سينماي هركي هركي،جشنواره فيلم فجر وچندتوصيه به دادسراي فرهنگ ورسانه:

دومين فيلم بدون مجوز با موضوع خيانت/در محل جشنواره فيلم فجر اردو بزنيد!

پاسخ به اين سوال که چطور سازندگان چنين فيلم‌هايي به خود جرئت حضوردرجشنواره‌اي را مي‌دهند که به نام انقلاب اسلامي برپا شده است در انفعال نهادهاي نظارتي بر عملكرد وزارت ارشاد و سازمان سينمايي تابعه اش نهفته است.

کد خبر: ۹۴۲۴۲

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۲:۰۸

به گزارش صراط، اين روزها بيشتر اخبار فرهنگي رسانه‌هاي مختلف حول رويدادهاي جشنواره فيلم فجر مي‌گردد؛ جشنواره اي که سي و يک سال است قرار است در جهت اعتلا و نشر ارزشهاي انقلاب اسلامي و امام راحل گام بردارد اما اکثر کارشناسان و منتقدان سينمايي بر اين باورند که اين جشنواره خيلي وقت است که از اهداف اصلي خود دور شده است. جشنواره اي كه ۱۶ فيلم با محوريت ترويج خيانت در آن به نمايش درآمد و پس از كسب عنوان پرمخاطب ترين ! در رديف نمايش عمومي قرار گرفت.

جشنواره اي كه خون متدينين و ائمه جمعه را به جوش آورد و آنان را به اجراي بند م وصيتنامه امام خميني وادار كرد. روندي كه هنوز با رسيدگي به پرونده شمقدري در شعبه ۴ بازپرسي دادسراي رسانه ادامه دارد. اما به نظر مي‌رسد با وجود گستاخي وزارت ارشاد در عدم تمكين به راي شرع و مطالبه متدينين حداقل بركت حضور مومنين در صحنه و امر به معروف و نهي از منكر ميداني آنان در سال جاري، اخبار نيم‌بندي باشد كه از مميزي‌هاي صورت گرفته در مورد برخي فيلم‌هاي جشنواره سي و يكم فجر به گوش مي‌رسد.

تجربه ثابت كرده علاوه بر تغافل و تجاهل مسئولين متصدي در وزارت ارشاد بايد عمد و عناد برخي از آنان را نيز به پديده اشاعه رسمي هرزگي توسط اين وزارتخانه افزود و چندان به اخبار ياد شده دلخوش نكرد. و به سياق گذشته احتمال نمايش عمومي فيلم‌هاي راه نيافته به جشنواره را با قوت زيادي مدنظر قرار داد. براين اساس و با در نظر گرفته شدن اين احتمال قوي، با ارائه شرح مختصري از محتواي فيلم‌هاي مميزي شده، در جشنواره ۳۱ فيلم فجر سعي شده به متدينين نشان دهيم هركي هركي در سينما يعني چه!

رخشان و بوي خيانت دوباره ارشاد

در اين روند مي‌توان به فيلم « هيس دختران فرياد نمي‌‌زنند» ساخته رخشان بني اعتماد اشاره کرد که گفته مي‌شود بدون مجوز ساخته شده است. هيس! روايتي زنانه از دختراني است که به خاطر حفظ آبرو در جامعه بايستي از حق خود صرف نظر کنند. شنيده‌ها حاکي از آن است که مميزي صورت گرفته بر اين فيلم از لحاظ حقوقي و بخصوص در مسئله قصاص بوده است که ورودي غير منطقي به مسئله اجتماعي و هنجاري جامعه است.

البته خانم کارگردان کار غير قانوني ديگري نيز در اين زمينه انجام داده است و آن اينکه فيلمش را بدون کسب مجوز و طي مراحل قانوني ساخته است. با چنين توصيفاتي باز هم دم خروس وزارت ارشاد بيرون زده و مثل خيانتي كه با نمايش فيلم من مادر هستم مرتكب شد اين روزها اخباري مبني بر تلاش زايد الوصف وزارت شنيده مي‌شود تا در بدعتي خطرناک به اين فيلم بعد از ساخته شدن مجوز نمايش دهد.

كاغذ خروس و لرزاننده چربي!

فيلم «کاغذ خروس نشان» نيز يکي ديگر مميزي‌هاي جشنواره فجر است که به کارگرداني تهمينه ميلاني و تهيه کنندگي همسرش ساخته شده است. گفتني است اين فيلم در چندین جشنواره خارجي هم شرکت کرده است و شنيده‌ها حکايت از يک فيلم کودک و ويدئويي خسته‌کننده و ضعيف دارد.

لرزاننده چربي فيلمي است که از نامش مي‌توان به مضمون سخيف آن پي برد. «محمد شيرواني» از دست‌پرورده‌هاي «محمد آفريده» -تهيه‌کنند‌ه فيلم «يک خانواده محترم»- است که همچون او در ساخت آثار ضد ايراني با پول دولتي –مانند تجربه مستند توقيف شده‌ «۴۴۴روز» به تهيه‌کنندگي صداوسيما و با موضوع تسخير لانه‌ جاسوسي- و نيز ساخت آثار سينمايي بدون مجوز مهارت بالايي دارد. او براي دومين بار و بعد از ساخت فيلم مستهجن و به نمايش درنيامده‌ «ناف»، فيلم غيراخلاقي و مستهجن ديگري را بدون اخذ مجوز ساخت و روانه‌ جشنواره فجر نموده تا شايد در اين اوضاع به هم ريخته اين سينما، فيلم زيرزميني او هم راهي جشنواره شود!

دومين فيلم بي‌مجوز با موضوع خيانت

حکايت امسال سينماي ايران حکايت جالبي است، چون فيلم گس ساخته کيارش اسدزاده نيز بدون مجوز ساخته شده است و البته فرم حضور در جشنواره را هم پر کرده است! «گس» سه اپيزود دارد که در اپيزود اول، ماجراي خيانت دکتري ۵۵ ساله به زنش را روايت مي‌کند. در اپيزود دوم، مردي حدوداً سي و چند ساله به زنش خيانت مي‌کند و در اپيزود سوم، دختر و پسر جواني را مي‌بينيم که پسر در خلال يک اردوي دانشجويي، به دوست دخترش خيانت مي‌کند! بدين ترتيب، مشخص مي‏شود که مردان ايراني از هر نسل و از هر طبقه، مشغول خيانت به زنان خود هستند!

مهموني كامي و داستان تكريم حرامزاده‌ها

مهموني کامي نيز فيلمي است که از نام آن مي‌توان به محتواي مبتذل آن پي برد! اين فيلم داستان گروهي از دختران بي‌بند و بار است که بعد از تفريح و عيش و نوش در شمال، حالا همگي براي حضور در يک پارتي عازم تهرانند. فيلمي که گفته مي‌شود يکي از بي‌بندو بار ترين فيلم‌هاي چندين سال اخير سينماي ايران است! و ماجرا وقتي جالب‌تر مي‌شود که بدانيد که اين فيلم، نخستين اثر «علي‌احمدزاده» است.

اما در فيلم «اين يک رويا نيست»، دختر جواني براي پرداخت بدهي‌اش به يك مرد ميانسال، به شركت‌هاي هرمي و تلاش براي عضوگيري از ميان مردم روي آورده است و در اين راه با مشكلات زيادي روبه‌رو مي‌شود. اما در نهايت، مرد طلبكار به او پيشنهاد مي‌دهد كه در ازاي رابطه‌نامشروع، حاضر است تا بدهي اش را ببخشد. دختر سرانجام تسليم مي‌شود. مدتي بعد، او متوجه مي‌گردد كه حامله است و در پي سقط جنينش برمي‌آيد. اما در اين ميان، او خود را با تلاش عجيب و غريب مرد طلبكار و همسرش كه سالهاست بچه‌دار نمي‌شوند، مواجه مي‌بيند كه مي‌خواهند فرزند حرام‌زاده او را تصاحب كنند... و تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل.

شرح شرخر!

بسياري بر اين باورند که فيلم « همه چيز براي فروش» ساخته «اميرحسين ثقفي» يکي از سياه ترين فيلم‌هاي اجتماعي است. «مردي براي حل مشکل مالي‌اش، تعدادي چک وصول نشده مي‌خرد و سعي مي‌کند تا در مدت کمي، آنها را وصول کند. اما در اين ميان، او هر بار در مسير وصول چک‌ها با افرادي مواجه مي‏شود که از خود او مشکلات بيشتري دارند و اين منجر به درگيري و دعوا مي‌شود...»

اين فيلم درواقع جز تلخکامي چيز ديگري به داشته‌هاي مخاطب اضافه نمي‌‌کند و همين موضوع سبب شده است که از لحاظ محتوايي مورد تاييد اعضاي هيات انتخاب جشنواره فيلم فجر قرار نگیرد.

ترانه بي‌بند و بار!

«روح‌الله حجازي» سال گذشته‌ فيلم «زندگي خصوصي آقا و خانم ميم» که مغضوب جشنواره سي‌ام واقع شد، را ساخت. «زندگي مشترک آقاي محمودي و بانو» هم به علت موضوعي در حوالي تم خيانت و بي‌بند و باري، اجازه‌ ورود به جشنواره راپيدا نکرد. شنيده مي‌شود بيشتر مشکلات پيرامون وجود کاراکتر «ترانه علي‌دوستي» است که ظاهراً شخصيت ويژه‌ و به شدت بي‌بند و باري در فيلم دارد. تم تقابل سنت و مدرنيته، از مضامين ديگر کار است.

چند توصيه به دادسراي فرهنگ و رسانه

به هر حال با نگاهي ساده به مضمون و محتواي فيلم‌هاي فوق مي‌توان دريافت که چرا مسئولين جرئت نكردند اين فيلم‌ها را در جشنواره نمايش دهند، اما پاسخ به اين سوال که چطور سازندگان چنين فيلم‌هايي به خود جرئت حضوردرجشنواره‌اي را مي‌دهند که به نام انقلاب اسلامي برپا شده است در انفعال نهادهاي نظارتي بر عملكرد وزارت ارشاد و سازمان سينمايي تابعه اش نهفته است كه در ميان غليان متدينين در اعتراض به فيلم كثيف من مادر هستم به عنوان بي‌سابقه ترين ترويج دهنده زنا و شراب خواري و روابط افسار گسيخته زن و مرد نامحرم با گستاخي در معدود سينماهاي تحت اختيار وزارت ارشاد به نمايش درآمد.

البته در پايان به نظر مي‌رسد بايد توصيه اي هم به بازپرس ذيربط در دادسراي رسانه نمود تا آن مقام محترم هم گوشش به اظهارات مسئولين ارشاد بدهكار نباشد و در تمام مدت برگزاري جشنواره در محل آن اردو زده و مستقر شوند تا به چشم خود ببينند سي و يكمين جشنواره فيلم فجر با چه همّ و غمّ و كيفيتي در حال خدمت به نظام جمهوري اسلامي و پاسداشت خون شهداست! همچنين از مشاهده سرووضع حضار نيز مستفيض شوند، همچنين به اين مقام محترم توصيه مي‌كنيم از هم اكنون عملكرد وزارت ارشاد را زير نظر داشته باشند تا وقتي آبها از آسياب افتاد، فيلم‌هايي نظير آنچه ذكرش رفت، با تاسّي از راهي كه لجن‌واره ساخته جيراني پيمود، براي نمايش عمومي سر از پرده درنياورند، زيرا تاريخ صبر امت حزب‌الله از مشاهده عملكرد سينماي مفسد و انفعال مسئولين منقضي شده است.