بیانیه رهپویان پیرامون جنجال دیروز مجلس

آقايان مسوول و رئيس! چرا اين حادثه ناگوار بايد در سومين روز از دهه فجري رخ دهد که مظهر وحدت و همدلي نيروهاي انقلاب بوده و هست؟

کد خبر: ۹۵۵۱۳

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۹:۴۹

"صراط" - اتفاق تلخي که روز گذشته در جريان بررسي يک استيضاح در مجلس شوراي اسلامي رخ داد، نه مورد رضاي خداوند متعال و نه بر تاکيد رهبر حکيم انقلاب منطبق بود. دل مردم مسلمان و ولايتمدار ايران اسلامي را به درد آورد و موجب خوشحالي دشمنان گرگ صفت شد و يکي از قطعات بزرگ پازل دشمن را تکميل نمود. ذکر چند نکته در اين باره ضروري است:

1. اصرار عجيب و سوال برانگيز رئيس جمهور براي حفظ يک متهم قضايي به هر قيمت در جايگاهي خطير در زيرمجموعه يک وزارتخانه با عمل نامربوط دور زدن مکرر قانون اين سوال را در اذهان متبادر مي سازد که به راستي دليل اين همه هزينه کردن چيست؟ آيا اطلاعات گذشته او در کسوت يک مقام قضايي عامل حفظ اوست؟ آيا او وجه المصالحه لجاجت دولت و مجلس شده است؟ بر فرض که او از همه اتهاماتش در کهريزک و پرونده سوالات کنکور و ... تبرئه شود و مظلوم باشد، آيا واقعا قحط الرجال است و هيچ متخصص ديگري توان انجام اين مسووليت را نداشت؟ مگر رهبري معظم انقلاب به دولت نفرموده بودند که از موضع تهمت پرهيز کند؟ بالاخره اين فرد داراي پرونده مفتوح در محاکم قضايي است و اگرچه هنوز حکمي صادر نشده، دولت را در موضع حمايت از متهم قرار مي دهد. وزير سابق کار نيز اگر به فکر منافع نظام و مردم بود، مي توانست با کناره گيري فداکارانه از سمتش ـ که ديگر اختيار چنداني هم در آن برايش باقي نمانده بود ـ مانع اين اتفاق شود.

2.عليرغم حق قانوني نمايندگان مجلس براي استيضاح به دلايل فوق، متاسفانه نظر بسياري از دلسوزان نظام مبني بر مصلحت نبودن استيضاح در ماههاي پاياني دولت دهم اثبات شد و اين سخن رهبري مصداق پيدا کرد که گاهي اصرار بر يک امر حق و قانوني هم مي تواند کمک کننده به خواست دشمن باشد. مگر به همين دليل نبود که سوال دوم از رئيس جمهور منتفي شد؟ مگر آن زمان که فراکسيون اصولگرايان اصرار مي کرد اين اقدام برخلاف نظر رهبري در ضرورت حفظ آرامش و نکشاندن اختلاف به ميان مردم است، متهم به نيت خواني از رهبري نشد؟ آيا فهم آن از بيان علني ايشان کار پيچيده اي بود که منجر به تحميل هزينه لغو سوال به جايگاه رهبري انقلاب شد؟ آيا کافي نبود؟ آيا تشخيص ضرورت و مصلحت اينقدر دشوار شده است؟ معناي کياست انتخاب بين خوب و بد نيست، هنرمندي و زيرکي انتخاب درست بين خوب و خوبتر و بين بد و بدتر و همراه کردن صبر با بصيرت براي جلوگيري از فتنه اي جديد است.

3. آقاي رئيس جمهور! مگر رهبر معظم انقلاب نفرموده بودند کشاندن اختلاف به ميان مردم و استفاده از احساسات مردم در اين جهت، خيانت است؟ اگر رفتار ديروز جنابعالي در شروع کردن طرح اختلاف، مصداق اين سخن رهبري نيست، پس چيست؟ استيضاح حق نمايندگان و دفاع تمام قد از وزير و اقدامات دولت نيز حق مسلم شما بود؛ اما به چه مجوز شرعي و قانوني از موضوع جلسه خارج شده، موارد اختلافي خود با رئيس مجلس را طرح نموديد؟ آيا اين برنامه قبلي شما در پاسخ به سوال از رئيس جمهور بود که با تدبير رهبري لغو شد و آن را اينگونه خرج نموديد؟ با چه هدفي به طرح يک ادعاي غيرحقوقي و پخش يک فيلم مخفيانه که جايگاه بررسي و طرح آن در محاکم قضايي است مبادرت کرديد؟ اگر اين مسير را قبول هم نداشتيد راه ارجاع به هيات حل اختلاف قوا و نهايتا پيگيري از مقام ولايت فقيه باز بود و هيچ بن بستي در کار نيست.
آقاي احمدي نژاد! فاين تذهبون؟! ادعاي وجود "بن بست" در نظام اسلامي برخوردار از نعمت ولايت فقيه چه وجهي دارد؟ اين سخن شما با ادعاي "انسداد سياسي" جريان دوم خرداد چه تفاوتي دارد؟ عمده انتقاد وارد به شما همين ادبيات نزديک شده شما به دوم خردادي هاست که متاسفانه مصاديق ديگري نيز دارد. اگر خود به بن بست رسيده ايد آن را به نظام نسبت ندهيد و راه علاج در خود بجوييد. آيا فتنه گراني که در انتخابات 88 به بهانه مقابله با انتخاب قانوني شما مقابل نظام ايستادند از اين اتفاق خوشحال نيستند؟
4.  آقاي رئيس مجلس! شما شروع کننده ماجرا نبوديد و مقصر اصلي نيستيد، اما در اتفاق ناخوشايند روز گذشته مجلس بدون سهم هم نيستيد و از اين آزمايش موفق خارج نشديد! آيا نمي شد به ذکر چند جمله کوتاه مبني بر نادرست بودن ادعاها، محفوظ بودن حق پيگيري حقوقي و قضايي بسنده کرده و بنزين بر آتش افروخته نمي ريختيد؟ چه لزومي داشت در مقام اثبات خود و نادرستي ادعاي رئيس جمهور برآييد؟ چرا با يادآوري کليدواژه مناظرات 88، التهاب را بيشتر کرديد؟ چرا مستند به ادعاي ديگري ولو برادر رئيس جمهور، نسبتهايي به او و اطرافيانش داديد که هيچ پرونده اتهامي در هيچ دادگاهي ندارد؟ مثل کار شما به کسي مي ماند که در حال نماز که ديگران سخن مي گفتند، گفت: «خوش به سعادت من که در حال نماز سخن نمي گويم!»
آقاي لاريجاني! خواهيد گفت که بسيار کف نفس کرده ايد، اما اگر اين سخنان را نيز نمي گفتيد و با استناد به حکم صريح مقام معظم رهبري از حق پاسخگويي گذر مي کرديد، نزد خداوند متعال روسفيدتر و در پيشگاه مردم عزيزتر نمي شديد؟ اين اتفاق در ماجراي نامه سرگشاده رئيس جمهور به رئيس قوه قضاييه هم اتفاق افتاد و آيت الله آملي نيز مي توانست پاسخ آن نامه را علني ندهد تا رهبري ناچار از موضع گيري نباشد.
5. آقايان مسوول و رئيس! چرا اين حادثه ناگوار بايد در سومين روز از دهه فجري رخ دهد که مظهر وحدت و همدلي نيروهاي انقلاب بوده و هست؟ چرا در زماني که در جامعه مشکلات اقتصادي فزاينده تحت فشارهاي خارجي و برخي سوءتدبيرهاي داخلي وجود دارد، به جاي تسريع در تدبير مورد انتظار مردم اينگونه عمل مي کنيد؟ آيا اين اتفاق علاوه بر ملت ايران، کام ملتهاي مسلمان حاضر در صحنه بيداري اسلامي را که چشم اميدشان به الگو گرفتن از انقلاب ماست، تلخ نکرد؟ اگر تا به حال هيچ دليلي بر وجود داشتن و ميدان دار بودن حلقه انحرافي در تصميم سازي سياسي دولت و همگرا شدن آن با جريان فتنه وجود نداشت، اتفاق ديروز مجلس آن را اثبات نمود.
6. اين حادثه تاسف بار نشان داد که عمل به دستور صريح اسلام و نصيحت امام راحل عظيم الشان مان در ضرورت خودسازي پيش از قبول مسووليت تا چه حد ضروري است. امروز مديريت سياسي کشور نيازمند يک انقلاب اخلاقي است تا براي رضاي خدا از ايراد اتهام پرهيز و براي رضاي خدا و حفظ مصالح نظام و انقلاب از پاسخ به اتهام خودداري شود.
7. سخن آخر اينکه اين اتفاق بايد آخرين آن و تکرار ناشدني باشد. مردم انقلابي و بصير ايران اسلامي به هيچ کس اجازه نخواهند داد از مسير ترسيم شده انقلاب و مورد تاکيد رهبري خارج شود و بخواهد احساسات آنها را در جهت منافع شخصي، باندي و قبيله اي تحريک نمايد. مسوولان اين خواست و مطالبه عمومي را در شعارهاي وحدت خواه و مطالبه گر مردم در راهپيمايي پرشکوه 22 بهمن در هفته آينده به وضوح خواهند شنيد. اين راهپيمايي وحدت آفرين، اميد دشمنان کينه توز انقلاب را نيز در سوءاستفاده از برخي غفلتها به دريايي از ياس و ناکامي بدل خواهد نمود. ان شاء الله

جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی