اين "گزارش" واقعيست؛

مردمان کپر‌نشین همچنان محتاج نان شب/ مردمانی که شناسنامه‌ ندارند چگونه یارانه بگیرند؟ +تصاوير

کمی دورتر از این شهر پرهیاهو و پرزرق و برق هنوز هستند مردماني در اين ديار كهن كه نام "ايراني" را بر پيشاني خود دارند اما در هيچ جايي نامي از آنان به ثبت نرسيده و خلاصه اينكه تا امروز حتي از داشتن "شناسنامه" محروم بوده‌اند و به تبع آن تا به امروز محروم از دريافت حتي يك ريال از "يارانه نقدي" كه حتي ثروتمندان اين آب و خاك نيز از آن بهره‌مند بوده‌اند!

کد خبر: ۹۸۱۹۷

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۸

به گزارش صراط، محمود احمدی‌نژاد روز شنبه 27 آذر ماه سال 89 در یک گفتگو مستقیم تلوزیونی در مورد یک طرح بزرگ و عظیم و به قول خود "مردمی‌ترین طرح دولت" یعنی طرح هدفمندی یارانه‌ها با مردم صحبت کرد به طوری که قرار بود با اجرای این طرح به هر خانواده ایرانی در هر ماه 45 هزار تومان به عنوان یارانه تعلق می‌گیرد.

اكنون پس از گذشت حدود 3 سال از اجراي اين طرح كه با اجراي آن قرار بود هر ايراني با بهره‌مندي از مبلغ يارانه‌ها، بتواند از كف معيشت برخوردار شود اما برخي اخبار از برخي مناطق بسيار محروم كشور از واقعيت تلخ ديگري حكايت دارد و آن اينكه هنوز هستند مردمان محرومي از اين سرزمين كه با وجود فقر و محروميت شديد تا به امروز هنوز يك ريال هم يارانه دريافت نكرده‌اند؛ اما چطور .... بخوانيم:

* پایین‌ترین دهک از مردم باید با یارانه خود گوشت و ميوه بخرد و بخورد و خانه خود را نو نوار کند

رئیس‌جمهوری در مصاحبه تلوزیرنی 27 آذر سال 89  خود در آغاز هدفمندي يارانه‌ها گفت: در قضيه هدفمند كردن يارانه‌ها از اين به بعد هيچ مشكلي نيست كه نتوانيم حل كنيم؛ متوسط جمعيت خانواده در كشور چهار نفر است كه بدين ترتيب به ازاي هر ماه 162 هزار تومان براي چنين خانواده‌اي به حساب واريز مي‌شود. اين‌ها حداقل هزينه‌ها را دارند و عملا آب، برق و گازي مصرف نمي‌كنند و ما مي‌خواهيم كه برخي در جامعه يك مقدار مصرف كنند. اين دهك كه مصرفي ندارد، بايد بتواند گوشت و ميوه بخرد و بخورد، به بهداشت و سلامت خود برسد و خانه خود را نو نوار كند.

*در عرض 5 سال به کشورهای پیشرفته دنیا می رسیم

اما احمدي‌نژاد درباره بهره‌مندي مناطق روستايي و محروم از اجراي طرح هدفمندي گفت: ما يك ميليون خانه روستايي را نوسازي كرديم و دو ميليون هنوز نوسازي نشده است و جوانان روستايي هم بايد خانه‌دار شوند. اين كارها بايد انجام شود. اگر 30 هزار ميليارد تومان كه حاصل صرفه‌جويي يك چهارم مصرف است به بودجه عمراني تخصيص يابد در عرض پنج سال مي‌توانيم به كشورهاي پيشرفته برسيم.

*پس از اجرای هدفمندی کسی "گرسنه" نمی‌ماند/ بیش از 73 میلیون ایرانی یارانه دریافت می کنند

همچنين بنابر اعلام احمدي‌نژاد قرار بود بیش از 73 میلیون نفر ايراني یارانه دریافت کنند و رئيس‌جمهور وعده كرده بود: این بدان معناست که کسی "گرسنه" نمی‌ماند و به نان شب محتاج نیست؛ هدفمند کردن یارانه‌ها گام اول در راه ریشه‌کن کردن "فقر" در کشور است و به فضل الهی با اجرای گام‌های بعدی طرح تحول اقتصادی، حتما به جایی خواهیم رسید که در کشورمان فقیری وجود نداشته باشد.

اما امروز پس از گذشت 3 سال از اجراي طرح هدفمندي يارانه‌ها، آيا ديگر هيچ "گرسنه‌اي" در كشور باقي نمانده و همه از مواهب دريافت يارانه‌ها برخوردار شده‌اند؟!

ايراني محتاج به نان شب و بي‌شناسنامه و البته محروم از دريافت يارانه!!!

کمی دورتر از این شهر پرهیاهو و پرزرق و برق هنوز هستند مردماني در اين ديار كهن كه نام ايراني را بر پيشاني خود دارند اما در هيچ جايي نامي از آنان به ثبت نرسيده و به دليل فقر و محروميت خارج از حد تصور، داراي هيچ هويت رسمي نيستند و خلاصه اينكه تا امروز حتي از داشتن "شناسنامه" محروم بوده‌اند و به تبع آن تا به امروز محروم از دريافت حتي يك ريال از "يارانه نقدي" كه حتي ثروتمندان اين آب و خاك نيز از آن بهره‌مند بوده‌اند!

* مردم روستای " گجک‌دردپ " شناسنامه‌ای ندارند که بخواهند یارانه بگیرند!

روستای "گجک‌دردپ" یکی از این روستاهای محروم با مردم کپر‌نشین است؛ روستایی که در منطقه هبودان، روستای برشک، دهستان چانف از بخش لاشار شهرستان نیکشهر قرا دارد.

مردم این روستا از شرایط زندگی دیگر کپر‌نشینان مثتثنی نیستند و حتی شاید خیلی فقیرتر و دردناکتر زندگی می‌کنند.

*مردمان کپر‌نشین در روستاها با گذشت 3 سال از طرح هدفمندی همچنان محتاج نان شب

در همین دیار مردمانی هستند که هنوز در " کپر" به دنیا می‌آیند، در همان کپر بزرگ می‌شوند، در همان کپر می‌میرند و تمام دارائی آن‌ها تکه حصیری است که در زیر پای خود دارند؛ تمام دارایی آن‌ها پتوی کهنه‌ای است که زیر پایشان پهن شده که برای من و تو حتی تصور زندگی‌شان محال است. معنی زندگی برای آن‌ها یک دست لباس کهنه و خاکی‌شان است، کفشی که حتی برای پوشیدن ندارند و از همان ابتدای کودکی روی سنگ و خاک داغ روستاهای‌شان راه رفته و می‌روند.

از همه دردناک‌تر آن است که این مردم کپر‌نشین روستاهای دور افتاده اگر خودشان در یک کپر با همه فشردگی زندگی می‌کنند اما مجبورند برای دام‌های‌شان چند کپر بسازند تا از بین نروند زیرا  این بزهای لاغر و نحیف تنها سرمایه‌های این اهالی هستند.

این مردم آنقدر در فقر و محرومیتند که مجبورند از غذای خودشان بزنند و به دام‌هایشان بخورانند تا نمیرند که حتی از سهمیه یک کیسه آردی که چند ماه یک بار نصیب‌شان می‌شود، نان می‌پزند و به بزها و گاوهایشان می‌دهند تا دام‌هایشان مبادا از بین بروند و تنها سرمایه زندگی‌شان بمیرد!

هنوز هستند مردماني از اين ديار كه حتي از داشتن "شناسنامه" محرومند!

مردم این روستا گويي اصلا وجود ندارند، آدم‌هایی بی‌نام و نشاني که حتی نمی‌دانند چند سالشان است! زیرا شناسنامه‌ای ندارند؛ دل خوش کرده بودیم که با اجرای "‌طرح هدفمندی یارانه‌ها " لااقل هر ایرانی از پرداخت یارانه نقدی آن قدر سهم خواهد داشت که دیگر "گرسنه" سر بر زمین نگذارد اما این مردم کپر‌نشین حتی شناسنامه‌ای ندارد که یارانه‌ای بگیرد.

* مسئولان: هیچ ایرانی بدون شناسنامه نیست!

اما براي پيگيري اين مسئله به سراغ سید عباس پورهاشمی؛ رئیس مرکز توسعه روستایی مناطق محروم کشور رفتيم و از او درباره مسئله‌اي كه در اين گزارش شرح درد آن رفت، سوال كرديم كه در ادامه پاسخ وي آمده است:

رئیس مرکز توسعه روستایی مناطق محروم کشور در گفتگو با خبرنگار  باشگاه خبرنگاران درباره برخي اخبار مبني بر اينكه ساكنان برخي از مناطق بسيار محروم كشور حتي از داشتن "شناسنامه" محروم هستند و به اين دليل تاكنون از دريافت مبالغ "يارانه‌هاي نقدي" دولت نيز محروم بوده‌اند، اظهار داشت: تاكنون گزارشی مبنی بر شناسنامه نداشتن روستاییانی که ایرانی باشند به دست ما نرسیده است!

وی افزود: هیچ ایرانی در روستاهای کشور بدون شناسنامه نیست و معمولا مشکلاتی در قدیم در این مورد وجود داشته تا‌کنون حل شده است.

رئیس مرکز توسعه روستایی مناطق محروم کشور خاطرنشان کرد: ممکن است افرادی که با ساکنان غیر‌ایرانی ازدواج کرده باشند در زمینه تهیه شناسنامه با مشکل رو به رو باشند.

جهادگران بي‌ادعاي مناطق محروم، مطلع‌تر از برخي مسئولان ....

چند سالي است كه رسم نيكو و پرخير و بركتي از سوي برخي از جوانان باغيرت كشورمان بنا نهاد شده و آن اينكه گروه‌هاي مختلفي از اقشار مختلف مردم به ويژه از بين دانشجويان جوان كشورمان در قالب گروه‌هاي جهادي و به صورت داوطلبانه به مناطق محروم كشور مي‌روند و در حد بضاعت خود براي رفع محروميت از اين مناطق، اقدام به ساختن حداقل‌هاي مورد نياز آنها از قبيل حمام، سرويس‌هاي بهداشتي، مدرسه، سرپناه، مسجد و ... مي‌كنند.

آري؛ شايد اين جوانان غيرتمند بسيار واقف‌تر از برخي از مسئولان نسبت به اوضاع و احوال واقعي مناطق محروم كشور و ساكنان فراموش شده آن باشند و البته آمار و اطلاعاتي كه در اين گزارش درباره برخي از اين مناطق محروم كشورمان ارائه شد مبني بر اينكه برخي از ساكنان مناطق محروم كشور حتي تا به امروز از داشتن شناسنامه و دريافت يارانه محروم بوده‌اند از طريق همين دوستان پرتلاش و بي‌‌ادعاي جهادگر در اختيار باشگاه خبرنگاران قرار گرفته و اسناد آن نيز محفوظ كه در صورت لزوم قابل ارائه خواهد بود.