراتش را به نمایندگان مردم می دهد. پس اهمیت و اولویت با تمرکز زدایی میباشد که تا به حال چندان توجهی به آن نشده است.
ایوبی همچنین خواستار کنار گذاشتن نگاه امنیتی به سازمانهای مردم نهاد شد و البته بر نظارت و کنترل این سازمانها تاکید کرد.
همچنین از نگاه وی مدیریت منابع انسانی موضوعی مهم است که تنها مختص به وزارت کشور هم نمی باشد و در همین رابطه شایسته سالاری در گزینش استانداران ضرورت دارد.
به نظر ایوبی، باید برخی از پستها را غیرسیاسی تعریف کرد تا برای پایداری و ثبات سیاستها کمتر دچار تغییر شوند و باید دامنه تغییر و تحولات پست ها مشخص شوند.
یوسف ترابی دیگر سخنران این نشست بود که گفت: گرچه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران کار حزبی انجام شده است، ولی سیستم حزبی هنوز در کشور رسما شکل نگرفته است.
وی افزود: یکی از ایرادات وزرای پیشین کشور این بوده است که به صورت اقتضایی عمل می کنند یعنی تابعی هستند و تحت شرایط و وضعیت پیش آمده رفتار می کنند .
به نظر ترابی، بدنه کارشناسی وزارت کشور قوی نیست و توانایی ارائه تحلیل های جامع سیاسی و اجتماعی را نیز ندارد.
به نظر ترابی، وزیر کشور باید اهمیت ویژهای برای شورای اجتماعی کشور قائل باشد، چرا که لازم است تا مسائل و مشکلات عمده اجتماعی در نهادی رصد و درباره آنها تصمیم گیری شود.
سومین سخنران این نشست ملک محمدی بود که در ابتدای سخنان خود گفت: وزارت کشور به لحاظ وظایف و ماموریت هایی که برایش تعریف شده یکی از بزرگترین وزارتخانههای کشور است. در این زمینه برای وزارت کشور 12-13 ماموریدت تعریف شده است.
وی مراحل سیاستگذاری را شامل وضع سیاست، اجرای سیاست و ارزیابی و تغییر سیاست دانست و گفت: مهمترین اصل در مرحله وضع سیاستها، مسئله تشخیص مشکل و راه حل است.
از نظر وی یکی از جدی ترین مشکلات وزارت کشور در این حوزه می باشد.
وی در بخش دیگری از اظهارات خود در مورد وزارت کشور گفت: فقدان مبانی نظری برای سیاستها در این بخش به شدت احساس می شود، در واقع ، سیاست اول باید فلسفه داشته باشد و مشخص شود که بر چه مبنای فلسفی می خواهد استوار باشد بعد این مبانی تبدیل به دکترین می شود که دربر گیرنده مجموعه نظریاتی است که می خواهد اجرا بشود.
از نظر وی در وزارت کشور، بیشتر افراد مسائل را به صورت تجربی فرا گرفتهاند و چندان پایه تئوریک قوی ندارند.
وی در ادامه یکی از مشکلات وزارت کشور را کمبود منابع در دو حوزه انسانی و مالی دانست و افزود: از این نظر هر چه از مرکز کشور فاصله می گیریم این کمبود بیشتر به چشم می آید